Cat From Cinderella Mga Nobela at Kwento

Malinaw na sa akin ang pagkatao nya, sya ang aking Lola, ang aking abuela, ang sinaunang enchantress na si Lilliana, ina ni Nay Russiana- ang aking ina. Hindi talaga sya nawala ng tuluyan sa mundo noong nagkasakit sya dahil hindi pa naman nya naisalin sa akin ang kanyang kapangyarihan noon, ang kapangyarihan ng isang enchantress na na patuloy na mabubuhay sa walang hanggan. The ultimate power of the enchantress or should we say the curse of being the enchantress is immortality, walang kamatayan. At maaaring magwakas lamang ang buhay nito kapag ang isang enchantress na kung saan nananalaytay ang parehong dugo ang kikitil sa buhay niya. O kung nanaisin ng enchantress na isalin ang ang kapangya

Bigla naman siyang napatingin sa damit niya at napataas ang kanyang makapal na kilay nang mapagtantong naka-red nga pala siya at binanggit pa ang pangalan ni Ramius. "Sinabi mo pa! Akala siguro isa siyang Cinderella na nakatagpo ng Prinsepe. Siguro ay inakit n'ya si Ramius ko para isayaw s'ya! Akala mo naman sinong kagandahan! Pwe! Mas maganda pa naman ako sa kanya!" Tumatawang wika naman ng isang babaeng nasa kabilang kwarto ng CR.

I can't bear to lose her again after all those years of waiting. Although they did not tell me the whole details about that collapsed part, parang may ideya na ako. Velvet is an enchantress. Probably the last one after that day happened. So she must've been going through a process where her ancient is awakening her powers. Or something from her past is waking her up like showing her visions from the past even though it's blurry enough to see.

Sino bang tanga ang tatanggi sa karapatang magmana ng bilyon-bilyong ari-arian? Sa tamang panahon. Sa tamang lugar. At sa tamang suporta. Malayong mas lamang si Elle. Para silang prinsipe at prinsesa sa isang perpektong kuwento. Samantalang si Janella? Hindi man lamang siya maihahambing kay Cinderella. Si Cinderella ay anak pa rin ng isang maharlika. Kung magiging patas, si Janella ay parang isang simpleng katulong lamang.

Sa ibaba, ang hologram ay patuloy na gumagalaw patungo sa western exit, at si Katya—bulag sa tindi ng kanyang pagnanasang wasakin ang kasalukuyan ni Zephyra—ay tuluyang huminto sa gitna ng courtyard. Ngunit sa isang iglap, tila may napansin si Katya. Ang hologram ni Alora ay lumusot sa isang tipak ng semento nang walang anumang pisikal na epekto. Napatigil ang Russian heiress. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang baril, at ang nagwawaging ngiti sa kanyang mukha ay napalitan ng tindi ng pagkabigla at matinding poot.

“Ikaw iyong tipo ng isang Cinderella na nadapa at tumilapon sa malayo ang suot na sapatos pagkatapos ay isinuot ko iyon sa ’yo.” Nagapi ang kaniyang puso sa narinig mula sa katipan. Hindi niya akalaing maaalala ito ng lalaki dahil sa matagal na panahon na iyon. Ang alam niya’y siya lang ang nakatatanda niyon dahil sa araw na iyon nagsimula ang lahat. Doon nagsimula ang kaniyang paghanga sa lalaki dahil imbes pagtawanan siya kagaya ng ginawa ng ibang batang nakakita sa kaniyang pagkakadapa, ay ang batang Vicente lang ang tumulong sa kaniya. Bata pa lang kasi ay pinaramdam na sa kaniya ang salitang slow-mo at mabilis na pagtibok ng puso. Kaya alam niya na kaagad kung sino ang lalaking pakakasa

Hindi ako babaing nakukuha lang sa sweet nothings at ilang pirasong text na nagsasabing mahal kita, hindi ako mabubuhay ng wala ka. Katangahan. “Hindi rin ako nakikinig sa paliwanag ng iba pero may isang bagay ka na wala sila,” seryoso ako na gusto ko siyang tapusin agad kaya ngumisi ako sa kanya. Inunahan niya ang iniisip ko. “Isa lang daw ang kahinaan mo, sabi ni Cat. Pamilya. Kung ganon,” itinulak niya palayo ang kutsilyo gamit ang loob ng palad at nilampasan ako, sumandal sa balustrahe nakatitig sa akin, “...itinuturing mo pala akong kapamilya dahil lang sa dalawang beses nating pagkikita.” May dinudukot siya sa tagiliran niya kaya alerto ako kung sisibatin ko siya ng kutsilyo sa tapat n

Napanguso ako. Agad naman niyang tinapos ang pakikipag-usap sa cellphone nang mamataan niya akong palapit sa kaniya. Hindi pa man ako tuluyang nakakalapit ay magandang ngiti na agad ang isinalubong niya sa akin. “Hello, ma’am. Good morning. I’m Cinderella Santos,” magalang na pagpapakilala ko sa magandang babae. “Ako po ‘yong pinapapunta rito ni Miss Mary. Hmm... nasaan na po siya?”

Nabasa ko ang pangalan nag tumatawag dahil sa lapad ng screen ng cellphone niya. Ate Ganda Calling... "Wait lang po Kuya." Sinagot niya iyon. "Hello Ate---" "What the fucking hell Catherine De Catalina!" Iyon ang bumungad, galit na boses ni Andrei. Nakaloud speaker kaya napangiwi si Cathy. Napakamot siya sa batok pero hindi naman nakaramdam ng takot dahil siguro sanay na siya. "What did I tell you?"

Nang hindi na rinig si Chiles, saka siya muling humarap kay Zephyr. [“Sinong tinatawag ni Chiles na Dada? May pumoporma ba kay Cinder at nanliligaw tapos iniisip ni Chiles na tatay niya 'yon?”] Chlyrus snorted. “Do you think Cinder could have suitors when she's with us?”