Novel & Cerita Brilyante Ng Hangin

FAYE POINT OF VIEW Maganda dito sa lugar kung saan ako dinala ni Aljur. Nakakatuwa ang sarap ng simoy ng hangin. Magagandang tanawin pati na rin ang mga bulaklak at mga puno dito. 'Yong bang tipong ang sarap sa pakiramdam, nakakawala ng pagod.

Kaya lumabas ako at nagpahangin at ienjoy ang view. Tanging himig ng alon ang maririnig mo at ang mga bituin sa itaas mo ang pagpapatigil ng iyong mundo. This is something that I cannot replace. How breathtaking this view is. Wala akong iniisip pa pero sapat na ito para umiyak ang mga naipon kong luha.

Huminga ako, sinamyo ko ang preskong hangin na nagmumula sa dagat. Tanging ang ingay ng mga alon na humahampas sa dalampasigan ang gumagawa ng ingay sa gabi ito. Wala sa sariling naipikit ko ang aking mga mata habang yakap yakap ang sarili. Sarap na sarap ako sa malamig na hangin sa dumampi sa aking balat. "It is really feels good." Minulat ko ang aking mga mata pagkatapos, malaya kong tiningala ang kalangitan na puno ng mga bituin na nagkikinangan.

Muling sabi ng binata dahilan upang malakas na mapa buga ng hangin si Faith. "Hindi nga... How the hell would I enjoy the view when all I can think is- anong sandya natin dito at bakit sa dimami-dami ng pwedeng pag dalhan iyong pang kung saan mahirapa kang takasan ang napili mo." Inis na sabi ni Faith, tila lalo lamang namang nag init ang kanyang ulo sa pesteng si Zack nang makuha pa siya nitong tawanan.

Third Person Point of View. Mataas ang sikat ng araw ngunit hindi alintana ang init ng panahon dahil sa masarap na simoy ng hangin. Lahat ay abala at masaya para sa pinakamaganda at pinag-uusapang araw na ito. Everything was almost perfect. "Oh my god.. You look amazing!"

Basta gusto kong siya ang maging asawa ko. It’s not that I was complaining, though. The place was unique and breathtakingly beautiful, lalong-lalo na at kitang-kita namin ang buong kalangitan. The crystal-blue sky was clear as the sun set toward the horizon, painting it in a soft ombre of tangerine and gold. Narinig ko ang mahinang pagtawa ni daddy. Pero paglingon ko sa kanya ay nagpapahid na ng luha gamit ang puting panyo.

Hinila ako nang bahagya ni Luna, at tila may sariling buhay naman ang mga paa ko na sumusunod lang sa bawat hakbang niya habang abala ang paningin ko sa pag-enjoy sa view. Ang ganda. Ang daming makikinang at makukulay na city lights sa ibaba, na mas lumabas pa ang mapang-akit na taglay na ganda dahil na rin sa tindi ng katahimikan at kapayapaan ng gabi. Dagdag mo pa ang mga bituing nagpuno sa malawak na kalangitan, at ang malamig na hanging sariwang naglalaro sa ere.

"PHILIPPINE time is 1:45 in the afternoon. Temperature is 28 degrees Celsius. Stay dry as rain is in the forecast..." Tinanggal ni Jamilla ang sunglasses at napatingala sa makulimlim na kalangitan. Heaven knows she's coming back. Pero walang bagyo o anumang kalamidad ang puwedeng pumigil sa kanyang pagbabalik. Pinaghandaan niya iyon ng walong taon.

YIEL AMARO Malalim na ang gabi at ramdam na ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin na siyang humahapyas sa aking balat. Mabigat akong napabuntung hininga kasabay ng pag-angat tingin sa kalangitan. Nagniningning, nagkikislapan ang mga bituin sa langit, tila buhay na buhay ang mga ito. Samantalang ang mga mata ko na siyang nakapukaw sa kawalan ay punong-puno ng kalungkutan, poot at hinanakit. Saksi ang buwan at mga bituin sa langit kung gaano kawalang buhay ang aking mga mata.