Books Sketch Drawing 소설 & 이야기

tanong ko nang magbuklat ng sketchbook niya. Hobby niya kasi ang mag-drawing paminsan-minsan kapag pagod na siya sa pag-aaral. Mabuti na nga lang din at mayroon siyang creative outlet katulad ng ganito. Mahirap din kasi ang ma-burnout.

Balang araw matatanggap at mapapatawad din nila ako. Inilabas ko mula sa aking sling bag ang sketchbook na bigay ni auntie. Kulay itim ito at makapal. Kaya matatagalan pa bago ko mapuno ito ng mga sketch. May 20 minutes pa bago tutunog ang bell at mag-umpisa ang afternoon class. Habang abala ako sa pag-e-sketch, lumapit sa akin ang dalawa kong kaklaseng babae. Natigilan ako at tumingala para makita ang mga mukha nila.

malumanay niyang sagot habang marahang hinahaplos ang buhok nito. Masayang tumakbo si Kreivor patungo sa sofa at kaagad na binuksan ang sketchbook. Isa-isang nilingon ni Nanay Pasha ang bata habang abala itong naglilipat ng mga pahina, ngunit unti-unting naglaho ang ngiti sa mukha nito.

Tumingin naman siya sa may pinto at sinilip kung padating na ba si Satsuto at nang hindi pa nito ito matanaw ay mabilis niyang kinuha ang sketchbook na inaakit siya kanina pa na tignan. May naka kawang na lapis sa gitna noon kaya iyon ang una niyang binuksan at sa gulat niya ay napaawang ang labi niya, tila ba kinakapos siya ng hininga habang pinagmamasdan ang obra nito. Hindi siya makapaniwala sa sobrang detalye ng drawing na nasa sketchbook na hawak niya. Parang hindi lamang sketch ang tinitignan niya.

Inilapag niya ito sa lamesa. “Ito po ang mga drawing ko,” excited niyang wika. “Oh? Narito ba ang drawing mo na mukha ni Dimitri?” Kinuha naman nito ang sketch book at binuklat. “Opo! Pati po mukha mo.” Ngumisi siya. “Hm, mahilig ka sa pusa, ah,” anito.

However, it was slightly different tonight because the strokes of the drawings were also glowing brightly. Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan ang mga sketch. Sa bawat litrato ay naaalala ko rin ang mga nangyari sa amin ni Kent noon. Animo'y ang mga pahina ng aklat na ito ay parang isang malalim na bangin kung saan araw araw ay unti unti akong nahuhulog sa taong nasa harap ko ngayon.

bulong nya. "sinong may sabi?" bulong ko, sa kanya. Kinuha ko sa bag, ang dalawang sketchbook na binili ko. Binigay ko sa kanya, ang red cover na sketchbook at black cover naman ang akin. "always ready." sabi ni hubby. "ako pa ba." sagot ko. At binigyan ko rin sya ng pencil and color pencil. "ano ang idradrawing mo?" tanong nya. "hindi ko pa alam. Ikaw?" tanong ko.

binitawan din n’ya ko sa wakas, pero ngayon naman ay tumabi s’ya sa kin sa mahabang bench, at masyado s’yang malapit. “Can you show me how you start a sketch?” ngumiti s’ya sa `kin, at sa lapit ng mukha n’ya, eh, kitang-kita ko kung gaano ka plantsado ang mga pores sa nagniningning n’yang balat. Pano kaya n’ya nagawang ganon ka-smooth ang face n’ya? Para ito’ng may coat na plastic! “Umm...” kumuha ako ng papel at lapis at nagsimula nang mag-sketch, “Basic body lang inuuna ko, tapos, diretso na sa design...”

“Marunong akong mag-sketch kahit paano.” Bilang galing sa isang pamilyang may kaya, sanay si Eloise sa mga aralin sa sining tulad ng pagpipinta, musika, at sayaw. Hindi man siya eksperto, sapat ang kaalaman niya para makabuo ng sketch. Dinala ni Paolo ang lapis at sketchpad. Dahan-dahan namang iniisa-isa ni Cosmo ang detalye ng mukha ng lalaki mula sa kanyang alaala.

The sketchbook that Zeus gave her had a purple cover pero ang nakikita niyang naroon ay identical ng design sa kanya pero kulay abo ang cover ng sketchbook. "This is not mine," aniya at ibinalik kay Zeus ang paperbag. But Zeus shook his head and put both of his hands at his back while smiling at her. "I have seen yours. I guess it's time for you to see mine." "You have yours too?" Hindi makapaniwala niyang sambit. Tumango naman si Zeus at itinulak palapit sa kanya. "Take a look at it if you have time." Wala sa sarili naman siyang napatango. She was too overwhelmed with what Zeus had told her. He also had a sketchbook just like her? Does it mean Zeus also had drawn her?