Scribbles Drawing Novels & Stories

Sa inis, kinuha niya ang lapis at sinimulang iguhit si Eldreed sa paraan ng kanyang malikot na imahinasyon. May malaking tiyan, bilugang mukha, manipis na buhok, at mga maliit na matang parang monggo na kumikislap sa kakaibang liwanag. Mabilis niyang natapos ang drawing at sinulat ang malalaking salitang "Eldreed" sa ilalim. Masaya niyang itinabi ang lapis, pakiramdam niya'y natupad ang kanyang paghihiganti.

Dahil hindi pa rin siya nagigising kahit matagal na akong nakatitig sa kanya kaya kinuha ko ang scratch paper ko para ma drawing ko na naman siya. Hindi naman talaga ako marunong mag drawing pero dahil siguro wala masyadong pumapansin sakin dati kaya tanging pag dadrawing na lang nilalaan ang oras habang naghihintay sa teacher namin o di kaya kapag breaktime. Nagsimula sa linya linya hanggang nakabuo ako ng mukha ng tao. Kaya hindi ko na tinigilan hanggang naging bihasa na rin.

Salamat, salamat sa opportunity sa pakikipanayam, mahusay iyan! Matapos niyang ibaba ang tawag, sumakay si Sabrina ng bus papunta sa stationery store, bumili ng ilang mga lapis, pambura, draft paper, isang scale ruler, at marami pa. Nais niyang magsanay sa bahay. Wala siyang computer, kaya't ang lahat ay kailangang gawin ng kamay.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Gayunpaman, hindi napigilan ni Grayson na mayabang at unahin ang ibang bagay. Para sa kaniya, ang kaniyang nakita ay isang scribble lamang, magulo, at hindi niya masabi kung ano ang nakapinta roon. Hindi lamang ito abstract, ngunit ang mga kulay ay magulo na ganap na hindi naaayon sa pagiging maganda.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Pagkabukas niya, isang makapal na tumpok ng mga drawing papers ang dumausdos pababa. Higit walong daang piraso ng papel ang naroon. At sa bawat pahina, nakaguhit ang mukha ni Morgan. Iba't ibang ekspresyon. May nakangiti, may seryosong nagtatrabaho at bawat detalye, iginuhit ng punong-puno ng pagmamahal. Ang pinakaunang portrait na ginuhit niya sa buong buhay niya ay si Morgan at ang lalaki rin ang pinakamadalas niyang i-drawing. Kahit nakapikit siya, kabisadong-kabisado ng mga kamay niya ang bawat linya ng mukha nito.

Sobrang organized at linis. May nakita akong sketchpad kaya na-curious ako. Gusto kong makita ang mga drawings niya, pero inunahan niya ako. "I wanted to see it," giit ko pero umiling siya. "Please..." "No." "Why?" Namewang ako. "What did you draw there? May naked drawings ba? Or sketch ni Dina?" Sumimangot ako. "Fine! Kaysa nga naman sumama ang loob ko. Ayaw ko ng makita iyan."

Hindi maalis sa isip ni Dylan ang drawing. Sa loob ng ilang araw, ilang beses niyang nahuli ang sariling naaalala iyon habang nasa gitna ng meeting. Tatlong stick figures. Isang bata. Isang babae. At isang lalaking naka-suit. Mas nakakagulo pa ang nakasulat sa ibaba. Me, Mommy and Sir. Hindi naman niya dapat iniisip iyon.