Broken-hearted Meaning Novels & Stories

“Eto, basag. Wasak… Alam ko at inaasahan ko naman nang mangyayari ito eh. Hindi ko lang inasahan na ganito kaaga. At lalong hindi ko rin inasahan na ganito pala ka sakit. Sorry ah?” Halos pa bulong niyang sabi saka marahas na pinunas ang luhang nag babadya nanamang tumulo. Naramdaman niya ang pag hawak nito sa ulo niya maging ang marahan nitong pag gulo sa kanyang buhok. “Don’t apologize for what you feel Natalia, you loved him. It’s natural to cry when you got a broken heart.” Seryosong sabi nito, agad naman siyang napa angat ng tingin saka ito tinitigan.

Napatawa ako… Hindi dahil sa nakakatawa ang sinabi niya kundi nakakaloka lang na sasabihin niya ito sa akin. “Sorry,” sabi ko, umiling. “Prank ba ’to?” Tiningnan ko siya. Naghihintay ako para magsabi siya ng punchline… Na isa lang itong hindi magandang biro. …pero hindi ngumingiti si Adrian. Seryoso ang mukha niya. “Adrian,” dugtong ko, pilit pinapakalma ang sarili ko. “Kung burnout ka na, okay lang. Gets ko. Pero wag naman sanang —”

Sa itsura niya parang nawala bigla ang kalasingan nito. "Hoy babae. Ano sabi ang nangyayari saiyo? Para ka namang na broken-hearted bigla." Shocked na bulalas niya. Tss.Mas malala pa ang nararamdaman ko dahil feeling ko pinagtaksilan ako ng buong mundo. Hinawakan ko ang bandang dibdib ko. Hindi ako makahinga. Parang may dumagan kasing mabigat na bagay sa tapat ng dibdib ko

Isa siyang desperada. Agad din namang yumakap sa kaniya si Sam at pagkatapos ay umiyak sa balikat niya. Habang umiiyak ito sa balikat niya ay umiiyak rin siya. Sinasabayan niya ito ng iyak dahil may karapatan din naman siyang umiyak dahil nasaktan din siya ng araw na iyon. Iyon ang unang heartbreak niya sa tanang buhay niya.

Ano naman ngayon kung nadilaan niya ako? "I hope na panindigan mo lahat ng sinabi mo, Mr. Villegas. Thanks for making me realize how unworthy you are. Enjoy fucking around." Yun lang at mabilis ko ng sinarado ang pintuan. The moment I closed door, isa-isang nag-uunahan ang mga luha sa mga mata ko. Pakiramdam ko nadurog ang puso ko, sobrang sakit. Ganito pala ang nararamdaman kapag na heart broken? Pakshet ang sakit!

“I believe that everythings happen for a reason. Hindi mo malalaman na hindi mo totoong magulang ang kinilala mong Nanay kung hindi nangyari ang bagay na ito.” “What about the woman I loved with all my heart? Why did she leave me when I needed her most, when I was miserable?” napabuntong hininga si Jane. Broken hearted din pala kasi.. Kaya naman pala ang laki ng galit sa mundo.

Nag-init na naman ang gilid ng mga mata niya. Bahagya siyang tumingala at kumurap kurap. Natawa pa siya. "Gahhd I'm becoming emotional these days." "Tss. Abnormal ka kung hindi. Buti nga di ka nagkukulong sa kwarto mo eh. Ang alam ko kasi, ang mga babae pag broken hearted grabe kung magkulong parang dala ang mundo." Naiiling pa ito. Bahagya siyang natawa.

He glanced at me one more time before he maneuvered the car. I was hoping that it will be a good night but maybe destiny doesn't want me to enjoy the party. I just witnessed something that made my heart shattered in to pieces. It hurts more than what I had witnessed on the living room days ago. I'm sorry, heart. I'm so sorry...

Hanggang kaibigan lang. I forced herself to remain strong, to offer him the comfort he needed, even as my own heart was breaking. I know that I had to let him go, to accept the reality of their situation, to move on. And now, as I sat beside him, watching him grieve for a love lost, I realized that my dreams were shattered, my heart broken. I'm not even holding him yet but I already had to let him go, to accept the truth, to move on.

“Hay naku, Iha, nagpapaka bitter yang anak ko. Di ko nga alam kung bakit ba.” “Bakit Broken Hearted? Ay Sorry.” dahil nakita niya sa side mirror ang titig kong nakakamatay. Hindi na lamang ako umimik. Sino ang di makakaramdam ng galit sa nangyari sa aming mag-ama. Ang di ko lang maintindihan bakit parang wala lang sa kanya yung paglisan ng aking ina. Masaya ang matandang to. Masaya bang iniiwan?