Buod Ng Liwanag Sa Dilim の小説・ストーリー

And gabi na walang liwanag ng buwan ay kasing dilim ng isang nakataob na lalagyan ng tinta. Sa loob ng bar, dumuyan ang maliliwanag na mga ilaw habang binalotbng romantikong ere sa paligid

"Bakit? Ano ba ang mangyayari?" "Mabubuo lamang ang Polaris mula sa pagsikat ng araw. Mawawala rin ang talab ng harang na ito sa susunod na pagsikat ng araw. Ang ibig sabihin lamang nito, may magaganap sa loob ng mga oras na naririto pa ang harang hanggang sa pagsikat ng araw bukas," sagot ng Liwanag ng Araw sa akin. Malalaman mo talagang maraming nalalaman ang kausap ko dahil dito. "Maaaring sa loob ng mga oras na iyon, lulusob ang mga alagad ng dilim," ang aking nawari na sinabi ko sa kanya.

“S-sandali! Ina!” “INA!” MABILIS AKONG napamulat at napabangon mula sa pagkakahiga nang ang dilim ng kinaroroonan ko ay binalot ng liwanag na haos masilaw ako. Napabuntong-hininga na lamang ako at napasapo sa aking noo.

isa nga ba? ***** Yumanig ang buong lupa sa libingan at kumidlat nang malakas pero walang senyales ng pag ulang magaganap. Ang mga uwak ay lumipad lahat sa kalangitan na nagdagdag sa pagiging madilim ng kalangitang tanging liwanag lang ng buwan ang mayroon. *****

Sa unang pagkakataon, kahit kaunti, parang may konting liwanag sa gitna ng dilim na bumabalot sa akin. T o b e c o n t i n u e d...

Tahimik lang buong paligid, at tanging kaming dalawa lang ang maingay na nagkukwentuhan at nagtatawanan sa kahabaan ng dalampasigan. Sinindihan niya ang lamp na dala at binuksan ang mga fairy lights. Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko buong gabi. "Ang romantic pala talaga ni Sir Cy," biro ko. "Actually, hindi na natin kailangan ng ilaw," sabi niya. "Bakit? Ang dilim kaya." "Kasi maliwanag na sa akin na ako lang ang para sa 'yo."

Lumalabas kasi ang dimple sa magkabilang pisngi. Enjoy reading po! 🩵🌹🫶🏻

Chapter 56 NAPAKADILIM ng buong bahay at lahat ng ilaw sa labas ay patay. At dahil walang mga tao sa bahay na nasa may 'di kalayuan ay hindi na nagtataka si Midnight, na kakarampot na liwanag lang mula sa solar lamps sa mga poste ang tumatanglaw sa kalsada, na naaabot ang inuupahang bungalow ni Desire.

Sambit ko nang hindi ito nililingon. “Look, there's a moon...” Tinuro ko ang bilog na bilog na buwan. Nakita kung ngumiti si Baby Fria at pumalakpak. “Alam mo ba baby, ikaw ang buwan sa madilim kung gabi at ikaw ang liwanag sa bawat araw na sumisikat.”

Ang pagsilip ng bituin Sa 'yong mga mata Ang saya nitong pag-ibig Sana ay 'di na mag-iiba~ Puno ng ngiti ang aming mga puso habang magkahawak na lumalakad, unti-unti ng nilalamon ng dilim ang paligid ngunit tila ang isa't isa ang nagiging liwanag namin. Hindi ko man alam ang kapalit ng mga pangyayaring ito sumusugal pa rin ako. Alam ko ang sakit na kapalit nito, pero heto pa rin ako masayang sumusunod sa pamanlinlang kong damdamin. Tuluyan ng binalot ng dilim ang paligid at sumilay na ang nakangiting buwan kasama ang mga tala sa langin na hindi maikaila ang ganda at kinang.