Cabinet Of Curiosity Novels & Stories

Ako naman ay pumasok ng kwarto at nagtingin tingin ng damit na pwede isuot para makapagsimula na ako. Pagbukas ko ng kabinet ay namangha nanaman ako, dahil ang gaganda ng mga damit parang walang pambahay dito, lahat pang alis. at lahat maiiksi. Hindi ito pwedeng pambahay baka makita ang kaloob-looban ko habang naglilinis ng mansion hahaha Nagtingin pa ako sa ilalim ng cabinet. may mga nakatiklop doon na mukhang pambahay talaga.

Awtomatikong bumukas ang ilaw roon at sobrang tahimik ng paligid. Malinis at bakante pa ang halos lahat ng shelves at cabinet dahil kaunti pa lang ang mga gamit ko. Bumilis ang tibok ng puso ko nang humakbang ako palapit sa dulo kung nasaan ang mahabang cabinet na yari sa kahoy. Kulay puti ang pintura noon.

Pinalibutan ito ng nagsilakihang glass cabinet ang silid na hindi ko masyadong makita ang loob dahil sa ilaw. "Upo ka," utos niya. Napatingin ako sa nag-iisang upuan na nasa gitna. Humakbang ako palapit don habang siya ay nagbukas ng isang cabinet malapit lamang sa upuan. Napakunot ang noo ko at nangurap sa nang mapagtanto ko kung ano ang mga laman ng cabinet. Lalo na nang kumuha si Gregorio ng isa at sinusuri ito. Napaawang ang mga labi ko at parang huminto ako sa paghinga.

Opisina pa nga lang ito pero napakalaki na nito at halos lahat ng sulok ay napapaligiran ng iba’t ibang mga libro. Ang ilang may salamin na cabinets ay mayroon ding mga mamahaling figurine collection na tingin ko’y nanggaling pa sa iba’t ibang bansa. May ilang paintings din ang nakasabit sa pader at ilang larawan ng kanilang pamilya.

Tulala si Jenny habang nagbubukas ng tindahan. Naalala niya kagabi si Sebastian na umalis din ng makitang nakapasok na siya sa bahay. May kakaiba agad siyang napansin habang nag-aayos. Isang bagong cabinet ang nakatayo sa gilid ng counter, mas matibay, mas maganda kaysa sa dati niyang gawa sa plywood. Napakunot ang noo niya. Hindi naman niya ‘to pinagawa ah.

Ani ko. "Minsan, sa mga nababasa kong mga nobela, tuwing nagiging 18 doon yung main character may madi-diskubrehan silang kakaiba at doon nagsimula ang kanilang laban..." Saad ko habang may limang segundong hinto sa paligid. Sinindihan ko ang kandila sa mamon at pumikit ako ng sandalian at hinipan ko ito. Huminga ako ng malalim at tumingin sa puntod ni mama at biglang tingin sa walang katapusang kalangitan.

Gustuhin ko man itigil ang ginagawa ko ay mas nangingibabaw sa isip ko ang kuryosidad kaya naman pinagpatuloy ko na lang 'yon. Nang mabuksan ko ang cabinet ay tumambad sa akin ang maraming mga gamit katulad na lang ng ilang damit, sapatos, bag, at mga picture frame. Pambabae ang mga gamit na 'yon kaya mas lalo akong nagtakha dahil sigurado akong hindi pagmamay-ari ni Vera 'yon.

___________________________________________________________________________ Billionaire's Possession Chapter 29 Part 14 Sa muling pag-apak ni Cain sa kaniyang opisina sa Sion, napansin niyang nasa tamang ayos pa rin naman ang bawat gamit sa kaniyang opisina. Sa ibabaw ng kaniyang mesa ay nakapatong pa rin ang dalawang librong magkapatong. Katabi ng mga libro ang isang hour glass. At bukod dun ay wala ng iba pang gamit sa ibabaw ng mesa. Sa likuran ay ang bookshelves. At kabatabi ng bookshelves ay ang pintuan ng isa pang silid. Nasa bandang kaliwa naman ang isang cabinet na gawa sa salamin. Makikita doon ang mga display ng mga tropeo at mga anime figurine ni Andromeda.

Mabilis niyang tinulak ang kanyang kabinet papunta sa gilid upang makadaan siya sa kanyang sikretong kwarto kung saan nakalagay ang kanyang mga importanteng dokumento at iba pa. Agad niyang itinapat ang pendat ng kanyang suot-suot na kwintas doon sa pinto. Umilaw ang bilog na screen sa pinto. "Secret passage opened, it's nice to see you milady." Bumukas ang pintuan at pumasok siya doon. Umilaw agad ang silid ng tumapak ang kanyang mga paa sa sahig. The room was a mix of black and white color. The cabinets are on the corners of the room. The first one was a set of her upper clothes. Her leather jacket, T-shirts, and suits.

But as I reached the hallway leading to the library, I found myself moving toward the art cabinet instead of the back door. Dito muna ako ngayong gabi. Gusto ko lang makita yung mga art materials na sinabi ni Ninong Chandler. Bukas na lang ako mag-iisip kung paano makakatakas dito. Nakarating ako sa matangkad na cabinet na gawa at pinasok ang susi sa lock. Inside was like heaven. Professional charcoal, high-grade vellum, and sets of pencils laid out. It was a peace offering I didn't want to appreciate, yet my fingers hovered over the paper with excitement I hadn't felt in years.