Novel & Cerita Buod Ng Walang Sugat

‎ ‎Tinitigan niya si Zein, ang mga sugat nito, ang pasa, ang mata nitong walang buhay. ‎ ‎The old Zein was gone, and this was all his fault. ‎ ‎WALA nang balikan. ‎ ‎Ang dilim sa labas ng bintana ay parang anino sa puso niya. ‎ ‎Tumingin si Zein sa kanya. ‎ ‎There was emptiness on her eyes. She doesn't deserve this. ‎ ‎Matagal silang nagtitigan. ‎ ‎Pero walang nagsalita. ‎ ‎May mga lungkot na hindi na kayang sabihin.

"Masakit po ba iyan?" "Mas masakit ang sugat kapag hindi naagapan. Kaya kung masakit man, kailangan mong tiisin para gumaling ka." Rebreb smiles in a cutest possible way. Biglang dumiretso ang mga tingin ko sa kaniya. He's totally different now. Yung mga ngiti niyang iyan, for sure marami siyang nadadaling mga babae but not me. Rebreb the nerd parin ang nakikita ko sa kaniya

Chris Walang madali sa proseso ng pag momove on. Wala ring shortcut. Walang madaling paraan para mabilis na makalimot at mapabilis ang paghilom ng isang sugat. Lalo na kapag sobrang lalim ang sugat na iniwan sa iyong puso. Ngunit minsan, pilit tayong paglalaruan ng tadhana. Iyong akala mong madali, ay pahihirapin niya. At ang akala mong mahirap, ay madali lamang pala.

Walang lobong papalapit sa akin at mas lalong walang lamig na bumabalot sa aking buong pagkatao. Ang sugat na aking natamo ay isang malaking sugat parin hanggang ngayon. Hindi siya gumaling o kahit nawala man lang. Hindi ako lumabas ng kwartong ito, at tunay ngang ako'y nanatili lamang.

dismayado kong pagkuda nang wala akong makitang matulis na bagay na pwedeng makagawa ng sugat. May mga karayom naman dito pero hindi naman kapanipaniwala ang sugat na magagawa nito. Isang tuldok lang ng sugat, maglalabas ng maraming dugo? Hindi naman hose ng tubig itong balat ko, na pag nabutasan, sisirit agad ang dugo. "Ito na nga lang," wika ko habang kinukuha ang kumikinang na kulay pilak na gunting.

“Pagkakataon mo na tumakas kagabi. Hindi kita mahahabol. Hndi kita mahahanap. Baka nga hindi na ako buhay ngayon.” “Hindi ko rin alam.” Huminga ako ng malalim. “Hindi ko kayang mang-iwan ng isang taong sugatan.” Sarkastikong tumawa ang lalaki. Kahit nakangiwi at marahas na nagmumura sa sakit pinilit niyang bumangon paupo. Kumilos ako agad para alalayan siya. Kahit tinapunan niya ako ng matalim na tingin at sinabing huwag ko siyang pakielaman hindi ako nakinig. Saka ko lang siya binitawan ng nakaupo na siya ng maayos. “Hindi ko alam kung paano ko magagamot ang sugat mo dahil wala tayong dalang gamot. Kailangan matingnan ‘yan para hindi magkaroon ng impeksiyon.”

Sa isip nila, kaunting sorry, isang kasal, o kahit matamis na pangako ay mabubura na ang sugat. Hindi nila alam kung gaano siya nagbulag-bulagan at kung gaano siya nagtiis. Ilang beses niyang binigyan ng pagkakataon iyon, ngunit wala siyang napala kundi kabiguan.

'' sigaw ko pai ba naman ibuhos pa yung alcohol sa sugat ko ''dimo man lang ibuhos sa bulak yung alcohol at ilagay sa sugat ko'' sabi ko saknya ''pano gagaling yan kung du ko yun gagwin.ano tayo nasa romantic movie?'' pilosopong sagot nya saakin nilagyan naman na nya yung band aid yung sugat ko hindi pa maayos yung paglalagay nya ,tumayo nman na ako sa kinauupuan ko . ''mauna kana sa kwarto ako ang bahala dito'' sabi nya saaakin kaya nauna na ako sa kwarto.

Tinignan niya ang suot niyang damit isang duster at nagustuhan niya dahil parang bago . Isang linggo na ang nakalipas simula nagising siya ay hindi parin gumaling ang sugat niya sa talampakan dahil malalim ang sugat nito at wala namang gamot na anti biotik para mapabilis ang paggaling tanging tubig dagat lang ang pinanlilinis nila para hindi ma infection. Maayos na ang iba niyang galos sa katawan at nagiging dry na ang mga ito .

“Hindi kayo basta makakapasok dito nang walang sugat sa katawan.” Mas lalo silang nagalit. Mas lalo nilang ginalingan ang pag-atake. Umabot ng ilang minuto ang laban. Ang bibilis nila at ang babangis. Pare-pareho na kaming may mga sugat. Ramdam ko ang hapdi ng mga patalim sa balat ko. Pero ramdam ko rin na napapagod na sila. Hanggang sa, bigla silang nagkatinginan.