Cabinet Of Curiosity นิยาย & เรื่องราว

Hindi niya alam kung ilang bala pa ang natitira sa baril na nakuha niya sa cabinet kaya naman kailangan niya pang kumuha ng isang armas upang maging back up oras na maubusan siya ng bala. Nilibot niya ang kwartong kinalalagyan niya subalit wala siyang makitang kahit na anong bagay na pwede niyang gamitin sa mga armadong lalake sa labas. Mga nakatakip ang mga mukha nito kaya wala siyang ideya kung sino sila pero sigurado siyang silang pamilya ang pakay ng mga ito. Nagtungo siya sa isang cabinet para mag simulang mag halughog pero nahinto siya nang makaramdam na mayroog tao sa likod niya.

May mga filing cabinet sa gilid, mga kahong tila matagal nang hindi ginagalaw. “Mag-ingat ka,” bulong ni Cruz. “Pwedeng setup ‘to.” Tumango ako. Bawat tunog, parang sumisigaw sa tenga ko—ang paglangitngit ng sahig, ang patak ng tubig sa kung saan. Bahagyang nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ko ang unang filing cabinet. Mga folder. Mga pangalan. Mga petsa.

CHAPTER 20.5 Curiousity Shan’t Kill the Cat NAGUGULUHANG inilibot ni Selene ang mga mata sa kabuuan ng opisina ni Merlin. Mayroong mga potion na mukhang ginagawa at pinoproseso pa, mayroon ding mga aklat na nakabukas tapos sa tuwing dadaan ang hangin mula sa nakabukas na bintana ng kwarto, malilipat ang pahina. Mayroong mga babasaging kasangkapan din ang nakakalat sa isang tabi at palagay ni Selene, para naman iyon sa ibang eksperimento.

Naiinis na saad ko habang pinipihit ng marahas ang doorknob. Humanap ako ng mga bagay sa paligid na pwede kong gawing susi. Lumapit ako sa isang malaking kabinet at naghanap ng hairpin o kahit ano mang matulis na pwedeng gamitin. Ngunit natigilan ako nang makita ko ang mga gamit na nandoon. Del Fuego? Bakit nandito ang mga ini-export na wine nilang Archival? Naghahanap pa ako ng mga sagot nang matigilan ako sa nakasulat sa cabinet.

Dahan-dahan akong naglakad at isa-isang nilapitan ang mga itim na cabinet. Nang makalapit ako ay hindi ko mapigilang tignan ang mga nasa loob 'don. Ang cabinet at see through, mukhang cabinet talaga ito na para sa mga displays. Kaya nga lang, imbis na mga figurine ang nakalagay—mga unexpected na bagay ang nasa loob. Napatakip ako sa bibig ko dahil sa sobrang gulat habang isa-isa kong tinitignan ang mga ito.

He must be taking Xanax whenever he's performing in front of the crowd. Sasarhan ko na sana ang cabinet nang mapansin akong nakaawang na kahoy sa likod ng mga tissue papers. I frowned. Removing all the toilet papers, I gave the wood a little push and I am right, there is a secret compartment inside. It's like a cabinet inside a cabinet. Ipinasok ko ang kamay ko sa loob at kinapa kung may laman ito. All I can feel from the inside is a plastic wrap. I tried to grab it and put it into the light.

Proud niyang tugon. Alam na alam niya kung gaano ka curious si Danae sa buhay ng iba, mas curious pa sa sarili niyang buhay. Minsan na nga siyang muntik na maging kahulugan ng ' curiousity killed the cat' dahil sa sobra niyang pakikialam. Dahil dito, binuksan na ni Fianna ang napakalaking cabinet ni Danae at sinenyasang pumili para sa kanya.

Ngunit habang binubuksan ko ang mga drawer at tinitingnan ang mga sulok, isang katotohanan ang lumitaw: wala. Walang maliit na kahon. Wala ring susi na nakatago sa ilalim ng mga papel. Ang cabinet—puno ng mga damit niya: mga puting polo, mga coat na pawang mabigat ang tela, mga cufflink na naka-box, mga panyo. Ang wardrobe—puro maayos na naka-hang na damit, may amoy ng sabon at leather. May isang tray na may shaving kit at ilang mamahaling pabango. Iilan lang ang bagay na medyo kakaiba—isang lumang larawan na nakalagay sa likod ng isang book-stand, tatlong sulat na tila hindi pa nabubuksan—pero wala pa ring metal na kumikislap na susi.

aniya. Medyo natigilan pa ako nang maraanan namin ang apat na katawang nakabulagta sa sahig. Nang sa wakas ay makarating kami ng basement. Medyo humina sa pandinig ko ang bawat balitan ng putok. Nakamasid lamang ako kay Daniel. Tinulak niya paalis ang isang malaking cabinet. Ang malaking cabinet na iyon ay gawa sa pulidong kahoy.

sigaw ng kanyang isipan, sabay pigil ng sariling kaba. Agad niyang sinimulan ang pagkalkal ng mga kabinet, isa-isa niyang hinahalungkat ang mga drawer na puno ng alikabok at lumang papel. Ang bawat tunog ng pagbukas at pagsara ng kahon ay tila kumakalampag sa katahimikan ng gabi. Hindi niya alam kung ano ang tiyak na hinahanap, pero batid niyang may matutuklasan siya rito.