Books Sketch Drawing Novels & Stories

Pagkakita pa lang ni Alice, parang may kumurot sa puso niya. Muli, siya na naman ang subject ng drawing. Makukulay at puno ng buhay ang bawat detalye, parang panaginip na may halong saya. Nakahiga siya sa isang maliit na kama, may hawak na storybook, habang nagbabasa. Ngunit ang perspektibo ng drawing ay mula kay Zex, parang nakahiga ito sa tabi niya, nakatingala, tahimik na nakikinig.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ngunit noong una siyang nagsimulang magpraktis ng figure drawing, napuno niya ang isang makapal na sketchbook ng mga guhit ni Lucas. May ilan na seryosong sketches. May ilan na mabilisang studies ng side profile nito. May ilan na magagaspang lamang na outline, iginuhit habang nakaupo ito sa tapat niya at nagbabasa. Mayroon ding ilang childish doodles, iginuhit sa mga sandaling hindi niya mapigilang palihim na tingnan ito.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Isang inspiration na gusto niyang iguhit. Agad siyang tumalon mula sa kama, kinuha ang kanyang sketchbook, at umupo sa mesa. Sa ilang mabilis na guhit, nabuo ang outline ng kanyang drawing. Mabilis lumipas ang oras kapag nagdo-drawing siya. Itinaas ni Hiraya ang sketchbook at ngumiti nang masaya habang tinititigan ang kanyang obra.

He said before shutting the door close. Tinapos ko na lamang ang aking pagkain bago nilibot ang aking sarili sa kwarto ni Azazel. Napansin ko ang isang sketchbook at graphite pencil, agad kong kinuha iyon at binuklat. I thought there are some drawings in the sketchbook but I found none. Kinuha ko na lamang iyon at pumunta sa nakita kong balcony sa loob ng kwarto. I slide the glass door just to be welcomed by the cold wind. Hindi na ako nag-abala pa na isara ang glass door.

Paliwanag ko bago napakagat labi at inipit ang katiting na buhok sa likod ng aking tenga. "What do you want?" Malamig at diretsong tanong nito habang nakakunot ang noong nakatitig sa akin bago pinasadahan ang hawak kong sketch pad. "I was sketching you. Is it okay?" I extended my hand to show him the pad as he looks at it. The sketch I made was him sitting on a bench while holding and reading his book. Ilang segundo niya iyon tiningnan bago napabuntong hininga.

I thought his company vanish just like him but, it only changes name and he also hides. “ Calm down. I have something for you. ” tumayo ako at kinuha ang isang sketch book ko. “ Do you remember it? ” binuklat niya ito at muling napaluha ngunit, may kaunting ngiti na sa kanyang labi. “ It's your sketch book. Puro naman mukha ko ang nandito. ” yeah, that's right. I'm also an artist when i want to. Hindi ko pa kasi noon gamay ang designing kaya't mukha na lang niya ang sinusulat ko.

Gusto niyang palawakin ang kanyang mundo at mabisita pa ang mga iba't ibang lugar sa buong mundo upang mas mapabuti ang kanyang sketching skills.Pati ang kanyang website na Sketching with Destiny ay mas mapalago niya pa.

Binuklat niya ang sketchbook sa unang pahina. Nakatungo na siya. Pero kita sa gilid ng mukha niya na seryoso na siya. Dahan-dahan kong pinakawalan ang hangin na naipon sa baga ko. Pero ang inis ko, hindi pa rin humuhupa. Parang umaakyat ako ng bundok sa bilis ng paghinga ko. Pero siya? Parang wala lang. Kalmadong-kalmado habang sinusuyod ng tingin ang unang sketch.