Bravely Novels & Stories

' yan ang tanong ko sa sarili ko. May nakadagan sa akin na braso kaya nanlaki ang mata ko at agad na bumangon. Masakit ang boung katawan ko at may mantsa ng dugo sa cover. Napatakip ako sa bibig at napahagulgol. 'i can't believe it' Dali-dali akong nagbihis at agad na lumabas. 'paano nagawa ni Jarred ito sa akin'

Dama din niya ang matipunong dibdib ng kanyang katabi dahil dumidikit sa kanyang braso na natitiyak niyang wala siyang pang-itaas na damit at mas lalo pang hinigpitan ang pagyapos sa kanya. Kaya naman sa halip na hilahin ng antok ang mga mata ni Haya ay tila mas lalo pang nagising ang kanyang diwa.

Wala akong ayos! Napamaang ako dahil tumingin din siya sa akin. He has dark eyes, prominent jaw, pointed nose and thick brows and eyelashes. Parang narinig kong nagkantahan ang mga anghel sa ulap! Ito na ba 'yon?

Lagi silang magkakapit-kamay, parang built-in na protectors ng isa’t isa. Pero si Aurora—ang Stormbringer—ay talagang iba. Sa dalawang taon, nagsasalita na siya nang fluent sa Tagalog at English, at may basic Italian na natutunan kay Tita Lucia na madalas bumisita. Nakakatakbo na siya nang mabilis, at ang powers niya ay controlled na sa karamihan ng oras: blue sparks para mag-ilaw ng kwarto kapag bedtime stories, gentle breeze para palamigin ang hangin sa mainit na hapon, at protective shield na instinctive kapag may stranger na lumalapit sa gate—mild static shock lang, pero sapat para mapaatras ang sinuman.

offer n'ya rito. Tahimik lamang ito at parang nahulog sa malalim na pag-iisip ngunit maya-maya lang malutong itong napamura. "Fvck! She's very daring and brave!" mahina ngunit may diin na sabi ng ama ni Bree

Isang miyembro ng Divine Constabulary ang sumugod at humarang sa daan. Sumigaw si Brayden, “Mamamatay ang mga haharang sa akin!” Ang aura sa paligid niya ay kahanga-hanga lamang, na parang leon na umuungal sa mga bundok at kagubatan, na nagbibigay inspirasyon sa buong kaharian nito.

sa Bravia Ang araw sa Bravia, Spain ay dahan-dahang sumisilip sa baybayin, ang mga ilaw ng umaga ay pumapasok sa malalawak na bintana ng modernong penthouse na tinitirhan nina Sophia at Teddy. Ang lungsod ay tahimik sa kabila ng abalang kalsada sa ibaba ang mga ibon ay nagliliparan sa ibabaw ng mga rooftop, habang ang dagat ay kumikislap sa bawat hampas ng araw sa alon. Limang taon na ang nakalipas mula nang lisanin nila ang Pilipinas, at sa kabila ng lahat ng nakaraan, nabuo nila ang isang buhay na puno ng katahimikan, tagumpay, at pag-ibig na hindi nila akalaing muling mararamdaman.

Kabanata 1 "May bigtime na lalaban sa Tialis mamaya," ani Azea. "Tara?" "Sino naman?" nabuburyo kong tanong. "After the match," natatawang sabi ni Hattie. I forgot about it. Tialis is a place promoting some sort of martial arts by a fight. Minsan contest o kaya katuwaan lang ang ipinaglalaban nila. Hindi mo makikilala ang mga magiging kalaban. It's up to them if they want to reveal their self after the match.

madamdamin niyang sambit kay Jacob. Iginala ni Erica ang kanyang paningin. Kay gaganda ng mga bulaklak sa kapaligiran. Payapa ang panahon, tahimik ang kaulapan. Banayad ang hampas ng mahinang hangin na dumadampi sa kanilang mga balat, pero waring nananalaytay ang lamig sa kanilang kalooban. Kumuha muna ng sapat na lakas ng loob si Jacob bago nito tangkain kunin ang nanlalamig na kamay ni Erica

Humigpit ang hawak ko sa kanyang kamay, Umikot ako at mabilis siyang binalibag. "I'm Blair." Nagsisigawan ang mga tao sa loob and I saw the all black man looking at me with glee. Inilipat ko ang tingin kay keane na nakatayo napala. He didn't expect my sudden attack. "That was rude." He said while shaking his head. The referee said that it's time. "You know, I really don't know what my sin, it's disrespectful to fight a beautiful lady." He said his voice was full of unfeigned.