Buod Ng Walang Sugat 소설 & 이야기

Hindi sumagot ang binata kaya patuloy lang siya sa paglinis ng sugat nito minsan na papangiwi ito at na papadaing kapag na didiinan niya ang sugat. “Ilang araw lang tayong hindi nagkita, mas lalo kang gumaganda...” Nahinto siya sa paglalagay ng band aid sa sugat nito sa itaas ng kilay nito dahil sumikdo ang puso niya sa pagpuri nito sa kaniya. “...Pero wala pa ring pinagbago, hindi kita gusto.” Kaagad namang na wala ang saya sa puso niya at na palitan ng inis.

Wala akong ibang naririnig kundi ang kanyang boses. "Nagulat ako dahil hindi pamilyar sa'kin ang babaeng dala niya pero naging abala na kami sa paggamot sa mga sugat at hindi na muna nakapagtanong kung sino ang babae. Malala ang kalagayan mo, marami rin dugo ang nawala dahil sa sugat na natamo mo sa 'yong ulo." Natigil ito saglit at sumulyap sa ulo ko na wala ng bendahe ngayon bago nagpatuloy.

Nang hindi sadya na mapatingin ako sa kaniyang kamay ay bigla akong napakunot ng noo dahil namumula ‘yon at may sugat. “What is this? Sugat ba ‘to? Nakipag-away ka ba?” napalitan ng pag-aalala ang boses ko.

Pangalan niya palang ay nasasaktan na siya paano pa kaya kung magkita silang muli? Totoo nga palang hindi madaling mapawi ang sugat na dulot ng pag ibig. Hindi ibig sabihin na pag napagod na ang mga mata mo sa kakaiyak ay matitigil na ang sakit. Hindi kailanman mapapawi ng alak o pagdadalamhati ang kirot. Ang paglayo ay hindi rin kasiguraduhan na bibilis ang paghilom ng bawat sugat.

yung gwapo na tapos maganda pa ang katawan. "Wag mong ibuhos ang galit mo sa sugat ko." He warned me. Hindi naman ako galit ah! Muka ba akong galit? I clean the wound using cotton with alcohol. Why does it feel familiar? Yung ganitong tama ng baril at sa parehong parte ng katawan ay parang nakita ko na dati. "Fuck!" Bulong niya ng madaplian ko ng cotton na may alcohol ang pinaka-gitna ng sugat niya

Halos wala akong sugat maliban sa paa kong sumasakit na dahil sa pagtakbo namin. Hinubad ko ang sapatos ni Rifle na sobrang laki sa akin. Ang lalaki na iyun ay may sugat s'ya. Sa tingin ko pa naman hindi s'ya maingat sa sarili n'ya. Kinuha ko ang phone ko para tawagan ito, pero nakapatay na ang phone n'ya.

Paano ba naman kasi, gamit ang bulak na halos tumulo na dahl sa dami ng alcohol na inilagay, walang pag-alinlangan na idinampi iyun sa sugat ko kaya naman parang maiihi yata ako sa sobrang hapdi “Tsk, kay liit ng sugat at napakaliit na bagay pero kung makapagreklamo, wagas! Sabihin mo nga sa akin Neilson, lalaki ka ba talaga? Bakit hindi mo kayang mag-handle ng litte pain?” yamot nitong wika sa akin

“Huwag kang kikilos kung ayaw mong sumabog ang ulo mo.” Pinapanood ko ang nanginginig niyang labi habang sinasabi ko ang susunod, “Nasaan ang sugat?” Hinintay ko ang sagot niya, pero wala akong narinig kundi ang mahinang hiyaw na galing sa kanyang lalamunan. “Talagang nanira ka lang sa M&E skincare product!”

Sa mga sandaling iyon ay nakaramdam siya ng isang kakila-kilabot na kapangyarihan Kumalat sa buong katawan niya. Biglang umungol si Gilbert nang lumitaw ang sugat sa kanyang dibdib, at dumadaloy ang dugo, na nadungisan ang lupa. Galit na galit ang tingin ni Gilbert nang ibaba niya ang kanyang ulo para sulyapan ang sugatang katawan nito. "Nakakatuwa naman kasi nasaktan mo ako ng ganito." Nang matapos niyang sabihin iyon, isang madilim na hamog ang bumabalot sa kanya, nag-condens sa kanyang sugat, at sa wakas ay gumaling ito.

Masusing tiningnan ni William ang sugat at napagpasyahan niyang simpleng pasa lang ito sa malambot na bahagi ng balat at malamang mawawala rin ang pamamaga pagkalipas ng ilang oras. "Mababaw lang ang sugat. Kahit nurse lang ang maglagay ng iodine ay sapat na. Kung talagang nag-aalala ka sa buto mo, magpa-X-ray ka. Huwag kang mag-alala, hindi kita bibigyan ng discount!" Agad na umiling si Leo at naging seryoso ang mukha.