Brilyante Ng Hangin นิยาย & เรื่องราว

Tirik na tirik ang araw pero hindi 'ko iyon pinansin, hindi naman masyadong masakit sa balat ang sikat ng araw dahil nakakatulong naman ang hangin upang mapagaan ang aming pakiramdam. The sky is so blue and the sea is calm. The sound of the waves is so nice to hear, it's like music to my ears and every splash of the waves is going along with the heartbeat of my heart. Knowing that Frelan is here with me watching the beautiful scenery is just so overwhelming. It feels so good.

Malamig at basa ang hangin na pumasok. “Mukhang hindi pa tayo makakabalik. Lumalakas lalo ang ulan.” Aniya. My mouth dropped open. I can’t believe it! Kanina lamang ay maganda at maaliwalas pa ang kalangitan. Nagkikislapan pa ang mga bituin at walang senyales na uulan. Goodness, why is this happening?

Malayang umiihip ang hangin sa paligid, the air felt fresh and the gentle breeze caressed my skin. The sunset is merely prelude to a dawn but the daylight still lingered everywhere. Masayang panoorin ang marahang paglubog ng araw, kasabay ng malakas na hihip ng hangin na h*******k sa hilera ng puno mula sa malayo.

Hindi na lang sila mga trabahador; sila na ang mga katuwang namin sa pagpapatakbo ng aming pangarap. Nang mag-alas-singko, nagsimula nang lumamig ang hangin. Nakita namin ang dahan-dahang paglubog ng araw sa likod ng mga bundok. Ang kulay ng langit ay nagbago mula sa asul patungong matingkad na orange at lila. "Ang ganda," bulong ko habang nakasandal sa balikat ni Sebastian. "Ito 'yung hindi mabibili sa Manila, Clara," sagot niya.

--- Present Day: "HOY! Gising na, Reyna ng Kahibangan!" sigaw ni Sabrina, marahas na hinila ang kumot ko. Kumapit ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. "Kung makangiti ka, akala mo nanalo ka sa lotto!" "At least may rason akong ngumiti!" sagot kong may irap, pero napangiti rin ako nang makita ko siyang naka-pigtail—parang batang minamadali papuntang klase.

"Mommy, nahihilo ako…" Parang nahipan ng hangin ang katawan ni Braylee dahil kita nila na nahilo ito. Bigla ring dumaloy ang dalawang malalaking patak ng dugo mula sa ilong ng bata, agad na pinapula ang damit nito. *

“Mukhang hindi naging maganda ang mga nagdaang araw sa ’yo, dre,“ pagpuna ni Brylly. “Ano pa ba ang bago, pare? Tsk! Pero ikaw, mukhang naging pabor sa ’yo ang panahon,“ pag-ismid ni Bryan at tinuro siya. Pagkatapos noon ay sabay bagsak ulit ng ulo niya at kamay sa malambot na sandalan ng sopa. Talagang pinilit ang sarili kahit lantang gulay na, makarating lamang sa opisina ng kaibigang si Brylly. Napapilig si Brylly. “There’s always a rainbow after the rain,“ sambit niya sabay ngiti at upo sa kaniyang upuan. Hinawakan niya ang news paper at tiningnan ang naka-imprenta rito. Biglang lumapad ang kaniyang pagkakangiti. Naka-front news talaga ang balitang nais niyang mabasa ng lahat. Natuwa siy

mataman lang itong nakikinig sakin. "He locked me in the storage room, without anything. No lights, no food even water and I was blessed because I survived for whole day " I felt his warmth hug na paminsan Minsan humihigpit. And I was feeling comfortable. Sabay naming pinanuod Ang papalubog na Araw, ang magandang kulay nang kalangitan.He held my face at pinaharap sa kanya, the next thing I knew ay banayad Nang dumampi saking labi Ang labi ni Levi. I feel the butterflies in my tummy. He hold my nape to make our simple kiss into deeper. Kahit Hindi sanay ay pinilit Kong gayahin Ang galaw na ginagawa ni Levi. Kahit ngayon lang, I'll let myself enjoy this moment, he was one of my dreams before a

Lagi ba 'yang nandiyan? Naupo kami pareho at saka ko lang nakita ang tanawin mula dito. Namangha ako nang masilayan ang ganda ng siyudad na kitang-kita mula dito sa kinalalagyan namin. Parang mga bituing kumikinang ang mga ilaw galing sa mga gusali na maliit tingnan mula dito. "Wow." Kapag umangat naman ang tingin ay makikita ang totoong mga bituin na mas lalong kuminang dahil sa maaliwalas na panahon. Crescent ang hugis ang buwan at walang ulap na tumatakip sa langit.

Basta't maibalik n'ya lang ang dating sila. Habang umiiyak at nagdadalamhati ay napatingin si Erza sa langit. Nawala ang mga bituin at nagsisimulang sumama ang panahon, pati ang simoy ng hangin ay nagsisimula ng umihip ng malamig. Napayakap si Erza sa kanyang sarili sabay kumolog ng malakas at may kahalo pa itong matinding pagkidlat sabay bagsak naman ng malakas na ulan.