Can T Help It Meaning Novels & Stories

naiirita niyang sabi. Wala naman dapat kaso ang pagtulong nito sa kaniya kaya lang ay sa tuwing naglalapit ang mga mukha at katawan nila ay para bang baliw ang kaniyang puso, lumalakas ang tibok! “Yes, you can. And by the time you are able to walk to the pharmacy, wala ng hangin ‘yang baga mo. It’s not difficult to accept help from others, Klaire.”

Hindi rin lahat na nilapitan mo ay tutulungan ka, pero asahan mong may lalapit sa’yo upang samahan ka. Isa na roon ang tao na tumulong sa kaniya ay ang Mama niya. Kahit minsan hindi niya maintindihan ang mga pinagsasabi nito sa kaniya ay hindi siya nito iniwan sa mga panahong hindi na niya kaya. Hindi siya nito iniwan noong mga panahong nag-iinarte siya sa buhay. Ang suwerte niya rin na naging Mama niya ito. Kung may tao man na hindi niya kayang bayaran, iyon ay ang Mama niya.

It rendered me uncapable of thinking things through. Lahat ng negatibong emosyon ay unti-unti ako’ng iginugupo para hindi makapag-isip ng tama sa ganito kadelikadong sitwasyon. Makakapag-isip pa nga ba ako ng tama? I highly doubt it. Gusto kong maiyak at sumigaw sa pagiging kawalang magawa ko sa ganitong klaseng sitwasyon. How could I be so helpless in this kind of situation? Lalaki ako! I’m supposed to help them! I wanted to be of help but how? Oh, God!

“You wanted to do this because you felt like you were alone right? You’re going to do this because you feel like you’re not getting any help right? You wanted help. Admit it. You want someone to help you. To understand you. To have someone to cry on-” “Tumigil ka.” “Am I right? You wanted help. This is a cry for help.” “Tumahimik ka!” “And you have those, Leana. You’re just thinking you might be a burden. And you said that you must not listen to those negative thoughts in your mind. They’re liars. They were just trying to eat you alive. We’re here. I’m here. I won’t be here crying and begging you not to jump if I feel like helping you would be a burden-”

Alam kong imposible ngunit sa puntong ito ay ipinapanalangin kong sana ay maging katulad din ako nito na kumikinang kahit sa gitna ng kawalan ng ilaw. “This isn't enough," saad nito na talaga nga namang pinagdiinan pa ang bawat salita. Hindi ko siya maintindihan. Mayroon naman sana akong magagawa para takasan ang lahat ng ito ngunit tila nauubusan ako ng pag-asa dahil halos sukuan na rin ako ng bibig dahilan para hindi makahingi ng tulong. Naghahabol ng hininga.

“Hindi lang ikaw ang unang taong nakasalamuha ko sa ganung sitwasyon, hindi lang ikaw ang unang taong nakilala kong may panic disorder. Marami rin akong alam tungkol sa bagay na yun dahil may nakasama na akong taong katulad mo. Parehong-pareho kayo ng kalagayan at hindi mo kailangang mahiya kapag nandun ako sa tuwing kailangan mo ng isang taong makakatulong sayo. Blaze, hindi masamang humingi ng tulong minsan, hindi naman matatapakan ego mo dun bilang lalaki eh.” “But, I don’t need your help. I don’t need anyone.” “Nasasabi mo lang yan pero ang totoo, kailangang kailangan mo. Natatakot ka lang na malaman ng ibang tao ang kahinaan mo. You need someone na makakatulong sayo para ihandle ang mga

Na blanko ang kaniyang isipan at parang hindi niya alam ang gagawin. Akala niya hindi na madadagdagan ang kaniyang problema, 'yon pala may kasunod pa. Pagod na pagod na siya at gusto niya nang kalimutan ang mabibigat at masasakit na problema niya. Ayaw niyang madamay ang binata sa problema ng sarili niyang pamilya. Oh god, please help me... hindi ko na alam kung kakayanin ko pa ba ang mga ito...

silently crying inside his car and i must admit ramdam ko ang hirap na pinagdadaanan niya ngayon. Okey Shanaia you need to help him besides freinds naman na kayo hindi ba? kaya sige na tulongan mo malay mo ito ang magiging daan upang mawala narin ang atraksyong nararamdaman mo sa matalik mong kaibigan hindi ba?? go go Sha..

I answered him immediately. "Kaya nga hindi naming alam kung paano ka namin matutulungan," he said, sounding like he was depressed. "Gustong gusto ka naming tulungan pero ikaw itong may ayaw. You know how much we cared for you; that’s why you tried your best not to show us that you’re hurt," he added. Napatigil naman ako sa paglalakad. "Aoi, you have us. If you can’t handle it anymore, you can come to any of us. We've got your back," he added.

Hindi makapaniwala sa mga salitang lumalabas sa bibig niya. “You're hurt and I know what it feels like. Handa akong tulungan ka, Cean. Alam kong hindi ka pa nakakamove on sa kanya. That's why I'm—” Dahil sa inis ko ay kinuwelyuhan ko siya na anging dahilang upang matigil siya sa sasabihin. This time, I lost my cool. Wala akong pake kung mas matangkad siya sakin. He really pissed me off this time.