Cat From Cinderella Mga Nobela at Kwento

ngiting sambit niya. “Ah. What is this, Dion?” tinuro ko ang hindi kalakihan, hindi rin maliit—sakto lang na lalagyan ng laruan—at alam kong ibibigay niya ito sa bata. “It’s Cinderella, Mommy. Sabi kasi ni lola niya, favorite niya si Cinderella. Hehe,” ngumiti siya at hinarap ang bata. “Take this, Mary. I hope you like it,” usal niya.

Ang hiyawan ng mga tao, ang tunog ng makina na parang halimaw na handang kumawala, at ang lagkit ng tensyon sa paligid ay sapat para iparamdam sa lahat na ngayong gabi, may isang laban na hindi dapat palampasin. At sa gitna ng lahat ng ito, dumating si Cinderella. She walked in like she owned the place—mataas ang noo, walang takot sa mga matang tumingin sa kanya, at may dalang misteryo na nagpainit sa paligid. Suot niya ang isang black leather racer jacket na bumagay sa kanyang matangkad at balingkinitang katawan. Her raven-black hair cascaded down her back in perfect waves, habang ang emerald green eyes niya ay matalim na tila binabasa ang bawat kaluluwa na tumingin sa kanya.

Kapagkuwan ay sinapo ni Catherine ang mukha ni Anderson na namumungay na ang namumulang mata. “Besides, I’m sure may hawak si Mommy laban sa kanya. Kung totoo man na nasa siyudad siya, Mommy will kick her back to where she belongs. Wala siyang lugar dito. Bagay siya sa eskwater, just like her maid of a mother.” Both of them laugh mockingly. Catherine French kissed Anderson and they went to bed, eventually. She was willing to open her legs for the man and suck his dick—things Elizabeth could not do for Anderson.

Diyata’t nasa sex footer ang mokong. “Ikaw!” Bulalas sabi ni Catherine ng mapagsino ang knight in shining armour niya. Sino ba ang makakalimot sa itsura ng lalaking ito? Ito lang naman ang lalaking minsan pinagnanasaan niya at higit sa lahat ay ginawa siya katawa-tawa. “Ako nga,” anito na may pilyong ngiti nakapaskil sa mga labi nito. “Hello,sweetheart.”

Tila’y isa siyang prinsesa ng mga sirenang mula sa isang mamahaling obra. Tunay na kahanga-hanga, elegante, maganda, at marikit. Maaari siyang ilarawan gamit ang anumang pang-uri. Walang wala ang mga dumalong babae suot ang kani-kanilang mga magagarbong pananamit sa taglay na ganda ni Catherine. Sa hindi kalayuan sa likod ni Catherine ay bumaba mula sa isang Bentley si Cindy. Kumapit siya sa braso ni Chester, ngunit sa makaagaw-pansing pasok ni Catherine ay walang nakapansin sa kanya.

"I'm going to a party with my friend, at least let me wear proper clothes that fit the occasion right?" "Just go home before eleven." He looks at me from head to toe. "And bring Carlos with you," he told me causing me to feel annoyed more. "Dad, si Cinderella noong pumarty siya alas dose ng gabi ang oras na ibinigay sa kaniya. Tapos ako, kailangan alas onse palang dapat nandito na?! Nasaan naman ang hustisya doon Dad?!" Kulang na lang ay ipadyak ko ang mga paa ko sa sobrang inis. Goodness twenty-three years na akong nabubuhay sa mundo, pero daig ko pa ang thirteen years old kung ituring nila.

“What is it? May sasabihin kayo to me?” Tumango si Sela at bumaling na muli ang tingin kay Salem. Wala nang nagawa pa ang lalaki kundi napilitan na siya ang sasabi kay Angelia. “Actually, we are not...” hindi niya matuloy-tuloy dahil nahihirapan siya. Pero noong sinabi niya kay Hadassa, wala siyang pagdadalawang-isip. Maybe because he trust her that very much. “We are not human, Angelia. We are from the Black Cats’ World, who happened to be here to find my bride.”

Hindi na maitago ni Meta ang kanyang kagustuhan at kuryusidad sa mga mortal. "Minsan lang humingi ng tutol ang Prinsipe, ngayon ko pa ba s'ya tatanggihan?" tatawa-tawang banat ni Mathias. "Mabait naman si Cenn kaya hindi mahirap na ipagtanggol s'ya," masayang ngiti ni Thana. "Alam mo naman Prinsipe na hanggat kaya kong sabayan ang bawat kalokohan mo ay handa kong gawin ang gusto mo," turan ni Leonardo.

Kunot nuo naman silang napatitig sa akin pero sumunod din sila at sabay pa silang napakamot ulo paakyat sa hagdan. "Ako po ate mag ligpit din po ba ako ng mga gamit ko?" Tanong ni calla sa akin, ginunolo ko ang medyo kulot nitong buhok kaya nanguso ito napaka cute na bata niya talaga. Medyo may pagka hawig din kami kasi sa akin ito pinag lihi ni tita grace umiiyak pa yun pag hindi ako makita pagkagising sa umaga pati amoy ko pinag lihian niya mas gusto pa nga niya ako katabing matulog kaysa kay tito cesar, hayssst hope yan ka na naman sa pag balik tanaw sa mag asawang yun! kastigo ko sa sarili.

WARNING THE STORY IS A R-18 Prologo - Ang Pamamaalam "Ina '! Wag niyo po akong iiwan! Paano na ako mabubuhay kung iiwan niyo ako nang ganito kaaga! Akala ko ba hahanapin pa natin ang lalaking nang-iwan at nagpaluha sa inyo ina! Ang Saad ni Rosalina sa naghihingalong si windy ang kanyang ina.Mga katagang lumalabas sa bibig ni rosalina. Ngunit wala nang nagawa pa si rosalina ,kahit mag iiyak pa siya at maglulupisay sa lupa ay hindi na maibabalik ang buhay nang kanyang ina. Kasalanan ito nang aking ama! Ipaghihigante kita sa kanya inay!' Ang huling binitawang salita ni rosalina sa kanyang ina. Namuhay ito nang naaayon sa gusto niya.