Blind Man Novels & Stories

sabi ko. Nagugulat ako sa impluwensyang bitbit ng baklang maharot na 'to. Ang sakit sa ulo. Dami niya raw manliligaw. "Hindi ko naman bet 'yon!" He just rolled his eyes. "Patingin ng picture nang mahusgahan. Baka mayroon ka," sabi ni Echo.

malamig nitong sambit. "No. I will," I insisted. I was about to take a step forward when a big luminous white magic circle appeared from where he is standing. Naglabas ito ng malakas na aura dahilan para bahagyang humangin sa palibot namin. Who is this man?

Hindi ko lubos maisip na may ganitong tao sa mundo. "Hind lang siya makalakad. He's...blind too." may namuong luha sa mga mata ko. Hindi ko alam bakit ako nasasaktan pero sa oras na ganito ay mas mainam na hindi niya iwan ang asawa niya kung hindi ang alagaan ito kasi iyon ang pinangako nila sa altar.

Hindi niya na-itago ang paninisi sa tono. Jan noticed that, kaya naman na-bibigla siya nitong hinarap. "Frustrated much, anong pinanggagalingan mo? Masyado kang mag-care roon sa tao, jowa mo?" Imbes sumagot ay umirap nalang siya tsaka umiling. Ano bang mahirap unawain sa "kaibigan ko sa America" ? Jan's really deaf sometimes, actually most of the time. And now, blind too! Bulag-bulagan sa paghihirap no'ng tao sa labas, hindi ba'to nahihiya sa binata? As far as Rain can remember, Jan asked her for compassion just this lunch... tapos ngayon?

My face is there and two men with blurred faces. Binasa ko naman ang article at wala naman akong nabasang negatibo. Ibinalita lang nito ang mga nangyari pero ginawang blind item si Chase at Klein. Sana. Isinali na din sana ako sa blind item na ito, kaasar lang.

Chapter 27: She's blind Matapos mangyari ang pangyayari kanina na muntik ng ikatigil sa party, kaagad isinugod ni Haru ang asawa sa hospital para ipacheck ang katawan, lalong lalo na ang mata nito na kanina pa kinukuskos. "Shhhhh....it's okay. It's okay." pampalakas na saad ni Haru sa asawang nakaupo sa hospital bed.

“Parang kaluluwang ligaw ang dumating. Pag pumasok ’yan, ni buto wala nang matitira.” Nagkunwari si Blair na parang wala siyang narinig. Diretso siyang pumasok, walang bakas ng pangamba sa mukha. Sa loob, mas matindi ang amoy ng panganib kaysa sa inakala niya—siksik ang usok, laganap ang karahasan, at dama ang amoy ng dugo. Mga malalaking itim na lalaki ang nagkalat, mabangis at hilaw ang anyo, at ang kanilang mga mata’y nakatutok sa kaniya na para bang matagal na silang hindi nakatikim ng ganitong biktima.

Hindi siya bulag. "Hindi ka bulag?" He's not blind. His hair is not white either. _____

[The Paradise of the Blind] Ang puting liwanag ay hindi nagdala ng kamatayan. Nagdala ito ng katahimikan—isang nakabibinging katahimikan na tila tinanggalan ng pandinig ang buong mundo. Nang imulat ni Vladimir ang kanyang mga mata, ang langit ay hindi na itim o asul. Ito ay kulay abo, parang abong lumulutang sa hangin na ayaw humulog sa lupa. Masakit ang bawat hininga niya; lasang kuryente at sunog na metal ang hangin. Sinubukan niyang itaas ang kanyang kamay, ngunit naramdaman niya ang pamilyar na bigat.