Minding Your Own Business Quotes Mga Nobela at Kwento

Eka nga "Mind your own business" "Sana ito na ang huli nating pagkikita" sabi ng ahente ko. Pagkatapos ay tumayo siya at itinapon niya ang natitirang bahagi ng cone ng ice cream sa kalapit na basurahan at naglakad-lakad palayo, bagama't hindi tumigil ang kanyang mga mata sa pagbabantay sa kanyang paligid. Hanggang sa mabundol niya ang isang maliit na mesa.

Parang kailangan ko pa ng alak para tuluyan akong malunod sa kalasingan at tuluyan kong magawa ang bagay na dapat kong gawin. “Wala ka na doon, hindi mo ba alam ang salitang mind your own business?” wika ko sa kaniya. Agad kong kinuha ang bote at plano na inumin direkta doon ang alak pero agad niyang kinuha sa kamay ko ang alak kasabay noon ang paghawak niya sa kamay ko at biglang paghatak sa akin papalapit sa kaniya.

Minsan nag-picnic pa kami dito. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko habang nakatingin lang sa bulto niya. Nakatalikod kasi siya at nandoon ako. “Bakit, ikaw lang ba ang pwedeng tumambay dito?” tanong niya pabalik sa akin kahit hindi niya man lang ako tinatapunan ng tingin. “Kumain ka at magpahinga. Nagaalala silang lahat sa iyo, isipin mo ang kalusugan mo. Alam kong masyadong madami kang dapat gawin at isipin pero isama moa ng sarili mo. Hindi pwedeng inuuna mo sila at lagi mo na lang itinatabi ang sarili mo. Magiingat ka palagi. Mauuna na ako sa iyo, pasensya na sa abala.”

HIndi naman siya tinatrato ng maayos ng mga ito. "Thes, you can still manage your businesses kahit dito ka nakatira. Kung saan sa tingin mo makukuha mo iyong peace of mind mo ay doon ka muna. Knowing you, alam kong stress na stress ka na rin. Take a break. Ang dami mo naman kasing negosyo, akala mo ka mauubusan ng pera lagi."

Akala mo naman ay kung sino silang mababait at malilinis, e baka nga kasing pangit ng mga mukha nila ang buhay nila. Why can’t people mind their own business? Ba’t kailangan nila palaging nangingialam ng buhay ng may buhay? Wala ba silang sariling buhay na dapat nilang mas atupagin kaysa pakialaman ako at ang mga desisyon ko? Stupid people and their peanut sized brain. I sighed loudly. There is no use to stress myself over this kind of people. Hindi na sila magbabago pa.

“Mind your own business, Mr. Maqueda…” Pinili na lang ni Harvey na itikom ang bibig. Mukhang wala naman na siyang magagawa. Sayang lang ang laway niya sa lalaki. Tuwang-tuwa marahil si Roscoe na nagbabangayan ang dalawang babae dahil sa kanya. Pinapangako niya sa kanyang sarili na hindi niya lulubayan si Everly upang ipamukha kay Roscoe na hindi lang ito ang lalaking nasa paligid ni Everly. May isang siya na nakahandang saluhin ito palagi. “Okay, from now on, I always mind my own business.”

Minsan, isang simpleng text lang, o lunch delivery, o kahit simpleng kape, sapat na para maramdaman ko na iniisip niya ako. Sa office, patuloy pa rin ang bulungan, hindi pa rin namamatay ang tsismisan nila parang aabot pa ata ng buwan o taon bago maka-move on ang lahat sa nangyari, pero I handle it. “Ignore them,” paulit-ulit kong sinasabi sa sarili. Alam ko na wala akong kailangan ipaliwanag sa sinuman. *********

Masakit sa akin dahil hindi lang iyon dahil sa failure ko, pero parang failure din iyon ng brand namin. "Why don't you mind your own business? If ever mumurahin 'yong tela na 'yon. You shouldn't speaking ill about their work because they do the work. Nasaan na ang movement na support locals, kung ganyan naman ang mga sinasabi mo. Hipokrito."

ngisi niyang saad sa akin. “Wala ka nang pakialam kung saan ko pinulot ang pagpapatayo nito, puwede ba Anne, mind your own business. Mag-co-congratulate ka na nga lang ang dami mo pang sinasabi.” Aalis na sana ako nang hinarangan niya ulit ako.