Bride Of Alfonso Pdf の小説・ストーリー

I know your father was selfish in doing this, but if you really dislike it, we can just cancel everything-" "Wife, I believe it is too late to cancel it."agad kung salita para mapatigil siya sa kanyang sinasabi, " What exactly do you mean by the Rim? ” Tanong ng Asawa ko sa akin, Napalunok naman ako ng aking laway at biglang nakaramdam ng malaking tension "Well, they're already married on paper, and their marriage is also registered."paliwanag kung sagot sa Asawa ko,

Inutusan kami ng judge na humarap sa isa't-isa at maghawak ng kamay. "Mr. Damon Ignaci, do you accept Miss… uh, Miss Soirye Galveza to be your lawfully wedded wife?” anito. "I do,” Damon said. Imbis na sinseridad, pagkainip ang bakas na bakas ngayon sa boses niya. Well, what should I expect? Hindi naman "marriage out of love" 'tong gagawin namin kundi marriage out of each other's convenience. Walang pinagkalayo mga mababasang nobela na contract marriage ang genre.

ang buhay. May mahika Mrs. Castro. May mga mahihirap at dukha na pwede ring maging tunay na Prinsesa. You need proof?” Tumayo ako. Ipinakita ko ang aking magara at mamahaling mga suot mula paa hanggang ulo. “Nakikita mo naman siguro ako hindi ba? Isang buhay na patunay. At ito pa pala,hindi ko kailangan humanap pa ng Prinsipe na aasawa sa akin para yumaman o magiging prinsesa.” Tumawa ako. Tawang nakakaasar. Hindi ako ganito, sa kanya lang. Gusto ko lang ipamukha sa kanya ang ginawa niyang pang-aalipusta noon sa akin. “Magkano ba yung bag mo? Tignan moa ng bag ni Nanang, ang mga alahas niyang naglalakihan? Ang kanyang suot na sapatos? Hindi ‘yan replica, hindi class A. Original ‘yan na hind

Tumagilid ako at ginawang unan ang dalawang kamay ko, pumikit at umusal ng panalangin bago tuluyang matulog. MAAGA kami parehong nagising ni ate Apple, nauna na akong maligo at nagluluto siya ng almusal namin. Matapos maligo, dumeretso na ako sa kwarto at nag ayos. Mabuti nalang talaga at magkasing katawan lang kami ni ate Apple, kaya napahiram niya ako ng damit niya. Nagsuot ako ng baby blue dress na lagpas tuhod, inilugay ko lang ang lagpas balikat kong buhok.

Nang matapos siya ay binasa niya muna ’to upang masigurdo na wala siyang nakalimutan na ilagay. “Ito ang simula ng pagbagsak mo, Russel,” bulong niya sa kaniyang sarili. “Ano na lang ang iisipin ng mga tao na tinitingala ka kapag nalaman nila na ikakasal ka na pero nagawa mo pang mambabae.” Alam niyang hindi totoo ang mga inilagay niya sa journal pero gamit ang mga litrato na nakuha niya, sigurado na paniniwalaan ang ginawa niya.

Siguro dahil takot ako mapahiya kung sakaling sabihin niya ang ‘I don’t. The priest turned his gaze to me kaya napalunok ako. “And will you take this man to be your lawfully wedded husband, to have and to hold, in sickness and in health, for richer or for poorer, until death do you part?” I held tightly on my wedding dress as I was about to answer. Napatingin ako kay Elijah, then shifted my gaze to my parents. Kumawala ako ng malalim na hininga. This is for the sake of the company; I’m willing to do anything para maisalba ang kompanya na pinaghirapan nila.

Professional rivals. Huminto siya sa harap ko. Hindi siya tumingin kay Enzo. Nakatitig lang siya sa akin. “Miss Montes,” mahinahon ang boses niya pero malakas ang dating. “Do you still want to get married today?” Hindi ko agad naintindihan ang sinabi niya. Pero narinig ko ‘yun nang malinaw. Tumango siya sa pari. “Father, I believe weddings are sacred. But so is dignity.”

"Pero hindi talaga ako ang asawa niya!" "Do you think you can convince him just like that?" "Why not? There is a document that will prove that I am not Dianna!" "You're wrong, Miss Rivera. I didn't tell you that Signorina Dianna used your name when she live in Sicily." "Ano?!"

madiin niyang sabi, tila pinapaalala sa akin ang kasal na hindi ko ginusto. Napakuyom ako ng kamao. Ano bang laban ko? Tama siya—sa mata ng iba, kasal kami. Pero sa totoo lang, kasal lang ito sa papel, at wala akong balak sundin ang gusto niya. Bubuka pa sana ang bibig ko nang sumingit si Fate. "Sasamahan ko si Alexis. Mukha kasing hindi siya komportable. Okay lang po ba, Don Fernando?"

“Right! Thanks, Ma!” Nagmamadali na siyang tumungo sa study ng kanyang ama at pumasok dito. Tiningnan agad niya ang mga folders na nasa mesa pero wala ang hinahanap niya. Kaya naman isnunod niyang kalkalin ang drawer ng mesa nito. May apat na drawer ito at tinignan niya isa isa kung may inilagay dito ang kanyang ama. Hanggang sa huling drawer na binuksan niya ay natutok agad ang mata niya sa brown envelope na hindi pa yata nabubuksan. Agad niya itong kinuha at binuksan. Ang unang binasa niya ay mga pangalan. Iba't ibang apelyido pero iisang pangalan, Alfonso.