Alfonso Linares 소설 & 이야기

FLASHBACK "Apolinario Montecarlo." He answered as his jaw immediately tightened upon staring at Rio's fucking smirks. "What the hell! Hindi ba iyan yung pinagseselosan mo?" "Gago! Bakit ko naman pagseselosan ang mukhang bangus na iyan." He hissed as he heard Spencer chuckled. “Sino kasama niya?” “Alfonso…Alfonso De Leon, a private investigator.” "Alfonso De Leon? If I were you, I wouldn't trust his kind." Alastair seriously said while looking sternly at the private investigator who are enjoying his drinks.

"Magandang araw po, Professor. Ako si Linus. Nabanggit po ba ako sa inyo ni Dean Cortes?" Doon lang tila nagliwanag ang mukha ni Prof. Alonso. Naalala niyang may nabanggit nga si Cortes ilang araw na ang nakakaraan tungkol sa isang binatang gustong kumuha ng doctoral exam sa ilalim niya. Nakita niya ang resume nito, kahanga-hanga ang research direction, makabago, at malikhain. Interesado siya noon, kaya pumayag siyang makipagkita.

Narinig ni Liam Alferez ang ganitong uri ng panunuya na napakalinaw na tumalikod, ngunit hindi siya nagalit, sa harap niya Alfonzo Alferez, hindi siya kuwalipikadong mawalan ng galit ngayon. Pagkaalis ni Alfonzo Alferez, sinabi ni Liam Alferez kay Lorenzo: "Lorenzo, I didn't expect you to be so cunning, you want to borrow Esteban's hand to abolish me, let you down, Bumalik ako nang hindi nasaktan." Tumingin si Lorenzo Sinabi ni Liam Alferez na may paghamak, "Sa tingin mo ba ay mag-aaksaya ako gaya mo sa aking mga mata?"

Hinayaan niyang nakalugay ang hanggang leeg niyang buhok at wala siyang kahit anong kolorete sa mukha. Alessia knew who the boss was. He was Caio Alfieri, a CEO of a well-known construction firm in the country. Pero mailap ito dahil sa kabila ng galing niya sa pagkalap ng mga sensitibong impormasyon, ay wala siyang nakitang litrato nito maliban sa lalaking sekretarya nitong si Giovanni Mardetti. Both men were of a mixed heritage of Filipino and Italian.

Nag-aalala talaga siya sa'kin. Napatingin kami sa pinto nang bumukas ito at bumungad sa amin ang isang matangkad na lalaking Kastila. Iyong damit niya, parang pang-general. May sash siya at may mga nakasabit doon na medals. Agad na nagsitayuan sina Lino at yumuko doon sa lalaki na kinakunot ng noo ko. Malamang, hindi siya isang Alpares dahil ibang-iba ang porma niya. Tindig pa lang, nakakaintimidate na.

“Aalis na ako at ayoko rin magtagal…” Tatalikod na sana si Marina nang muling magsalita si Filan. “Wait.” Nanatili lang ang dalaga sa kinatatayuan niya at siya naman ang kinakabahan dito. “I think we should talk.” “Para naman saan? Ang akala ko ba ay ayaw mong makipag-usap sa akin at saka mukhang busy ka.” “Hindi na ako magpapaligoy pa, Ms. Hidalgo, I need to warn you about Mr. Linares, tungkol kay George Linares.”

Mas lalong kumunot ang noo ko. Yes, I am aware that Fernan Alfuego is the son of Fernando Alfuego na siyang mahigpit na kalaban ni Papa sa pagtakbo bilang Congressman noon. Kahit na nasa New Zealand ako noon ay alam ko na siniraan ng kampo ng mga Alfuego si Papa. He’s been accused of corruption, kaya muntikan nang nawala ang tiwala ng mga taga suporta ni Papa sa kaniya.

Hindi naman nito sinabi sa kanya kung ano 'yon at para wala ng sumbatan ay nagpunta na lang siya doon. Mahilig kasi manumbat si Alfred at talagang uungkatin nito ang mga kasalanan niya mula umpisa para lang sumunod siya. But he thanked that his best friend didn't gave up on him even if he made Tanya cried. Nanatili ang loyalty niya dito at sa pamilya nito kahit na madaming dumidemonyo sa kanya. Now, he's a Corporate Communications Officer of Morales Steel Corporation and he's key advisor of Alfred James Morales whose the Chief Excutive Officer of MSC.

Papa said. They are drinking wine. I know that their business in Denmark is a successful one. “Opo Pa. I just thought that hanggang ngayon sila inuuna ko at pinipili ko. Sila ang mga taong nagbibigay kasiyahan pero may dala din na kalungkutan. Like Jean. She is back. Out of nowhere,” I said and washed the lettuce. I didn't cry. Pagod na rin. “Ma, Pa.. Hindi ko naman ilalayos si Linea. I needed more time to heal and regain. As of now Lim didn't remember me. Hindi niya ako matandaan.” Isaid and they looked at me with sadness.

ALIPIN C18 BENILDA POV “Manang, matagal akong babalik dito kaya gusto kung pagbalik ko ay maayos siya. baka may mananakit na naman sa kanya?” “Hindi nap o ‘yon mauulit Senyorito,” “Good, anyway. Nasa’n ‘yong maid na nag-aalaga sa kanya noon?” “Si Alice po Senyorito? Nasa likod po siya at naglilinis.”