Bulutong Tubig นิยาย & เรื่องราว

“Parang paglalagay ng dalawang magkaibang uri ng tubig sa iisang lalagyan. Kung ang isa ay marumi at ang isa ay malinis, at kung ang malinis ay mas kaunti pa, sa huli ay magiging marumi rin ang kabuuan. Kailangang sapat na ang lakas at dami ng malinis na tubig bago ito pagsamahin sa iba.” Ngunit habang patuloy silang nagmamasid, may napansin silang bagong bagay na hindi nakasulat sa mga lumang talaan. Sa dulo ng daungan, may mga bakas ng mga gulong at mga marka sa bato na sariwa pa—hindi luma, kundi ginawa lamang sa loob ng nakalipas na ilang buwan.

Bigla siyang tumalon sa tubig habang sumisigaw nang. "Hooohhh!" "Aayy Kabayo!" Aho! aho!aho! sa sobrang pagkagulat ni Katleah ay nakalimutan niyang nag floating pala siya sa tubig. Plano sana niyang tumayo mula sa pag kakalutang pero hindi niya naabot ang talampakan ng swimming pool kaya lumubog siya pailalim na nakatihaya dahilan para makainom siya ng maraming tubig.

sagot ulit niya. "Okay, ano yun?" tanong ulit nito. "Ang di po niyang ipinatype. Pagud na pagod nga po ako. Sa inyo daw sana ipapagawa, pero ayaw niya daw na mapagod kayo." "Talaga?" napangiti ito ng maluwang. "Yes ma'am. At ang mga tubig na dala niya, may TLC daw yan." "Ano yun?"

Mabuti na lang at may bubong sa parteng iyon ng kalsada. Biglang nawala ang mga tao sa paligid, ng mag umpisang pumatak ang malalaking butil ng tubig mula sa kalangitan. Kasabay niyon ang pag-uulap ng aking mga mata. Kahit anong pigil ko, bumabagsak talaga ang pinipigilan kong luha.

Sapat ang katalinuhan ni Quincy Zoppins upang agad na hulaan ang dahilan. Tunay nga, ang tubig mula sa ilog ng dugo ay bumubulusok sa bangin na may malakas na pagsabog. Isang malaking puyo ng tubig ang nabuo sa ilalim ng kalahating natitirang tore. Ang lahat ng tubig ay umagos pababa sa bangin sa ilalim ng daanan. “Naiipon yung tubig!” “Mabilis din itong mapuno!”

KABANATA 182 Ikinaway ni Matandang Gregorio ang kanyang kamay at hiniling sa katulong na magbuhos ng isang balde ng tubig na yelo sa ulo nito at Malamig na sinabi, "Gising ka na ba?" Ang tubig ng yelo ay sinamahan ng hindi mabilang na mga ice cubes. Si Bella ay nawalan ng malay, pero ng mabuhusan ng tubig natigilan ito at ang lamig ay patuloy na bumubuhos sa mga bitak ng kanyang mga buto.

“Tapos ang daming bilog sa iisang lugar. Kung naglalaro ka ng tubig at pinapaikot mo lang ito sa isang bahagi, ano mangyayari sa tubig?” “Aangat ang putik at buhangin sa ilalim. Lulutang ‘yan, magiging malabo ang tubig.” “Tama, magiging maputik.” “So itong… itong gago… gago?!” Napatingin si Carol kay Alex. Si Alex naman, abala lang sa pag-inom, parang walang naririnig. Alam ni Carol kung sino ang tinutukoy, pero hindi na lang siya nagsalita.

Batay sa kalkulasyon niya sa pagbagsak ng tubig ay malalim ang tubig na binabagsakan ng talon kaya hindi niya napigilan ang sarili na bumaba sa kabayo at itinali iyon sa puno. Pinalibot niya ang tingin sa kapaligiran at nakita na kaya niyang akyatin iyon pataas sakaling tumalon siya sa tubig. Lalo siyang na-excite. Binalikan niya ang kabayo na mahinang gumagawa ng ingay at masuyo iyong hinaplos sa ulo. “Stay here, buddy. Magpapalamig lang ako.”

Mga aksidenteng may kinalaman sa tubig, pagkalunod o sadyang pagpatay. Ako'y may mahaba at payat na kulay asul na buntot. May palikpik sa likod ko at likod ng buntot. May taingang palikpik din kaya't nakakarinig ako ng mga tunog sa malayong distansya. Kulay ginto ang aking mata. May kaliskis sa balikat at braso. Hasang sa aking dibdib na bumubuka kapag humihinga. Mahaba ang buhok ko't kulay asul ang dulo. Higit sa lahat marunong akong kumanta.

Halos kalahating oras 'ata ang nilakad namin pero nu'ng makita namin ang talon ay napangiti na lang ako. Napaliligidan ng malalaki at matataas na bato ang talon. Sobrang taas din nito kaya naman tumatalsik na rin minsan ang tubig sa paligid. Maririnig rin ang malakas na pag-agos ng tubig at usapan ng mga tao. Puro bato ang ibaba ng talon. Parang mga graba ang mga ito na isinabog sa lugar. "Wow!"