Blind Man Novels & Stories

Pag hinge nito ng paumanhin. "Okey lang! Pero sabi naman ng doctor ko. Babalik ang paningin ko. Temporary blind to be exact". Ako! " mabuti naman kung ganun! Sa tingin ko nandyan na ang sundo mo". Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi nya. "Liam ikaw ba yan?". Teka? Boses ni mom yon huh? Kilala ang lalaking nasa harap ko ngayon na Hindi ko alam kung ano ang mukha nya.

Kumakanta kami nang biglang may nagrequest sa emcee ng Intrams na patugtogin ang Vulnerable ng Secondhand Serenade. Share with me the blankets that you're wrapped in Because it's cold outside (it's cold outside) Share with me the secrets that you kept in Because it's cold inside It's cold inside And your slow shaking fingertips show That you're scared like me so Let's pretend we're alone And I know we're maybe scared And I know we're unprepared But I don't care So tell me tell me what makes you think that you are invincible I can see it in your eyes that you're so sure

"We managed to save his life, but his vision... it’s compromised. As of now, he is clinically blind. Hindi namin masabi kung temporary o permanent hangga't hindi nawawala ang pamamaga ng nerves." Bulag. Ang mapagmataas na si Javier Elizalde, na laging tumitingin sa kanya nang may panghuhusga, ay hindi na makakakita ngayon. "Nasaan po siya?" tanong ni Ria, halos pabulong. "Nasa recovery room. Pwede niyo na siyang puntahan. Pero Misis, maghanda kayo. Emotional siya ngayon. Nagwawala siya kanina nung nalaman niyang wala siyang makita."

Dahil hangga’t may hindi pagkakaunawaan, kapag hindi ito naayos baka sa huli ay pagsisisihan pa natin ito. Matapos ang pagbisita namin sa bahay ni Ma’am Freya ay sumakay na kami sa kotse. Bakas sa mga mukha namin ang pagkadismaya dahil form of self defense lang ang ginawa ni Lapunaya. Samantalang walang third eye si Mr. Gerard at wala siya sa tamang katinuan nang gawin niya ang mga bagay na iyon. Isa pa, sa panahon ngayon ay walang naniniwala sa mga maligno na siyang hindi nakikita ng kanilang mga mata. Kumbaga naging motto na nila ang ‘To see is to believe.’

The voice seems near, yet so far. Dahan-dahan akong nahiga sa kama. Nakapatay na ang ilaw. Sobrang dilim at talagang wala akong makita dahil sa piring sa aking mga mata. I braced myself. I know he could see me from the candles around me. He could see me wearing nothing but this blindfold covering my eyes.

Sana lang ay gumaling na siya dahil simula pa lang ng isang malaking giyera na paparating. Tinatahak ko ang daan papunta sa bayan gamit ang tungkod ko. Ang nag iisang sandata na kailangan ko upang magpatuloy sa buhay. Sa pagiging bulag ko ay natutunan kong makihalubilo sa mga tao na hindi ko naman dating ginagawa. The people in my town know me as the good blind man ngunit walang nakakaalam kung gaanong trahedya ang nangyari sa buhay ko. Natututo akong makipag kapwa tao at humingi ng tulong kapag kailangan ko at natutulungan ko rin naman sila sa mga simpleng bagay na kaya kong gawin.

sabi ko. Nagugulat ako sa impluwensyang bitbit ng baklang maharot na 'to. Ang sakit sa ulo. Dami niya raw manliligaw. "Hindi ko naman bet 'yon!" He just rolled his eyes. "Patingin ng picture nang mahusgahan. Baka mayroon ka," sabi ni Echo.

Jusko, napaka tanga. Top one 'yan? Top one?! Tsk! Gigil niya ako! Nang masiguradong ayos na siya humarap kami sa lahat. I smiled at them then glance at Lleidzy. "You should follow her. Ri is colorblind." He did not move and just stared at me. "Zhia-" i cut him off. "It's Zheyn Iana." Ramdam ko ang titig nila sa akin pero binalewala kuna lang.

Hindi ko lubos maisip na may ganitong tao sa mundo. "Hind lang siya makalakad. He's...blind too." may namuong luha sa mga mata ko. Hindi ko alam bakit ako nasasaktan pero sa oras na ganito ay mas mainam na hindi niya iwan ang asawa niya kung hindi ang alagaan ito kasi iyon ang pinangako nila sa altar.

Hindi niya na-itago ang paninisi sa tono. Jan noticed that, kaya naman na-bibigla siya nitong hinarap. "Frustrated much, anong pinanggagalingan mo? Masyado kang mag-care roon sa tao, jowa mo?" Imbes sumagot ay umirap nalang siya tsaka umiling. Ano bang mahirap unawain sa "kaibigan ko sa America" ? Jan's really deaf sometimes, actually most of the time. And now, blind too! Bulag-bulagan sa paghihirap no'ng tao sa labas, hindi ba'to nahihiya sa binata? As far as Rain can remember, Jan asked her for compassion just this lunch... tapos ngayon?