Broken Isle 소설 & 이야기

"Hindi ko sure eh. Kasi wala naman siyang sinasabi sa akin. Minsan, nakikita ko siyang masayang nagtitipa s kanyang cellphone. Alam mo iyong mukhang ka-chat mo ang crush mo? Ganoon ang itsura niya. Minsan naman, papasok yan ng sobrang lawak ng ngiti sa labi! Ganoon! Minsan naman, malungkot siya o 'di kaya buwisit na akala mo may pinagselosan. Basta! Hindi ko mahuli pa eh. Pero malay natin, baka nga may boyfriend na siya pero secret lang." Gumuhit ang kirot sa mukha ni Conrad. Kung ganoon nga, wala na talaga siyang pag-asa pa kay Isabella. At iyon ang unang heart break niya kung sakali. "May gagawin ka ba? Samahan mo nga akong uminom! Pero kahit huwag ka ng uminom. Ako na lang. Kahit kumain k

Nang mag-break ang meeting, sinamantala niya ang pagkakataon para tumawag. “Hi, love,” bulong niya sa phone. “Bakit, break mo na?” tanong ni Isabella, kinikilig ang boses. “Yeah. Hindi ako mapakali. Naisip lang kita. Okay ka ba d’yan?” “Masaya ako. Dahil sayo. Salamat sa flowers… sa effort mo… at sa pagmamahal mo.” Tahimik lang si Sebastian sa kabilang linya, pero ramdam ni Isabella ang ngiti sa boses nito. “Hindi mo alam kung gaano ako kasaya na ikaw ang asawa ko.”

Ilang beses niyang sinubukang itayo ang maliit na tore. Paulit-ulit itong bumabagsak. Sa itaas nila, kumislap ang bombilya. Isang mahinang buzz ang sumunod, parang paalala na hindi rin perpekto ang mundong ito. Para makatipid, umupa si Isla ng maliit at lumang apartment. Nasa ibang bansa ang may-ari, kaya siya na rin ang gumagawa kapag may nasisira.

dagdag nito. Hindi siya nakasagot. Dahil alam niya ang sagot. Sa labas ng opisina— May isang taong nakatayo. Tahimik. Si Isabella. At sa kanyang mga labi— Isang ngiti. “Finally…” bulong niya. Ngumiti siya nang mas malalim. “She’s starting to break.” Hindi agad nakaalis si Lena sa opisina ni Adrian.

Kaya niyang talunin si Fabian nang walang labis na pagsisikap! Habang naglilinang si james, may nangyayari sa isang isla na libu-libong milya ang layo mula sa kanya. Ito ay walang iba kundi ang Nameless Island, na nakakuha ng pangalan dahil isa lamang itong coral reef na nagpakita pagkatapos bumaba ang antas ng dagat. Dahil mga bato lamang at walang hayop o halaman ang nakatira sa isla, wala ring presensya ng tao.

Broken Hearts. On going trauma. These are the wounds Editha Amber and Jhon Paulo carry. Will they make it? Even after the storm

sambit ko kay Maven habang nakatingin kay Ava na umiinom nang inorder niyang frappe. “Kinikilabutan ako! We’ve friends for years. Alam kong hindi ka kailanman naging interesado sa ibang babae dahil natatakot ka maranasan ‘yong nangyari kela Tita, but that girl broke the wall that you build,” Maven said. “I’m the first one who broke that wall, Maven. Pinapasok ko lang si Ava Sofia kahit na ayaw niya nung una.” “Syempre pinilit mo!” sigaw niya.

Everything is so peaceful, calm, and beautiful. Ito palagi ang nararamdaman ko sa araw-araw. The beautiful place of Polimoa gives me that feeling. The place is extremely beautiful. Lahat ng tao ay mababait, masayahin at palakaibigan. Nothing is imperfect. Almost flawless. Like the water of Samaya falls that envelops my porcelain skin. It feels good and very relaxing.

AYEISHA “THAT’S a good sign, Ay.” “Good sign? Kailan pa naging good sign ang ma-broken, Ben?” singhal ko sa kapatid ko nang tawagan ko. Wow, huh? Alam niyang hindi ito biro sa akin, pero sasabihin niya pa ‘yon? Tumawag ako para mangumusta sa kompanya. Balak kong tutukan iyon sa mga susunod na gabi, tutal maaga naman akong nakakauwi, e. Hindi ko p’wedeng pabayaan ang sarili ko ngayon, kailangan kong libangin ang aking sarili. Kailangang labanan ko rin ito.

Ramdam niya ang malakas na pagtibok ng puso nito. “At ikaw lang ang nakakagawa nito sa akin. Bawat oras na nakikita kita, ganito ang nangyayari sa puso ko. You make it insane, Jullie.” Maaring tama nga ito. Na nagagawa niyang pabilisin nang husto ang tibok ng puso nito. Pero siya? It’s like a normal heart beat. At tanging si Didrey James lamang ang nagpapabilis ng pagtibok ng puo niya.