Buntot Ng Pagi の小説・ストーリー

MIJO’S POINT OF VIEW Araw-araw, masaya akong gumigising mula sa napakasarap at payapang tulog. Every morning feels like a blessing now. something I never thought I’d have before. Wala na ang mga gabing puno ng pag-aalala, wala na ang mga oras na nakabukas ang mata ko habang hinihintay lang na dumating ang umaga. Ngayon, sa bawat pagmulat ko ng mata, ang una kong nakikita ay ang magandang mukha ng babaeng mahal ko na nakangiti, maaliwalas, at nakabungad sa akin nang may lambing na matagal kong inaasam. Her smile… it’s the first light that brightens up my whole day.

May gana pa itong magsaya, sa bagay masaya ito dahil umagang-umaga ay sinira nito ang momentum ng araw niya. "Good morning," nakangiting bati niya. Kailangan pa rin niyang ngumiti dahil baka mapansin ng mga ito na hindi sila okay sa isat-isa, baka magiging rason pa na hindi nila matapos ang report na hinihingi ni Sebastian. "Good morning din ma'am," sagot ni Manong Al. "Maupo ka na at tayo ay magkakape na. Masarap ang kape rito," wika nito saka inabutan siya ng isang tasang kape.

Kung noon, hindi nya madalas mapanaginipan ito, nayon, habang patagal ng patagal mas lalo pa itong dumadalas at ngayon halos gabi- gabi na. Inabot nya ang cellphone at tiningnan ang oras. 5:45 a.m. Tumayo sya at lumapit sa bintana, nakita nya na magliliwanag na ang paligid. Mabilis syang naghanda ng sarili at bumaba. Naabutan nya ang ina na nasa kusina at abala sa paghahanda ng mesa. "Morning, ma." Bati nya rito. "Mabuti gising ka na. Ipinagluto kita at ng makakain ka. Umupo ka na at ipaghahain lang kita." At nagsimula na maghanda sa mesa.

“My nerd, good morning" bungad ni Justin pagbukas ko ng pinto. Ngiting-ngiti pa siya na parang bang ang saya-saya ng araw niya habang ako, gulat at nanlaki ang mga mata. Awtomatikong bumagsak nga rin ang balikat ko. Akala ko naman kasi, sa school niya lang sisirain ang araw ko. Pero hindi e, hindi pa nga ako tuluyang nakakalabas ng apartment ko, sira na naman ang araw ko.

tipid na sabi ko dito at agad na ibinaling ang atensyon ko sa bata "Good morning anak" nakangiting bati ko dito ng makita itong magmulat ng mata "Morning" masungit na sabi nito sa akin kaya agad akong napailing dahil sa inasal nito "Good morning pogi kong alaga" masiglang sabi ng dalaga sa anak ko kaya napaingos ito sa dalaga "Walang good sa umaga ko kapag ikaw ang at ang mega phone mong boses ang babati sa akin panget" supladong bati ni Kendryk kaya napakunot ang noo ko dahil sa narinig

Pagpihit niya nakita niya si Lenard na mukhang kagigising lang “Good morning, Lenard. Ang aga mong gumising. Morning person ka rin pala.” “Good morning, Mira. Good morning, Sir.” Bati sa kanila ng binata. “Ah, oo. Sanay akong gumising ng umaga.” Lumapit ito sa kanya at mahinang bumulong. “Hindi niyo nabanggit na sabay-sabay pala mag almusal ang mga tao dito.”

bulong ko habang nakatingala sa kalawakan at walang tigil sa pagtangis. UNANG SIKAT NG ARAW at hinarap ko ang bagong umaga na namumugto ang aking mga mata ko. Halos mawalan ako ng gana na bumangon. Paano ba, para kanino ba ako bumabangon? Ay peste! Linyahan ko parang sa commercial lang ng kape.

Inaantok pa rin ako. "Hey, it's already eight in the morning. You should take a bath so we can have our breakfast!" Iritableng sabi niya. Ang aga-aga at boses niya ang una kong naririnig. Daig niya pa ang pagiging babae sa sobrang ingay niya sa umaga. Nanatili akong nakapikit dahil inaantok talaga ako. "Babawasan ko ang sahod mo ng five thousands kapag hindi ka bumangon diyan!" Pagbabanta niya sa akin. Kumunot ang aking noo at mabilis na bumangon. Ang laki naman ng ibabawas niya!

Agency Kinabukasan maaga akong nagising pero mas maaga pa si Zantyr. Bumaba ako nakita ko na siyang nagluluto kaya pala pag gising ko wala na siya sa tabi ko pero hindi naman ako kinabahan. Nilingon niya ako ng maramdaman niya ako sa likod niya. "Good morning" Bati niya saakin at iniwan muna niya ang kanyang niluto at hinalikan ako sa noo.

Nagbaon na lamang ako ng pandesal na may palaman na peanut butter saka isang bote ng tubig para sa bus ko na lamang kakainin mamaya. Doon na rin ako maglalagay ng manipis na make-up dahil baka kulangin ako sa oras. Rush hour ngayon at lunes pa kaya baka abutan ako ng mahabang pila sa LRT. Sana ay hindi masyadong ma-trapik dapat daw kasi bago mag alas-nuebe ay nando’n na ako sa