Blind Man Novels & Stories

“That sick motherfucker is just pretending to be blind. Nahuli ko siyang ginagamit ang cellphone niya. Sinubukan kong sabihin kay Blair pero hindi siya naniwala sa 'kin.” Natawa si Adrian. “Dahil lang ginagamit ang cellphone? May bingi nga na composer e.” Sinamaan ko siya ng tingin. “He was fucking texting. Now, tell me. Can a blind man compose a message?” Natigilan siya. Ilang saglit siyang tahimik saka sumandal at bumuntong-hininga. “So, wala kang balak kausapin 'yang babae mo?”

“Nasa incubator ang baby ninyo ate, safe na safe na sila. Kaya magpalakas ka para mabuhat mo na ang mga baby mo.” “L-lyza?” “Yes, ate.” “A-anong nangyayari, hindi ko kayo makita?” “Nakaranas ka ng temporary blindness. Habang wala kang malay nag-undergo ka ng cesarian session para ilabas ang baby ninyo. Bumaba rin ang pulse rate mo, halos 5 days kang walang malay. Pero don’t worry babalik din ang paningin mo.” paliwanag ni Dr. Flores.

malamig na utos ng lalaki. Nang muli niyang minulat ang mga mata ay na samyo ang amoy kalawang at alat ng dagat. Ginala niya ang mga mata nang malinawan niya kung nasaan siya. Sa isang lumang silid pala gaya ng narinig niya kanina ay dinala siya sa basement. Nakaposas ang kanyang mga kamaya habang nakaupo siya sa silya at may isang bulb sa itaas niya. Saka niya natanto na may kasama pala siya rito. May lamesa sa harap niya at ma lalaking nakaupo doon—naka puting amerikana at ngumunguya ng mansanas.

But she never imagined he'd be even more handsome than the other Villafuertes she had encountered before. Although, he seems cold and weird, perpekto ang matangos at maliit na ilong nito pati na ang korte ng kanyang panga. Mapupula ang mga labi at nangungusap ang mga mata. Nagsusumigaw ang kapangyarihan at karangyaan sa lalaki. But then Ivy wasn’t expecting it when Sebastian told her he’s blind! Nakipag-blind date siya sa taong bulag! Of course, there’s something wrong with it at hindi niya maaaring tanggapin na lamang ang katotohanan na iyon.

“Sinabi ko na sayo Claire. My world isn't the ordinary one... At ngayong nakapasok ka na sa mundo ko, wala ng labasan ito” Ramdam kong namumula ako sa sinabi niya, pero sinagot ko siya ng tango. “at hindi ako natatakot, handa akong alamin lahat ng yan!.” Ngumiti siya, at sinunod niyang kinuha ang isang blindfold. Dahan-dahan niya itong hinawakan, at ipinaliwanag, “Ito ay para... mas maramdaman mo ang lahat. Kapag natatakpan ang mga mata, mas nagiging intense ang bawat haplos, bawat tunog.”

Can someone wake me up from this eternal damnation? "Bella," I heard his faint whisper, and when that voice reverberated. I felt my body come out of paralysis. I remember the only person who called me that. So I continued to walk and walk... till my knees wobbled and I got exhausted. Where are you? I couldn't see you. I couldn't find you. There is no direction. I couldn't even get a glimpse of light. I'm completely blind. Is this only a bad dream? Please wake me up....

I am now here in front of the church waiting for my tiyang Amelia na sabihin sakin na pwede na kong bumaba ng sasakyan. A knock on my window napunta ang atensyon ko kasabay nito bumukas ang pinto. But instead of Tiyang Ameli’s voice ang bumungad saki . tatlong hindi kilala na boses ang narinig ko. Is she the one? Hindi naman maganda, talong talo ang kuya mo dito Looks like the chika is true, she really is blind. Look at her not even meeting our eyes Napayuko ako sa naririnig ko na sinasabi nila. Bigla akong nahiya na gusto lumubog sa kinuupuan ko ngayon.

kunot noong tanong ko rito ng pumunta ito sa likod ko at nilagyan ng blindfold hindi ko nga alam kung saan niya nakuha yung pinantakip niya sa mata ko "Kailangan ba talagang naka blindfold ako?baka madapa ako."inis na reklamo ko rito "Aalalayan kita saka hindi ko naman hahayaang madapa ka noh."turan nito Lihim akong napa lunok ng hapitin ako nito sa beywang palapit sakanya ramdam na ramdam ko ang lapit ng katawan namin sa isa't isa "Ano ba kasing meron?"asar na tanong ko

pagpapaumanhin sa'kin ng isang lalaki na ngayon ay nakalahad ang kamay upang tulongan akong makatayo. Hinsi ko 'yun inabot syempre, tumayo akong mag isa at pinagpagan ang sarili dahil sa mga alikabok. “Tss, are you blind? I'm not a needle para hindi mo mapansin!” singhal ko dito, at nakita ko naman sa mu'ka n'ya ang pagkunot ng noo.

NAPALUNOK si Amber at halos pigil ang hininga nang tumungo ang kamay ng lalaki sa likod ng kanyang ulo. Sa loob ng ilang segundo ay nagawa nitong alisin ang piring sa kanyang mga mata gamit ang dalawang kamay. Kumurap-kurap pa siya, in-adjust ang matang lumabo dahil sa blind fold bago napatingala. Bulto ng isang lalaki ang nasa harap niya, naka-denim pants ito at white t-shirt na napapatungan ng black jacket, nakasuot din ito ng balaclava mask.