Blackened Teeth Japan の小説・ストーリー

"Gusto ko makita ang puno na kulay pink. Ang sabi ng isang kaklase ko mas maganda daw sa Japan. Nakakainis nga siya minsan kasi ang yabang kaya ayon hindi ko na pinapansin. Sarap itapon sa Japan." Napatawa ang isang matandang lalaki na katabi ko lang. "Brat ka talagang bata ka. H'wag ka naman ganiyan sa mga kaklase mo apo. Be nice to them," sabi ng matandang lalaki na tinawag akong apo.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

Nakakatakot kasi baka mamaya hindi niya napapansin na nahuhumaling na naman siya rito— Teka, hindi nga ba? Nakagat niya ang labi sa naisip. Pagkarating sa Japanese restaurant ay agad na nag order sila. Habang naghihintay ay siya namang todo iwas niya ng tingin kay Grant. Nakasuot ito ng dark blue long sleeve na bahagya pang nakatupi ang dulo. Naka-brush up ang buhok kaya mas lalong lumitas ang features ng mukha nito. Kaya halos lahat napapatingin. Dati naman kapag nasa television ito ay mukha itong suplado, pero bakit ngayon ay napaka - aliwalas ng pagmumukhq nito?

Ticket iyun patungong Japan. “Naisip ko kasi na masyadong toxic ang paligid natin these past few months kaya gusto ko sanang magbakasyon muna tayo. Lumayo muna tayo sa paligid natin na puro na lang stress ang naibibigay sa atin. Kung gusto mo namang manatili rito, it’s okay. Igagalang ko pa rin naman ang desisyon mo.”

Kaya lang naman ako maraming nakain ngayon dahil sa dala niyang pagkain sa japan pero yong luto niya hindi ko pa binabawasan. Hayop na yan, ang bilis ng karma. "are you sure na ayaw mo dito mag stay?" Muli kong tanung. Nasa labas na siya ng apartment ko. Nasa pintuan lang ko, nagtataka ako sa kanya balot na balot ang sout niya ngayon. Black hoody jacket naka mask pa na black tapos di pa na kuntento nag cap pa. "Hindi na. Babalik nalang ako bukas ng umaga para ipaglu..."

ika ni Jam na kina ngisi ko. "Bibili din naman kami ng iba pero gusto ko lang mangolek ng ganito para just in case may magagamit ako kung gusto kong manamit ng black. Paparesan naman namin yan ng ibang kulay at hindi lang ito black na pure," sabat ko naman.

Tanong niya kaya nangunot ang noo ko at nilapitan siya. "Pan?" Kwestyon ko. "Yes." Pagsagot ko rin. "Why is it silver and black?" Lumunok ako at alanganin na ngumiti. "Well, chemical reaction. Oo, 'yon nga. Nang una naming gamitin 'yan, silver pero ng mainitan naging black yung likod. But it's still okay." Nangunot ang noo niya at tsaka tumango. "Okay." Blangko na naman ang tingin niya tapos ay basta basta na lang akong tinalikuran kaya napangiwi ako at sinundan siya papunta sa kusina.

Isa iyong sikat na beauty product sa Japan na naglalaman ng Pitera na nakakatulong sa pagpapabuti ng balat. “Sure, ilang dosena ba ang gusto mo?” mabilis niyang sagot. “Yung kasya lang po sa luggage nyo, Daddy.” tugon ko. “Okay. Your wish is my command, my pretty Princess!” ani Daddy na pinisil pa ang aking pisngi. Mukhang tapos ng magluto si Daddy. Lumakad siya sa kinaroroonan ni Jacob at kinuha sa single couch ang nakapatong niyang white t-shirt na kaniyang isinuot.

Ngumiti ito, "I knew it! It's you, Ziah!" Kaagad akong napakunot noo, "And who are you? Kilala ba kita?" tanong ko. Lumapit ito sa mukha ko ang akala ko ay hahalikan ako nito ngunit ang mga labi nito ay dumako sa tainga ko at saka may ibinulong. "Fresh from, Japan." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig at muling pinasadahan ng tingin ang buong pagkatao nito.

pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain. “Tinuturuan kitang huwag maging maarte sa pagkain, Cel. Healthy naman ang mga ‘yan ah. Anong gusto mo? Puro frozen foods? Hotdogs, ham, mga pang-paikli ng buhay? At saka wala tayo sa Pinas, narito na tayo sa Japan. Hindi Tokyo ang mag-aadjust sa atin, kundi tayo mismo,” sermon na naman niya. I almost choke kaya napainom ako ng tubig.