Novel & Cerita Bulutong Tubig

Ang tuwalya ay umaabot lamang hanggang sa itaas ng kanyang hita, at ang itaas na bahagi ay halos hindi matakpan ang itaas ng kanyang dibdib. Ang buong banyo ay napuno ng makapal na usok at singaw mula sa mainit na tubig. Basang-basa ang kanyang mahabang buhok, at ang mga patak ng tubig ay patuloy na dumadausdos sa kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib.

Mula sa mga ulap, bumagsak ang ulan—isang ulan ng maliliit na sibat na gawa sa purong enerhiya ng karagatan, na tumatama sa mga demonyo nang may nakamamatay na katumpakan. Kasabay nito, mula sa mga imburnal at mga nasirang tubo ng tubig sa siyudad, bumuhos ang tubig. Ngunit hindi ito ordinaryong tubig. Ito ay tubig na may kalooban, na bumubuo ng mga dambuhalang galamay at mga alon na humahabol at lumalamon sa mga demonyo. Ang buong siyudad ay naging kanyang sandata.

lumakad siya palapit sakanila na noon ay nasa mababaw ng bahagi ng ilog Sabay-sabay silang naglublob sa tubig. Napatili pa si Aia dahil may kalamigan ang tubig. “Dark!” tawag naman ni Troy. Kasama din nito si Miracle na lumalangoy sa may kalalimang bahagi. Nang humarap si Dark ay sinabuyan siya ni Troy ng tubig sa mukha. “Dika talaga titigil? Kagabi ka pa ah!” ani Dark saka gumanti rin kay Troy.

Bubulyawan ko na ulit sana siya dahil sa tudo hila siya, pero- Hindi nagtagal ay may narinig akong tunog ng tubig. Umawang ang labi ko nang makita ang isang maliit na falls na pinapaligiran ng marami at iba't ibang bulaklak. Napabitiw agad ako sa kamay niya at mabilis na lumapit sa may tubig.

Bakit binalikan pa ako? Lumubog ako sa maligamgam na tubig, at dahan-dahang nawala ang bigat sa katawan ko. Napahimbing ako sa sarap. Napakanta pa yata ako ng mahina. “Hehehe, siguro ako na ang pinakamasayang canary sa mundo. Mayaman na, pinagsisilbihan pa.” “Tumigil ka nga.” Pagpasok niya sa bathtub, umapaw ang tubig.

Ang tubig na pinaniniwalaang nakakapagpabuhay ng mga patay. Isang mahimalang tubig ng bukal. “Teka...Nasaan na nga ba tayo??” Mahinang tanong ni Blue sa mga kasamahan. Doon lamang silang lahat bumalik sa huwisyo at pinagmasdan ang kanilang paligid. Nakita nilang pababa ang lupang hagdan na kanilang tinatahak. Sa baba ay may kadiliman dahil sa mga naglalakihang puno, kaya hindi nila masyadong kita ang nasa unahan.

Nakasuot lamang ito ng dark blue na bathrobe, bahagyang nakabukas sa bandang dibdib na tila basta na lamang isinukbit sa katawan at ang sinturon nito ay maluwag na nakatali sa baywang. Basa pa ang buhok nito kaya may iilang hiblang kumapit sa noo nito habang ang maliliit na patak ng tubig ay dahan-dahang dumadaloy pababa sa gilid ng kanyang panga at dumadaan sa matigas na linya ng kanyang leeg bago tuluyang mawala sa loob ng bathrobe.

Talagang walang sumasagot. Pagkatapos kung uminom ng tubig, at balak kong hanapin ito—siya ring pasok niya at napansin kong bagong paligo ito dahil basa ang buhok habang tumutulo pa ang tubig sa kanyang balikat pababa sa kanyang dibdib dahil wala siyang damit pang itaas.

Tumayo ako sa baging na aking inuupuan kanina at at agad akong tumalon sa ilog. Agad akong niyakap nang napakalamig na tubig sa mabilis ko na pagbulusok. Napakadilim sa ilalim dahil may ulap muli na nakaharang sa buwan kaya hindi nito nasisinagan ang ilalim ng tubig. Agad akong naalarma nang hindi ko siya malinaw na nakikita sa ilalim. Entrante Vreihya! Anong kahangalan na naman ang ginawa mo?

Uto-uto! Naabot niya ang kamay nito. Napasigaw ang babae nang malakas niyang hinila pabagsak sa tubig. Dinala niya sa ilalim ng tubig at ipinirmi roon. Bumula-bula ang tubig nito. Taranta na nagkakawag mula sa pagkakahawak niya habang siya ay ngumingisi…