Blue Dog With Blue Eyes นิยาย & เรื่องราว

"May gasgas, p're." Napasigaw naman 'yong lalaking naka bisekleta at humingi nang humingi ng pasensiya sa akin, End of Flashback: "Blue?" Ulit niya sa pangalan ko pagkaulit ko niyon at tiningnan ako mula ulo hanggang paa, "Hindi na 'ko magtataka. Sapatos mo Blue, iyong inner shirt mo, Blue, bag mo Blue, Relo mo, Blue, iyong pangalan ng kwintas mo is Blue, iyong eyes mo is kind of Blue--"

Iyong lalaking hindi man lang niya maalala ang mukha… But looking at Maliah, who didn’t get a single feature from her, may slight na siyang ideya sa itsura ng ama nito. He sure must have a lovely pair of blue eyes. Kasi hindi naman blue ang mga mata niya at sigurado siyang hindi rin naipalit ang anak sa ospital pagkapanganak. So, there could only be one reason why her daughter would have blue eyes. Maliah inherited it from her father. But it had been so long. And she had no clear memory of the man.

Ngayon ko lang kasi nakita ang mga mata niya nang malapitan. I don't know what it is. But Brodie's eyes are captivating. "Shocks, pusa ka ba?" wala sa sariling tanong ko. Nagtagpo agad ang kilay niya. "What?" "I-I mean, look at your eyes. It's beautiful. You have green eyes with a blue-ish around. My God! You have awesome eyes!" Ngumiti ako. Ngayon lang ako nakakita ng mga matang ganito.

Habang ang kulay ng mga mata nito ay magka-ibang magka-iba. Ang kanang mata nito ay may kulay na dark amber, habang ang kaliwang mata naman nito ay may kulay na dark blue. Ang mga mata nito ay nagsisimbolo ng katapangan at kabagsikan, tulad na lamang ng isang mabangis na hayop o kung tawagin man ay wolf.

malakas ko pang singhal sa kanya saka tinanggal ang pagkakatakip sa bibig niya. Mahaba ang b'yahe, at sa buong b'yaheng iyon ay tumahimik nga talaga si Azul. Mas mainam siguro kung Blue na lang ang itawag ko sa kanya. Oo tama, Blue na lang tutal blue eyes siya.

I even heard his manly groan when he touches my waist with his strong arm. “Careful woman.” Malamig na wika nito. Napakagat naman ako ng labi at lumayo sakanya saka umayos ng tayo. Nandon parin ang naiinip na mukha nito kaso ang mga mata niya ay may kakaibang kislap pero Baka ganun naman siguro talaga . Lalo na at blue eyes siya. Parang electric blue eyes ganun. “Salamat.” Mahinang wika ko nag iingat sa mga sinasabi ko. Ayaw ko kasing may masabi ako na hindi niya magustuhan.

I said and smiled at Yaya Cora. “Blue nga pero nag-iiba kasi kapag may tumatama na liwanag… ang ganda ng mga mata mo! Minsan dark blue kaya parang purpol pero kapag may tama ng liwanag parang nagla-light ang pagka-blue na nagiging parang labander naman.” Yaya Cora amazingly gets near me and stared at my eyes. Lavender kapag natatamaan ng liwanag at purple kapag sa dilim. I smiled awkwardly… Really? But my eyes are blue, same with daddy and Carly.

Nang mag angat ako ng mga mata, I was stunned. A set of piercing blue eyes welcomed me. I don't need to look up to see the sky, it's trapped in Lev's eyes. My own dark blue universe. Lev's piercing cerulean eyes were so intense, I feel so hot and there was a kaleidoscope of wild butterflies filling my stomach.

Paano sila nagbabati kapag nag-aaway? Mayamaya ay lumapit si Blue na kagagaling lang sa tulog. Sasabihin ko sana na matulog na lang din si Raizel tulad ni Blue kaso huwag na lang. “Mommy, bakit po Blue ang name ni Blue?” “Ang sabi ni Daddy, blue daw kasi ang eyes niya kaya he named him Blue.” “But his eyes are black!” Napamaang ako sa naging pag-uusap nila. So they won’t settle it with a simple sorry but start a new topic? These two are mother and son.

He looks so adorable with his blue eyes. "Blue eyes.." bulong ko sa aking sarili. "Oh, my god!" Tinakpan ko ang akig bibig ng aking kamay. This little guy in the painting, he looks like Alexander! Umiling ako ng paulit-ulit, hindi naman siguro, nagkataon lang na si Alexander ang naalala ko sa bata dahil sa kaniyang mata.