Broken Chains Romane & Geschichten

Later on I opened my eyes were in the parking lot of my condo, inaantok akong bumaba ng sasakyan hanggang sa may humawak sa braso ko. “Alak pa.” Yeon stated. Ngumuso ako at kumapit sa kaniya. Nang nasa condo ko na ay inaantok akong tumayo sa may password. “I can’t click it.” Reklamo ko at tinuro yung pinto. “What should I do then?” Naiiritang tanong ni Yeon. “Wreck it love, wreck it.” Utos ko at napahawak sa dingding. “What the fuck, Sie? Wreck it? Just tell me your passcode.” Reklamo niya at halos tampalin ang noo ko ngunit pinitik niya ‘yon ng mahina.

I heard my cousin’s voice entering the room. Sinulyapan ko si Danica. She's wearing the pajamas I loaned her last night. Mukhang wala na siyang hangover kahit sobrang lasing siya kagabi. We are totally the opposite of everything. "My body hurts so bad! Hindi ako makabangon sa kama. I can't even move a finger!" Ngumuso ako at ipinikit ang mga mata ko. The only parts I could move were my eyes and my mouth.

tanong ko sa chat. Minsan gusto kong batukan ang sarili ko dahil napaka-impulsive ko. Ngayon ko na-realize na parang hindi tama ang aking ginagawa. Pero wala eh, nandito na ako. Gusto kong mainip sa paghihintay dahil sa tagal n'ya dumating. Naisip ko na rin ang umatras ngunit kailangan panindigan ko ang nasimulan ko na. Hindi ako maaring sumuko. Halos isang oras na ako nakaupo at gusto na pagpawisan ng pwet ko subalit wala pa ang aking hinihintay. "Are you here somewhere? If you won't show up, I'll just leave the place peacefully," saad ko na naubos na ang pasensya.

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.

At its center rested a small skull pale and hollow-eyed, wrapped tightly in a chain that coiled around it as if binding it in place. The chain didn’t look decorative,, but looked heavy, symbolic, like a promise or a curse carved permanently into flesh. The entire piece carried a weight to it, as if it wasn’t just art, but a mark of a life steeped in violence, loss, and things better left unspoken. Napadako ang kamay ko roon nang hindi ko namamalayan. Ilang pulgada nalang ang layo ng mga daliri ko sa kanyang balat nang biglang mabilis na gumalaw ang kanyang kamay.

May mga chain details na nag-aalug-alog, may mga gemstones na nagkikislapan at tumutunog sa bawat hakbang na ginagawa niya. May kakaibang dating— parang malaya… parang delikado… parang hindi dapat tinititigan, pero hindi mo maiwasan. Ang butterfly straps na nakakabit sa gilid? Manipis, marupok, parang puwedeng kumalas anumang oras. Pero iyon ang nagbibigay sa kabuuan ng alindog—isang uri ng panganib na nakabalot sa inosenteng kulay.

Biglang pumutok ang airbags, malakas ang hampas noon sa mukha at katawan ko. Napasinghap ako, parang naubos ang hangin sa dibdib ko habang nalalanghap ang alikabok at ang amoy ng goma at kemikal mula sa airbag. “Sh*t,” narinig kong mura ni Leandro.

Inihagis naman ni Gerald ang isang ghostly chain habang sumisigaw siya ng, “Soul Chain!” Ang kadena lumipad patungo sa matanda bago ito bumalot sa katawan ni Old Flint! Dahil nakatali na siya, nagsimulang kumawala ni Old Flint dahil sinusubukan niyang palayain ang kanyang sarili. Sa sobrang bayolente ng matanda, naisip ni Gerald na baka makalaya muli ang matanda kung gumamit siya ng normal na chain... Nang makita nilang nakagapos ang matanda, biglang tumakbo si Gerald patungo kay Old Flint bago tinusok ang kanyang lalamunan!

Blair Castro MABILIS na lumipas ang mga araw at buwan. Natapos ang theraphy ni Onyx at mayroon siyang regular monthly check-up. Maayos ang kalagayan niya at sinigurado sa amin ng doktor na magaling na siya. Ipagdasal nalang raw namin na 'wag magkaroon ng relapse kaya ganoon nga ang ginagawa namin. Napahawak ako sa tiyan ko at ngumiwi nang bigla itong humilab. Umawang ang labi ko nang sumipa rin ang munting de Marco sa tiyan ko.

The knocking came again, slower and heavier this time, and I could hear the chain snapping with a sharp sound that cut through the night. The century was due, and there was no turning back now. — End of Chapter 11 —