Tuwing napag-uusapan ko ang laban sa Mactan, lagi akong naaaliw sa kung paano twisty-turny ang mga historical records—lalo na tungkol sa huling bahagi ng buhay ni Lapu-Lapu. Ayon sa pinakakilala nating primary source tungkol sa pagdating ng mga Kastila, si Antonio Pigafetta, na naglakbay kasama si Magellan, malinaw na nagsulat tungkol sa labanan at kung paano napatay si Ferdinand Magellan noong Abril 1521; ngunit hindi niya inrekord ang pagkamatay ni Lapu-Lapu. Sa madaling salita: walang direktang dokumentong Europeo na nagsasabing sino ang pumatay kay Lapu-Lapu o kung paano siya namatay.
May mga lokal na alamat at mga hinuha sa mga ulat na mas huli, tulad ng mga kronika at oral traditions, na naglalarawan kay Lapu-Lapu na nanatiling buhay at naging mahalagang pinuno sa kanyang baybayin. May mga modernong manunulat na tumutukoy sa mga tekstong gaya ng 'Aginid', pero maraming historyador ang nagsasabing maraming bahagi ng mga ito ay halo-halo sa alamat at hindi laging mapagkakatiwalaan. Sa katotohanan, ang ebidensya tungkol sa kanyang kamatayan ay kulang at magulo.
Bilang isang taong nahuhumaling sa unang kamay na mga kuwento, mas gusto kong tumanggap ng pagkaalam-hindi-tiyak bilang bahagi ng kagandahan ng kasaysayan—may espasyo para sa alamat at pag-alala. Hangga't wala pang bagong dokumento na lalabas, ang pinakatumpak na sinasabi ng mga historyador ay: hindi natin alam kung sino ang pumatay kay Lapu-Lapu, at maaaring hindi siya pinatay ng mga Kastila noong panahon ng unang kontak. Naiwan ako na may respeto at konting pagtataka sa misteryo ng mga unang araw ng ating kasaysayan.