Cabinet Of Curiosity นิยาย & เรื่องราว

Nag-alinlangan pa ako pero sumunod pa rin ako sa kaniya. Doon ay may cabinet. Binuksan niya iyon ay may inabot sa likod ng mga damit na nakalagay doon. Tapos naguat na lang ako noong may click na tunog akong narinig. Then he pulled the back of the cabinet. Doon ay nakita ko ang isa pang maliit na silid. “What is that?” Ngumiti lang sa akin si Leo. “Why don’t you come to check it?”

Sinunod ko ang utos niya na buksan ang tinuro niyang cabinet. Namangha ang mga mata ko. Halos hindi ako makapagsalita o maikurap man lang ang mga mata. It was full of dresses and clothes, iba-ibang disenyo. Na sa tingin ko ay puro mamahalin ang mga ito. May mga iba't-ibang bags at sapatos, from high heels to plat. I scan all of it. Hindi ako makapaniwala. Paano kaya siya nagkaroon ng ganito? Does he bring a lot of women here? Whatever, it’s none of my business. Lumingon ako sa kan'ya. Nahuli ko pang nakatingin ito sa akin.

Tumango ako at nag thumbs up dito. "Nilabas nito ang lahat ng laman ng secret pocket na ito at nagulat ng malamang napaka rami pa palang laman nito sa loob. Mga id ng ibat ibang mga mukha at mga documents din nila. May mga gamot din at mga needles na hindi ko alam kung para saan. Siguro para sa mga importanteng bagay lang naman, nakita namin ang isang purse na malaki din.

Para kang nasa loob ng malinis na museum. Magarbo ang lugar, pero iba ito sa bahay ni Daemon. Moderno ang disenyo. Simple pero elegante. Konti lang ang gamit pero hindi mukhang bakante. Pero agad ding kinabahan si Patricia nang makita niya ang display cabinet sa kabilang side. Biglang lumamig ang buong katawan niya… Tatlong layers ang cabinet. Ang isa’y may mga baril. Ang isa nama’y may mga kutsilyo at iba’t ibang klase ng patalim. Ang pangatlo’y mga bala at kung anu-ano pa.

"Maraming dinagdag si sir sa cabinet, halika na." Hinila nya ako at sya na rin ang nagbukas ng kwarto ko. Agad binuksan ni Sheena ang cabinet at nanlaki ang mata ko dahil punong-puno ito, ang daming pagpipilian at lahat ng iyon sigurado akong ka size ko. Malaki ang cabinet , malapad at sobrang puno nito.

Pagpasok niya, isang malamig na samyo ng lumang papel at polish ang sumalubong. Sinara niya ang pinto. At doon, sa harap ng napakaraming bookshelf, ay humakbang siya na para bang nasa museo ng mga multo ng nakaraan. Tumingin siya sa mga lumang aparador. Isang locked cabinet. Isa pa. Hanggang may isang maliit, mamahaling chest sa ilalim ng writing desk—mukhang hindi pa napapansin ng sinumang katulong.

Hinawi niya ang damit at bumungad sa kaniya ang likod ng cabinet. Sa unang tingin ay parang likod na nga lang talaga iyon ng cabinet ngunit sa pinakagilid ay may isang maliit na bakal na kapag hinila mo ay bubukas iyon at magiging isang parang pinto. Bumungad sa kaniya ang isang vault, katulad ng nasa kanyang alaala ngunit kahit na natagpuan niya iyon ay hindi niya naman alam kung ano ang password nito kaya isasara na sana niya ulit nang mapansin niya ang isang parang plastic na nakadikit sa sara ng vault na kung saan ay hindi mo kaagad mapapansin dahil kakulay nito iyon.

Hindi niya talaga kasi alam kung nasaan siya. Mabilis siyang tumakbo at binuksan ang malaking cabinet na kahoy at pinagsisikan ang kaniyang sarili sa loob. Itʼs like an antique cabinet. Napapikit siya nang maalala na sa ganito pala may mga nagtatagong multo. Nasa haunted house ba siya? “Shit! Nasaan ba kasi ako?” mahinang bulong niya.

Napatingin ako sa lababong gawa sa pursilana. Sa harap nun ay may malapad na salamin. Nakadikit mismo iyon sa titles na dingding. Makikita sa gilid ang mga personal na gamit ni Zaturnino. Napatingin ako at napalapit sa mga cabinet na narôon. Binuksan ko ang isa sa mga cabinet. Mga towels na ibat-ibang sizes ang laman nun. Nakatupi ang mga iyon ng maayos.

Ngunit nang buksan niya ang cabinet, puno ng mga skirts. Nagulat siya, kaya binuksan pa ang iba pang mga kabinet at nakita niyang halos lahat ay puno ng mga damit—mga casual, business, pang-araw-araw, at pati mga pang-ibaba at pang-itaas.