Broken Family Quotes นิยาย & เรื่องราว

Baka hindi nila ako matanggap. Panibagong buhay, at panibagong pakikisama. Pero para sa bagong pamilya ko, kakayanin ko. Alang-alang sa anak ko. Ayaw kong maranasan ng anak ko ang broken family. Gusto kong lumaki siyang buo at may masayang pamilya na walang kulang na nararamdaman. Iyon lang naman ang gusto ko, simple para sa iba, pero malaking bagay para sa akin.

Hindi ako dapat maging emotional eh dahil trabaho lang naman yun. "It's okay to have moments of weakness, it's okay to cry, it's okay to breakdown. But don't forget to remind yourself that you have to get up and move forward. Remind yourself that you are strong. You are still young, you have so much to offer. Someone out there will appreciate and cherish you for who you are. Don't mourn for someone who's okay with losing you." Matagal akong hindi nakapagsalita. Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi.

The marriage that bound us before actually broke that day they push me away. "Then I'll make it a dream come true again. Look. Maybe when we married each other we are not in the same boat but I am not riding to that boat. I just need you to ride along with me. We'll work things out again this time" "A broken glass can't go back to it's original state. Maybe you can fix it but the damage can't undone."

Nasa puso ko pa rin ang lahat ng bigat at sakit. Hindi naman basta-bastang nawawala ang pain kahit ilang pain reliever pa ang inumin ko. He broke me, a hundred times, so don't expect me to forgive him with a simple apology or I love yous because it's not easy. And I just realized tonight, I'm still broken.

Hanggang ngayon, hindi pa rin nito lubos na matanggap na tuluyan nang nawala ang dating masaya at buo nilang tahanan. “I promise to protect our family, love. We will raise our children together,” malumanay na wika ni Luther bago hinalikan ang tuktok ng ulo ni Karina. Napapikit si Karina, mariing niyakap ang asawa. “Pinangako ko sa sarili ko na hinding-hindi mararamdaman ng mga anak natin ang broken family. Palalakihin ko sila nang puno ng pagmamahal, lambing, at pag-aaruga. At alam kong hindi mo ako pababayaan, Baba.”

"Iniisip ko kung okay lang ba na pagkatapos no'n saka tayo umuwi sa beach house." Halos na tapos na ang kontrata kung ganon. Bakit di pa niya sabihing hindi na kami babalik o makakabalik sa bahay? "Okay lang sa akin. Kaya kong matulog kahit sa tagilid na lupa o sa gilid ng bangin," nagkibit-balikat ako. Naranasan ko pa ngang sa itaas ng sanga ng puno matulog sa takot sa stepdad ko. "Alam mo ba kaya hindi ka dapat magkagusto sa taong gaya ko sakaling may makilala ka kapag wala na ako? Kasi kaya ka naming samahan ka sa pinakamadilim mong sandali pero kaya rin naming sirain ang buhay mo at lahat ng mahalaga sa 'yo. Pinakanakakatakot na tao sa mundo ay yong mga broken and damaged people kasi wal

Hanggang sa kaylangan nang mag trabaho ni kuya at ate dahil Hindi na kami sinusustentuhan nila mama at papa,yung piling na napag-iwanan na kami,nung araw na yun halos isumpa ko silang dalawa. Pero buti nalang at nandiyan si kuya at ate para ipaliwanag saakin lahat. Mahirap ang broken family kaya buti naman at hiniwalayan ni mama yung asawa niya para saamin. "Sshhh...". Wika ko at tsaka ko pinunasan ang mga Luha na pumapatak sa mga mata niya.

Parang gusto niyang magsisi, humingi ng tawad, pero hindi ko iyon hinayaan. Ngumiti ako at umiling. It says that whatever happened, happened. And no matter what we do, we are broken pieces that can't be fixed ever again, a scarred skin, a permanent carve in a huge ocean rock. He got it. Nilunok niya ang anumang lalabas sana sa dila niya at piniling sabihin, "From this day forward, you're no longer a part of this household." There. It happened. Is this the same outcome that Hyacinth has been seeing? Or just a fulfillment of the dream she and her mom had been dreaming?

I he is broken kahit isang tingin, he is broken. Natahimik kaming lahat. He chooses death. He is trying to escape the pain. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Kahit si Lucas ay walang masabi. We don't have any right to say something because we don't know exactly how he feels. Ang alam lang namin ay sobrang nasasaktan ito.

Loveyou! Napangiti ako ng mabasa ang ilang pangunahing mensahe nila, they never failed to make me proud and happy. Kahit na dama nilang wala na kaming mga magulang at alam nila kung saang parte ng buhay namin ang may kulang ay hindi pa rin nila pinakita na kahit minsan na hindi ako naging sapat bilang guardian nila.