Bride Of Alfonso Pdf Novels & Stories

Sumakay sila roon at pinaandar na iyon ni Alfonso patungo sa parte ng dagat kung saan maraming mga isda. Tuwang-tuwang si Nerissa ng sandaling iyon dahil tumatma sa mukha niya ang sariwa at malamig na hangin. Lumilipad pa ang may kahabaan niyang buhok. Palihim na napangiti si Alfonso habang nakatanaw sa kaniyang nobya. Napakaganda talaga nito. Kung puwede lang na makasama niya ito habang-buhay, gagawin niya, pero natatakot siyang dumating ang araw na maalala na nito kung sino talaga ito.

Pakiramdam niya, gusto niyang puntahan ang bata at kalagan siya sa nakabalot sa kaniya. "That kid is your brother. Your long lost brother," malamig at mabagal na sabi ni Alfonso. Biglang napalunok si Clever. What the hell? Anong pinagsasabi nito?! "Uulitin ko? That kid...is your brother." Pag-uulit ni Alfonso. 'N-No! This can't be! They're dead, Impossible.' ---Sabi ni Del-Vago sa isip niya. Hinarap niya si Alfonso na may matalim ang tingin, "Stop playing around, hindi mo ako mauuto. Pwede ba bumaba ka na? Atat na atat na akong patayin ka, e."

Binuklat ko nalang lahat ng pahina nito at nagulat na may nahulog na litrato mula dito. Lines appeared on my forehead as I look at the picture. It's my twin brother with a woman. "Forgot to tell you... ", imik ni Alfonso. Napaangat ako ng tingin sa kanya. "The actress is your twin brother's wife, by the way.", dagdag ni Alfonso. His wife? Alfonso never mentioned that my twin brother is married. Ibinalik ko ang tingin sa litrato. My gaze fixed at the woman's face.

Napahinga nang malalim si Bella, hawak-hawak ang vow booklet malapit sa dibdib, at tinulak ang sarili palapit sa altar. The priest, standing ready with papers in hand, glanced at the bride’s delicate booklet before him. The initials on the cover gleamed under the chandeliers: I. Alcaraz. His lips parted, firm and certain. “Do you, Isabella Alcaraz, take this man, Leonardo Veyra, to be your lawfully wedded husband?” The name hit the air like a thunderclap. Isabella. Not Marisella.

sagot ko. "Coffee Sir?" alok niya. Tumango ako. "And Jeffrey? Teach her what are my rules in this house," pahabol ko. He bowed at me and step outside. Napailing na lang ako habang pumipirma ng mga papeles. Matapos kong pirmahan lahat ng mga papeles ay saka naman pumasok ang Butler ko. Kinuha ko na lang 'yong kape at nagtungo sa sala. I take a little sip when I saw her pababa ng hagdan habang humihikab at nagstre-stretching. Is she really Kyla Willson? As I've noticed she looked not. Not the appearance but her attitude.

Ang siyang boses ng Pari ang gumising sa akin at nagpabalik sa huwisyo sa kalagitnaan ng kasal ko. "Ann Xialia Caden, do you take Jarell Xavier Flint..." the Priest still said a lot of things which I couldn't understand anymore because that asshole's name continued to echo in my mind the whole time. Jarell Xavier huh? So that's My Kidnapper husband's name?

Ngumiti ako sa kan'ya habang s'ya ay pilit lang na ngumiti. Nagsimula na ang seremonyas hanggang sa i-announce na ni Father ang pinakahihintay ng lahat. "I now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride!" Humarap ako sa kan'ya at gano'n din s'ya sa 'kin. Hinawakan n'ya na ang laylayan ng belo ko at dahan-dahan na 'yong inangat.

May kinuha ito sa kaniyang bulsa at iniharap kay Atanasha, "I never wanted a wife kasi I thought they were all nagging and bossy. But when I met you, lahat pala talaga ng iyon ay tama..." Red chuckled, "But I like it, no, I love it. Ang tagal na rin pala since we’ve met on that fateful day and my life has never been better. There are many ways to be happy in this life, but all I really need is you... I love you so much that I’ll want to be with you forever and I hope you’ll say yes. Atanasha Felise Devon, will you marry me?"

May isang itim na card sa ilalim ng bouquet. Binuksan niya iyon at nabasa ang eleganteng sulat-kamay ni Jack: "Mula ngayon, ako na ang bahala sa’yo. Huwag kang matakot. Huwag kang mag-alala. Hindi na kita hahayaang masaktan ulit. Kahit sino pa ang lumapit sa’yo, kahit sino pa ang sumubok na saktan ka— Tatapusin ko sila."

“YOU may now kiss the bride.” Malalim na napalunok si Caroline nang sa wakas ay bitiwan na ng pari ang mga salitang ʼyon. Isang linggo pa lang ang nakalilipas magmula ng naging kasunduan nila ng boss niya na si Calvin. Pero heto at nasa harap agad silang dalawa ng altar. She couldnʼt believe that Calvin managed to prepare everything within a week. Or maybe it has already been long settled and is just waiting for the right woman who would play the role of a bride.