Buntong Hininga Novels & Stories

Unti-unti niyang ibinaba ang ulo hanggang sa mapasandal ito sa kanyang mga braso. Mahigpit niyang ipinikit ang mga mata. Hindi niya alam kung bakit ganoon kasakit marinig ang mga salitang iyon. Alam niyang tsismis lamang ang karamihan sa mga iyon. Pero, may mga pagkakataong ang tsismis ay nagsisimula sa katiting na katotohanan. At iyon ang pinakamasakit. Nanatili siyang tahimik sa loob ng ilang minuto. Pagkaraan ng ilang sandali, dahan-dahan niyang inilabas ang mahabang buntong-hininga.

Pinandilatan ko ito ng mata kaya marahan muna s'yang nagbuntong ng hininga. Hinawakan pa nito ang dibdib n'ya bago s'ya muling nagbuntong ng hininga. "H-hindi ko talaga alam paano sasabihin 'to," panimula nito. Kumunot naman ang noo ko dahil dito. Hinihintay ano ang susunod n'yang sasabihin. Humugot ulit ito ng malalim na paghinga.

rinig kong sabi pa niya. Binaba ko ang aking kumot at malalim akong bumuntong-hininga, ngunit sa pag-buntong 0hininga ko ay isang malakas na hangin ang lumabas mula sa aking puwit. Nagkatinginan kaming dalawa ni Fraysia at sabay na humalakhak. "Ano ba, Fraysia!" pag-biro kong sigaw sa kaniya dahil ayaw itong tumigil sa kakatawa.

Narinig ko ang mabigat niyang buntong-hininga. "Bakit?" tanong ko. "Anong bakit?" "Parang may pinagdadaanan ka o may problema ka ba? Anlalim kasi ng buntong-hininga mo eh." "Akala ko kasi makakasama kita dito sa Manila, 'yun pala iiwan mo rin ako dito. Antagal kong pinangarap na dumating yung panahong ito pero heto at magkakalayo muli tayo. Tapos pinagbabawalan mo ding mahalin kita."

Hinging paumanhin ko rito. Ngumiti naman ito pero hindi yun umabot sa kanyang mga mata dahil halatang nalulungkot pa rin ito sa narinig niya mula sa akin. "Okay lang yun hija, at least, nalaman ko ang isa sa mga hinaing niyo na sa palagay ko ay ganoon din ang hiling ng karamihan sa inyo." "Okay lang po yun." Sagot ko rito.

biro niya para mabawasan ang kaba. Natawa ito at bahagyang lumayo. Kasunod noon ay malalim na buntong-hininga. "I'm sorry, hon. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko." hinging paumanhin nito habang sunod-sunod ang pagbuntong-hininga. Kita niya ang frustration at pagtitimpi sa mukha nito.

sagot niya. Humigit ng isang malalim na buntong hininga si Bren at saka tumingin sa kanya. "N-Nakapag isip kana ba, Samantha?" Maharan siyang tumango. "Is it yes?" tanong ulit sa kanya ng lalaki.

KEISHA "MAMA, KUYA!" halos hindi ako magkaundaugaga habang nagpapakawala ng buntong hininga. Pinagpapawisan na ako ng malapot at talagang kumikirot ang tiyan ko. "M-MAMA, K-KUYA" tila ano mang oras ay kakapusin na ako ng hininga.

Humugot muna ng malalim na buntong-hininga ang binata bago inumpisahang ilahad ang lahat. “IPAGBIBILI mo ang pagkatao mo sa Helena na iyon? Hindi yata ako makakapayag, anak…! Katulad ng lagi kong sinasabi sa inyo, na kahit mahirap lang tayo basta mayroon tayong dangal na maipagmamalaki…!” may galit sa tono na sabi ni Mang Berting.

Bakit parang siya mismo ay hindi nagtutol? Isang mabigat na buntong-hininga ang kumawala sa kanyang dibdib. At sa mga sandaling iyon, naramdaman niya ang isang malamig na simoy ng hangin sa likod niya—hindi, hindi pala hangin. Isang presensya. Kilalang-kilala niya.