Cat Miscarriage Novels & Stories

Parang nakahinga ako nang bahagya. Pero hindi pa rin tuluyang nawala ang kaba. "The baby?" "The baby is okay." Napangiti ako. Pati sina Mama at Papa. "Salamat sa Diyos..." "But..." Sabay nawala ang mga ngiti namin. Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa amin. "Tumaas ang risk ng threatened miscarriage." Naramdaman kong muling bumigat ang dibdib ko. "Nangyari iyon dahil sa matinding emotional stress, pagod, at sobrang pressure."

“H-How’s my babies, doc?” “They are fine, Mrs.” Nakahinga siya ng maluwag sa sinabi nito. “But ma’am, we cannot cross out miscarriage at this point. Kahit na you are on your 7th month already lalo na at multiple pregnancy ka pa. I must say you should put extra effort on taking care of yourself from now on, Mrs. Constantino. Buti nalang at healthy sila baby. Ayaw pa talaga nilang lumabas.” Paliwanag nito sa kanya. Nangamba siya sa sinabi nito, pero ganun pa man ay gumaan ang pakiramdam niya.

Tumango ang doktor, kita sa mukha niya ang pagod pero may ngiti siya sa labi. “Stable na si Kara, Mr. Chris. Nalagpasan na niya ang risk ng miscarriage sa ngayon. Pero kailangan ng strict bed rest. Delikado na ang susunod na buwan kung mapapagod pa siya.” Huminga ako nang malalim, parang doon lang ako muling nakahinga. “At ang... ang mga bata?”

Sumunod naman siya hanggang sa mapangiwi siya Nang maramdaman niyang may pumapasok sa kanyang pagkababae. May nakita na siya sa monitor kaya napangiti siya. si Lush ay kandahaba ang leeg na nakatunganga. “Nandito siya. The Baby is still so tiny. Oh, I see some blood around.” “What does it mean?” He immediately asked the doctor. “This causes miscarriage but we'll take care of it. There's nothing to worry,” Myrna assured them. Nakahinga rin siya nang maluwag dahil sa sinabi ng doktor.

Nag-angat ng ulo si Efraim mula sa pagkakayuko at agad na lumarawan sa anyo nito ang labis na pagkadismaya nang makitang malungkot na umiling ang babaeng doktor. “We've done everything we can but we’re very sorry, Mr. Sandoval. We were unable to save the baby.” anang manggagamot. “Although the patient’s pregnancy was normal, but her uterus suffered from the so-called molar pregnancy where a fetus may have a chance to develop albeit abnormally and less likely to survive.” Napapatda si Efraim sa kinauupuan. Hindi agad nakahuma. Pagdaka’y nasabunutan nito ang sariling buhok. “AAAHHH!” sigaw pa nito.

Bumukas ulit ang pinto at pumasok ang isang doktor, nagtataka ito. Agad ako’ng nabuhayan. “Doc! K-Kamusta po ako at ang…anak ko?” Hindi agad nakapagsalita ang doktor at tumingin muna kila mommy. Umayos ako ng upo at nag hintay sa sasabihin. Naaninag kong lumapit si Jess sa gilid ko at hinawakan ako sa balikat. Seems comforting me. The doctor cleared her throat. “I’m sorry Mrs. Velasquez but your child is no longer in your tummy. Your child is gone because you had a miscarriage caused of heavy emotions…”

And for some reasons, bigla rin akong kinabahan. "About that..." she paused. It's as if she's debating whether or not to tell me whatever it is she wants to tell me. Until she sighed and closed her eyes. "I am telling you this now because I don't know what you might tell Brianna once she wakes up that would only worsen her condition," she continued as she opened her eyes. Mariin siyang nakipagtitigan sa akin as she told me the biggest yet saddest news which I wished I have never heard. "Brianna had a miscarriage; she just lost her and your baby, Terrance." And just like that, my ears were busted and my world came to a halt. No...It can't be...It can't be real...It just can't...

“Dahil ito sa nakaraan mong miscarriage. May mga tissues na nabuo sa uterus mo kaya nagkakaroon ng abnormality sa regla mo. Pero huwag kang mag-alala dahil mayroon namang mga procedure para maalis ito. At huwag mag-alala dahil mayroon pa rin namang tsansa na mabuntis ka.” Hanggang makauwi si Claire ay dala-dala pa rin niya ang isipin tungkol sa resulta ng check-up niya. Dalawang beses na siyang muntikang maaksidente dahil masiyadong okupado ang isip niya pero mabuti na lang at ligtas siyang nakauwi. Naabutan siya ni Manson na hindi maipinta ang mukha habang kumakain ng ice cream sa salas. She needed to vent her frustrations, so she ate something sweet.

Walang tigil ang pag-agos ng luha mula sa kanyang mga mata. “Baby ko… baby namin ni Marco… huwag kang mawala huwag mo akong iwan,” paulit-ulit niyang bulong. Kasama ni Andrea, patuloy siyang hinahawakan sa kamay. “Laban lang, Ella. Kakayanin mo ‘to. Kakayanin n’yong dalawa.” Ngunit ilang minuto lang ang lumipas, lumabas ang doktor. “Miss Elara suffered a miscarriage... I’m so sorry.”

Naroroon din ang doktor upang sabihin mismo ang resulta ng mga examination sa kanya. “Miss Santiago, you are in the first month of your conception when you meet the accident. When that kind of car accident, it is impossible for you to be alive.” Total wrecked ang sasakyan ni Nadja at ang kakila-kilabot doon, sumabog ang kotse matapos siyang ilayo doon. “You have a high risk of getting miscarriage. I am sorry.” Isinubsob ni Nadja ang mukha sa kanyang ina.