Novel & Cerita Cabinet Of Curiosity

Boring na kulay grey ang walls, naka-align lahat ng libro, may tatlong monitors sa table, at parang wala yatang kahit anong kaluluwa ang ever nanirahan dito. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako narito. Nope. Naka-trip ako ng curiosity overload nang makita ko kaninang umaga na may maliit na itim na notebook sa ilalim ng couch. At dahil Raven Elise ako, syempre, hindi ko pinalampas. Di ba nga, curiosity kills the cat—pero satisfaction brings it back to life. Naupo ako sa leather chair, binuksan ang notebook, at nanlaki ang mga mata ko. Therapy notes. May date pa bawat entry. At ang handwriting?

Baka lang may kailangang ayusin. Nang mukhang maayos naman ay yung symmetrical built in cabinet na floor to ceiling ang laki naman ang binuksan ko. I opened the doors apart on each side. Tumambad sa'kin ang ibat ibang gamit. There were old guitars hanging on the hooks. May mga sombrero. Mga watches, ibat ibang klase ng sunglasses at mga pabango na mukhang hindi pa nagagamit. I guess, mga regalo 'to lahat sa kanya.

sabi ko. Napapikit si Budidang. "Hindi ko na alam, Kalix... hindi na kami nag-uusap." Habang nagpapahinga siya, napansin ni Buknoy ang maliit na cabinet sa sulok ng kubo. Binuksan niya ito. Sa loob, nagulat kaming tatlo—may mga gamit na pambabae, magagandang damit, at ilang piraso ng alahas. Isa-isang nilabas ni Buknoy ang laman.

"Then why are you running away from him? It seems that he's after you." Is he that nosy? Napairap ako at binuksan ang isa sa mga cabinet. Napalundag nga lang ako sa kinatatayuan nang makita kung anong laman niyon. My eyes grew wider and my mouth dropped. Even though my heart beated fast and loud. Kaagad kong isinara ang cabinet at pumunta sa shelf ng mga wine. What was that? Sex toys? Humugot ako ng isang bote ng wine at bumalik na sa mesa.

Mga personal na gamit lang ang ititira ko at ilang pirasong lutuan. Kasalukuyan kong hinahalungkat ang isang maliit na cabinet na si Nanay lang ang gumagamit nang kaagad na naagaw ang attention ko sa isang kahon. Sa lahat ng mga abubot na nandito sa cabinet ni Nanay iyun lang kasi ang may maayos na wrapper. Natatakpan din ito ng mga damit kaya hindi talaga masyadong pansinin. Sa tanang buhay ko ngayun ko lang din ito nakita kaya nakakapag taka talaga. Para iyung gift box kaya kunot noo kong kinuha at kaagad na inilabas ng cabinet at ipinatong sa ibabaw ng papag. Titingnan ko muna ang laman kung pwede bang itapon.

One of the cabinets moved and revealed a secret room. Binalik ko nang maayos ang mga gamit sa loob ng drawer bago pumasok. Kusa namang sumara ang pinto. Napatulala ako sa natuklasan. Puno ng painting ang silid. Painting ng lawa, ng orphanage. Painting ni Wilbur at Charlotte. Painting ng mukha ko at ni Xenon at marami pang iba na nag-uugnay sa ‘ming dalawa.

Pero pagkatapos niyang makuha ang pakay niyang susi, sinadya niyang maging clumsy para kusa siyang tanggalin ng mayordoma sa loob. Nanginginig akong binuksan ang study room. Todo lingon ako habang binubuksan iyon. Para akong mamamatay sa kaba. Dahan-dahan kong itinulak ang pintuan. Maraming kabinet sa loob. Mukha itong conference hall. Saan ako magsisimula? May walong malalaking wooden cabinet sa loob. Napatingin ako sa isang mesang nasa gitna.