Novel & Cerita Cant Stop Praising His Name

Hindi alintana sa kaniya kung may baril akong hawak, lumapit siya sa akin at tinulungan akong itutok sa dibdib niya ang baril. "Shoot me if you feel like I'm lying, get it? My father changed his name because of Xed. He nearly exposed us to the public, kaya namin siya pinatalsik. He wanted to be the best, love. He wanted to be the boss, kaya gano'n na lang ang galit niya sa akin nang pagbayarin namin sila. I do not kill innocents, I only kill those who sin, just like Xed."

makdol na sagot ni Stan. "Bukod sa matangkad, gwapo at mukhang mayaman. Wala namang espesyal sakanya," taas kilay na saad ko. Binalingan ako ni Stan at tiningnan ng masama. "How dare you praise him in front of me! Really," singhal niya. "I'm not praising him," napa-ismid ako. Umiling lang siya. "Lets go get some food." "My goodness Stan. Just because you said so? I'd go? No way!" Inirapan ko siya.

Napatingin si Don Primero sa malayo, waring binabalikan ang mga taon ng pagdududa. "Matagal rin akong nagduda sa kakayahan niya... dahil sa kasarian niya," patuloy niya, "Pero hindi na mahalaga sa ngayon ang kasarian niya. May tinatago siyang talino, determinasyon, at paninindigan upang mahigitan ang mga taong matagal nang nakaupo sa itaas. Kailangan niya lang ng suporta mula sa isang madiskarteng taong katulad mo. I hope you can help him grow into the kind of person who learns continuously, makes thoughtful decisions, and leads with wisdom and confidence."

Isa iyon sa mga dahilan kung bakit mahal na mahal siya ng mga tao. Hindi siya kailanman nagbago. Hindi siya nalasing sa kapangyarihan. Hindi siya naging mayabang. Nananatili siyang tao sa kabila ng kanyang tagumpay. Nang magsalita siya sa harap ng lahat ay natahimik ang buong hall. “Maraming salamat sa inyong lahat.” Palakpakan. “Hindi ko makakamit ang anumang tagumpay kung wala kayo.”

NAPADIGHAY si Faith. Gusto sana niya iyong pigilan, pero nailabas na niya. "No need to be ashamed," wika ni Ponce na kinu-kontrol ang pagtawa. "Natural lang iyan kapag busog." "Kasalanan mo!" asik niya. "Bakit nag-order ka nang marami? Masasayang iyon kung hindi mauubos." "Oh, I see. Dapat pala ay magpasalamat pa ako."

I can't do anything about his past. "Ezrha, I'm sorry. Nakilala mo ako sa paraang hindi maganda ang pangalan ko. I'm sorry for not being clean the way that you imagine. If I only meet you from the start... hindi ka sana mag-o-overthink ng ganito. And I hate it. I feel guilty every time I make you feel this way. You don't need to compare yourself to someone else, okay? Ilan man ang babaeng dumaan sa buhay ko, they can't surpass you," he reassured.

aniya. Umiling ito. "Not once." "As in kahit isang beses?" hindi makapaniwalang tanong niya. Tumango ito. "It's just stupidity," he said. She pouted. "Ang KJ mo naman. Alam ko rin naman na imposibleng i-grant ng falling star ang wish ko, but I'm still hoping and believing dahil iyon na ang nakasanayan ko. Yung mga kakilala ko, kahit si Preston, kapag nakakakita kami ng falling star, sabay kaming nagwi-wish noon," aniya.

Pero hindi naman siguro siya nito pagbabalaking patayin dahil lang nasagi niya ang pride nito noong isang linggo. Kaya malamang sa hindi, may pampurga ang mga cupcakes. Dahil bagamat duda siyang kaya siya nitong pisikal na saktan, pagdating naman sa pagpapahiya sa kanya ay wala siyang alinlangang kayang-kaya nitong gawin iyon makaganti lang.

“Ayusin mo ’yan. Ayokong kumalat pa ’yan sa mga kakilala natin at pagmulan ng tsismis.” Humigpit ang hawak nito sa cellphone habang mariing nilulunok ang sakit na ayaw nitong ipakita. “We’re building our reputation,” patuloy nito, mas mababa na ang boses pero mas matalim. “Kaya sana naman, habang kasal tayo, huwag kang gumawa ng kahihiyan at kaladkarin ang pangalan ko.” Sa bawat salitang binibitawan ni Candice, may kung anong sumasaksak sa dibdib niya. Hindi dahil galit ito. Hindi dahil nagdududa ito.

May kung ano sa tono niya na hindi ko maipaliwanag. Tumahimik kami pareho, hindi ko alam ang isasagot ko sa sinabi niya. Gusto ko na mag oo pero alam ko naman na mali iyon dahil in the end, tulong pa rin iyon. Ayaw ko naman na huwag pansinin iyon dahil para rin sa imagine ng business niya ang ginagawa niya, sa totoo lang ay pwede naman ni Craig linisin ang pangalan ng bar na hindi niya ako kinakausap. Pero hindi iyon ang ginawa niya, kaya hindi ko rin pwede na balewalain iyon.