Busyness Quotes Novels & Stories

ani na lang ni Lux. Wala na siyang panahon na magtakip pa ngayon na busy iyon, na maraming ginagawa, na pinasasabi ni Diana na pasensya na kahit na hindi naman talaga humihingi ng dispensa. He's so fucking tired of doing those foolish stuffs for her. She doesn't deserve that. "Busy, as always," dagdag komento niya at tumango na lang naman ang mga iyon.

Negosyo. Habang nakikinig ako, napaisip ako nang malalim. Ganito ba talaga ang mga mayayaman? Kahit may okasyon o pagkakataon para mag-relax, imbis na magpakasaya lang, hinahaluan pa rin ng trabaho at business talk. Para bang kahit sa gitna ng tawa at kwento, may naka-set na Excel file sa utak nila na bukas na bukas pa rin.

Ba't kay Carlos mukhang palaging dry? "We have all the time in the world. We just love keeping ourselves busy." "Busy? Kaya kahit wala na kayong time sa sarili ninyo at sa mga taong mahalaga sa inyo, okay lang? Basta busy kayo gano'n?" Lalong kumunot ang noo niya. "Excuse me?"

ani nito. Ramdam niya agad ang stress at napahilamos ng mukha, "Sabihin mo busy ako ng ngayon, emergency, nagtawag ng meeting ang mga shareholders, hindi ko pwedeng baliwalain iyon." Napatitig ito sa kaniya. "Bakit daw?" "Hindi ko pa nga alam, aalamin ko pa lang," aniya at tumalikod. "Sabihin mo kay Mommy sa susunod na lang, sobrang busy ako ngayon!"

Ganito ba talaga sila ka busy para hindi magsama samang apat? Tama nga ang sinasabi ng iba na may mga mayayamang tao na hindi masaya sa kanilang buhay, minsan dahil sa sobrang busy ng mga ito ay nakakalimutan na nila ang kanilang pamilya. Iyong iba nga ay malimit na magkita kita kahit pa nakatira sila sa iisang bahay. Siguro masasabi ko na maswerte ako sa naging buhay ko dahil kahit hindi kami mayaman ay magkakasama naman kami sa bahay at palaging may oras sa isa't isa.

Nabubuhay niya ang aking alaga na matagal ng nanahimik. Makalipas ang oras at hapon na pala di ko namalayan na hapon na pala sa sobrang busy ng araw na ito. Halos busy na lahat ng empleyado sa pag ligpit ng gamit nila ng maka uwi na. Natatanaw ko rin si sarah na busy pa sanharap ng laptop parang mag o-overtime yata. Nag ayos na rin ako para umuwi. "Overtime?" - sita ko sa kanya na busy sa harap ng laptop.

pagsasagot ko sa kaniya. Sandaling natahimik siya at napakamot sa kaniyang ulo. Ako nama'y medyo natatawa sa facial expression niyang 'di maintindihan. Tatlumpong segundo siguro ang pagiging estatwa niya bago naisipang magpaliwanag sa side niya. "Look, Trinah, I'm a busy person and you know that already. Ilang beses ko bang sinabi sa 'yong ang lahat ng ginagawa ko ay part ng business namin. Hindi pa ba malinaw sa 'yo iyon?"

Nagtataka pa nga ako minsan kung nakakaligtaan niya akong batiin pero nagiging eexplain naman siya afterward na busy siya sa trabaho o nasa meeting kaya hindi niya hawak ang phone niya. I would feel overwhelmed sometimes dahil kahit sobrang busy ng schedule niya sa trabaho, hindi niya ako nakakalimutan. Minsan ay gumagawa pa siya ng paraan para lang makausap ako. Just like one time na nasa two hours meeting siya, ang sabi pa niya ay maya’t maya siyang pumapasok sa banyo para lang magreply sa akin.

Kung tatayo ba ako, kung uupo ba o ano. I just felt so overwhelmed that I don't know what I'm supposed to do. Kaya naging tahimik ako at mabuti na lang ay muli siyang nagsalita para wakasan ang katahimikan na siyang naghahari sa pagitan naming dalawa. "Busy ka ba?" tanong niya, bahagyang tumaas ang sulok ng aking labi at pilyong ngumisi. "Nope..." malalim ang boses kong saad. "Nasa kumpanya ako, pero hindi ako busy. Why?" I said, patiently waiting for her answer...

may pag-aalinlangan niyang tanong. "Dapat lang! Siya nga 'tong push nang push para i-grow ko ang career ko," natatawa kong sagot. Busy kaming dalawa sa pagtulong sa workers at hindi namin namalayang lumipas na pala ang oras. Basang-basa kami ng pawis, tirik ang araw buong hapon. Amoy-araw na kami pareho, parang isang araw kaming nagbilad sa ilalim ng init.