Novel & Cerita Bridal Style Carry

Wherever Bella went, Alexander was right behind her, ready to catch her if she stumbled, ready to carry her if she got tired. “Alexander, kaya ko naman po eh,” natatawang sabi ni Bella habang inaawat siya na huwag siyang buhatin papunta sa sala. “Naglalakad lang naman ako.” “NO no, baby. Baka madapa ka. Or baka mahilo ka. Let me carry you,” malambing pero mariing sagot ni Alexander. He effortlessly lifted her in his arms like she weighed nothing, carrying her bridal style. “You are carrying my world inside you. I won’t let you exert any effort more than you have to.”

I was about to step out from the elevator when Raddix carried my body--- a bridal style! "Too much running is not good for pregnant woman," aniya at malapad na ngiting kinarga ako palabas ng elevator. "Carrying you is the best choice. A bridal style to make it more romantic don't 'ya think?" dugtong pa niya saka ang pagkindat. Gulat ko siyang tiningnan. Sh*t, I never been carried like this! Hindi ba siya nabibigatan sa'kin? Hindi ba siya nahihirapang maglakad? Ahh, nakakahiya!

Ang lahat ay lumingon patungo sa daan kung saan paparating ang bride. Lumitaw si Isabelle, hawak ang braso ng kanyang ama. She was wearing a very beautiful white wedding gown with a long train, and her hair was neatly styled with flowers adorning it. The smile on her face was as bright as the sun dancing on the sea.

"Hayaan mo akong mapag-isa. I need my parents for me to have a clear of mind. Beside, I don't know you. You are a pure stranger to me at hindi sapat ang pagbabait-baitan mo sa akin upang mapapayag akong makasal sa iyo dahil hindi iyon mangyayari." Bigla na lamang niyang naramdaman ang pag-angat ng kanyang pwetan at nang matingnan ng dalaga kung sino iyong pangahas. It was Mr. Adler who carried her in a bridal style and place her on the terrace from her room in just a one side.

at least not from Natalia’s side. Tahimik ang bridal room habang inaayusan siya. Naririnig niya ang mahihinang usapan ng mga stylist, ang tunog ng hairspray, ang marahang paggalaw ng tela ng gown niya sa bawat kilos niya. Nakasuot siya ng simpleng puting gown...elegant ngunit hindi marangya. Walang sobrang burda, walang sobrang kinang. Just clean lines and quiet grace.

Wearing a lace and tulle A-line wedding dress, I sashayed my way to the end of the aisle where my handsome groom is waiting. Floral detailing and patterns formed over my sheer bodice, as well as to my voluminous bell sleeves and wrap detail about the waist, helping me reduce the illusion of my bump down there. My jet black hair, curled in soft boho waves, was loosely braided while the rest of it draped over my shoulders, sometimes flowing through the wind on its own. I permitted myself a sweet delicate smile, admiring how my hair was styled. It was also paired with a wreath crown made out of dried flowers where my vail was attached.

Ang kanyang mukha ay namumula sa kabila ng makeup, at ang kanyang mga labi ay tuyot at nanginginig. Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Dali-dali ko siyang inahon mula sa loob ng sasakyan. Binuhat ko siya nang bridal style—mabigat ang kanyang basang damit, ngunit parang balahibo lamang ang bigat ng kanyang katawan sa aking mga bisig. Pumasok ako sa loob ng mansyon habang umaagos ang tubig at putik mula sa aming dalawa.

Nakasuot si Maricar ng puti, strapless, mermaid-style wedding dress, at lalong naging kaakit-akit tingnan ang payat niyang katawan. Mahigpit na yumakap ang bestida sa baywang at balakang niya bago bahagyang lumapad sa ibaba, dahilan para magmukha siyang maselan at elegante. Manipis ang veil niya, tinatakpan ang mukha niya ng isang malabong lambot. Hawak ni Marcus ang laylayan ng bestida niya. Maingat ang galaw nito, halos malambing pa nga. Kung may titingin mula sa malayo, iisipin nilang isa siyang maalalahaning groom na labis na minamahal ang bride niya.

How can I get the happiness I really deserve? Nagpalit ako ng damit na dinala sa akin dito ni Carry kanina. Sports bra iyon at isang square pants kaya hindi na ako nag-inarte dahil iyon rin lang naman ang available niya dito dahil puro maternity dress ang meron siya! “Manang na saan po si Carry?” Tanong ko sa Mayordoma ng makasalubong ko ito ng pababa ako ng hagdan.

**Narrator** Sa tradisyunal na kasalang Pilipino, ang paglalakad ng bride kasama ang kanyang ama o isang mahal sa buhay patungo sa altar ay isang mahalagang bahagi ng seremonya. Ito ay sumisimbolo sa pagbibigay ng pamilya ng bride sa kanyang mapapangasawa, isang tanda ng pagtanggap at pagpapala sa kanilang bagong buhay bilang mag-asawa. Ang prosesyon ay sinasamahan ng musika mula sa organo at koro, na nagbibigay ng solemne at mapayapang atmospera sa okasyon.