Tired From Work Quotes Novelas e Histórias

“Nothing to worry about.” Lumapit siya at hinawakan ang pisngi ko. “You seem tense lately. Maybe you should take a break from work.” “I can’t. Marami pa akong kailangang tapusin.” He sighed. “At least promise me you’ll get some rest tonight. No phone calls, no reports. Just you and me.” Tumango ako. “Okay, promise.”

Damn. Our family—I can say that we already moved on. Both our companies are doing better, it's getting successful again—which means I'm always exhausted because I doing most of the work, I really did my promise and it's fucking tiring but when I see how far we went through, it is satisfying.

As a free border here in his penthouse, parang nakakahiya na pabayaan siya na ganiyan. "You should rest for a while. Working non-stop is unhealthy" Binuksan niya muli ang mata. "Mga tamad lang ang magsasabi niyan" "Hoy. Hindi naman" I pouted. "I just don't want to waste my time with unnecessary things. I rather work." "Kailangan 'yon ng katawan mo. Kung ako sing-yaman mo, magpapakasasa ako sa pera ko"

Unti-unti niyang inangat ang tingin at nagsalita gamit ang basag na boses. “I'm not fine. I'm just so tired. I'm tired of being laughed at because my ex-boyfriend is gay. I'm tired of my job because of these clients who act like I'm just their mere servant and belittle me. I'm tired of doing all these extra work just to earn money. And I know I'm doing all these things for my family. But sometimes. Sometimes I'm just so fucking tired.” Humahangos na siya matapos sabihin ang mga hinanakit niyang iyon. First time niya yatang makapagpalabas ng nararamdaman.

wika ng kasamahan nya sa trabaho. "Na bored kasi ako sa bahay.. nanghihina ang katawan ko kapag hindi magtatrabaho." pagsisinungaling nya. "Iba din talaga kapag nobya ng mayaman eh... pwede makabalik sa trabaho kung kelan gusto.. dapat sinabi mo sa nobyo mo na patayuan ka nalang ng sarili mong bar para hindi ka na magpapakahirap." Komento nito.. Hindi na nya sinabi na wala na sila ni Alex.

Bakit ako panghihinaan? *** I stared tiredly at the whole place. Kaka alis lang ng huling customer at napaka daming ligpitin na mesa. Kagaya ng mga nakaraang araw ay mas lumalakas ang coffeee shop. Hindi na namin kakayaning lima ang trabaho kahit pa magkaka sabay na ang mga shifts namin, kasama na si boss. Napa buntong hininga ako. Ramdam na ramdam ko ang pagod ngayong araw at nung mga nakaraan pa.

Edi sana hindi ako nalipasan ng gutom at nakakain na. Buong araw ay masama ang timpla ko. Tanging tubig lang ang naging laman ng tyan ko, nawalan na ako ng ganang umorder nalang ng sarili ko. It’s already past lunch, working hours nanaman. Binunton ko nalang ang galit ko sa pagtatrabaho hanggang sa matapos ang oras ng pagtatrabaho ko.

"Hindi lang ikaw ang pagod dito!" Masakit ang pagkakasabi niya niyon. "You know what? I’m tired. Pagod ako sa trabaho, pagod ako sa pagbubuntis na 'to, at lalong pagod ako sa pag-adjust sa pamilya mo na parang hinding-hindi ako magiging sapat!" "Kung pagod ka, fine! Magpahinga ka!" Liam grabbed his car keys and phone. "Saan ka pupunta? Gabi na, Liam!"

Hilaw ko siyang ngitian. "W-Wag na. Hindi na kailangan. Ganito talaga ang nararamdaman ko kapag sobrang pagod sa trabaho." Bumuntong hininga siya saka ako iritadong inirapan, "That's why you must quit that job, Keisha. It's not good for you," seryosong anas niya pa.

“Wala po. Nakakaramdam lang ako ng burn out paminsan-minsan.” “Apo, dapat hindi ka palaging nag- o overtime sa trabaho. Magpahinga ka rin. Kapag tumatawag ang kuya mo sa amin, palagi ka naming kinukumusta, ang sinasabi nito, palaging gabi ka na raw umuwi at maaga kung pumasok sa trabaho. Hindi nakabubuti iyon sa kalusugan, Hija.” Tumango ako at ngumiti.