Bo Sanchez Novels & Stories

“Kahit na hindi po ako kaibigan ng kapatid niyo, Sir Sanchez, hindi pa rin po sapat na dahilan iyon para pagtawanan niyo ang height ko kahapon. Nasaktan po ako ng husto, dahil pakiramdam ko ay nainsulto ako. Ang height po, bigay ng Diyos. Pero ang respeto sa kapwa, pinag-aaralan ’yan.” Kitang-kita ko ang paglunok ni Kim sa sinabi ko. Ang isang makapangyarihang Capt. Kim Sanchez ay mukhang napahiya at napaamo sa harap ng isang cute-sized na babaeng tulad ko. Hindi ko man lang nakakitaan ng galit ang kanyang mukha, dahil sa hayagan kong pangangaral sa kanya.

kausap ko sa bagay na nasa gitna ng binti ko inabot siguro ako ng thirty minutes sa loob ng banyo bago tuluyang mawala ang init na nararamdaman ko. "I need to remember who Miranda Sandoval is, I need to remember the she is my brother's wife."

Kabanata 26 - Sumunod Ka PUMATAK sa papel na hawak niya ang mga luha ni Alexa. Bakit ganun? Tanong ng dalaga sa kanyang sarili. Buong buhay niya ay pinaniwala siyang isa siyang heridera, magmamana ng daang bilyong ari-arian ng kanyang mga ninuno, na napasa sa kanyang ama. Mula at sapol isip niya ay siya ang prinsesa ng Escobar. Astang senyorita siya, iyon pala, hindi pa siya ipinanganganak ay wala na siyang ni katiting na yaman.

Sa loob ng halos isang buwan ng pagtatrabaho ko ay masasabi kung marami na akong natutunan at ipinagsasalamat ko 'yon lahat kay Veronica dahil pinaturuan niya ako sa kanyang driver kung paano magmaneho ng sasakyan. Sikat ang hotel na pinagtatrabahuan ko, puro mayayaman ang madalas na nagpupunta dito dahil sa loob nito ay may nakatayo ding casino kaya hindi na ako nagtataka kung bakit dinadayo ito ng mga tao lalo na ng mga businessman.

Gusto ko nang kunin ang kamay ko pero naramdaman ko ang marahang paghaplos nya sa pisngi ko. "Amo na! Daw kuha mo gid dugo sang mga Sandoval, perti kanami mga baba nyo! Nami dapalon! Waay gaisip bago maghambal. Daw si mga bilatibay bala!" [Yan kasi! Kuha mo talaga ang dugo ng mga Sandoval, ang galing niyong magsalita! Ang sarap niyong pagsuntukin! Hindi kayo nag-iisip bago magsalita. Para kayong mga gago!]

Hindi ko na alam ang mga nangyayari at hindi ko iniexpect na andito si John Loid, ang aking baklang sekretarya na nakilala ang kababata kong si Alessió Romaní, my right hand Mafia back then. Damn! I wanted my family now! Kakaupo ko palamang sa driver sit ng maramdaman kong nag vibrate abg cellohone ko kaya naman kaagad ko itong binuksan at nakita kong numero iyon ni Aragon. "What?" I ask but I heard some other noise on the background before he finalky spoke. ["Your all cleared nd clean Mendoza, thanks to me."]

JONAS SANDLEFR "AHHH! FVCK, JONAS! Ang sarap mo talagang kumant0t!" Napangiti ako nang iputok ko sa loob ni Sheena ang katas ko. Hinihingal akong dumagan sa kanya at pagkatapos, nilamás ko ang ut0ng niya. Ang sarap talagang makipag-s3x kay Sheena. Simula nang matikman ko siya, hindi na ako nasarapan pa sa asawa kong si Mirabella. Noong una okay naman siya pero kasi puro na lang trabaho ang inaatupag niya. Walang oras sa akin. Mabuti pa ang bestfriend niyang si Sheena, lahat ginagawa para sa akin. Hindi pa tumatanggi kapag gusto ko siyang kantut1n.

Saan siya pumunta? Ano ang ginagawa niya sa likod ko? At bakit ayaw niyang papasukin ako sa office niya? May tinatago ba siya? “Dante.” Napatingin ako kay Sandra. “Don't trust her too easily.” Iyon ang huling sinabi niya bago siya tuluyang tumahimik. At hindi ko namalayang unti-unting nabuo sa isip ko ang isang bagay na hindi ko kailanman inisip noon.

Savion Henriquez. Savion Henriquez. Savion Henriquez Ang kapal naman ng mukha niya na magkagusto sa akin. Ako ang nag iisang August Hymes Rivero dito, hindi niya ba alam na isa kami sa pinakamayaman sa lugar namin?. Naiinis ako sa kanya, pinahiya niya ako sa mga kaibigan ko. He gave me flowers in front of my friends at binubully ako ng mga kaibigan ko dahil dito. Matagal nang may gusto sa akin iyong Savion na iyon at sinabihan ko na siya na hindi ko siya gusto pero ayaw makinig. Hindi ko na matiis ang ginawa niya kanina kaya sinampal ko siya sa harap ng mga kaibigan ko.

Hindi ako makapaniwala sa nakikita kong kapapasok lang na babae sa loob nang restaurant, kumpara noong una ko siyang makita ay kapansin pansin na maganda ang suot nito at sigurado akong hindi basta basta ang damit nito, pero kahit na anong suot nito ay hinding hindi ako magkakamali sa naturang babae na ito lalo na't patuloy pa din nitong ginugulo ang isip ko. "Mr. Santiago...." narinig kong tawag nito sa akin na hindi ko pinansin dahil abala ang atensyon ko sa bagong dating na babae. It confuses me to see here of all places dahil malabong maafford niya ang lugar na ito ngunit parang bigla naman nasagot ang kaisipan kong iyon nang makita kong kumapit ang braso nito sa isang matandang mukhang