Cat Miscarriage Novels & Stories

Her mother was right, she wouldn’t even deny it. “Pero anak, alam mo bang muntikan nang hindi matuloy ang pagbubuntis ko sa iyo noon dahil sa nangyari sa akin? I almost had a miscarriage, we almost lost you dahil hindi ako nag-ingat." “Really, Ma?” ani Connie. “Aba’y, kaya siguro pasaway ‘yang bunso niyo kasi hindi yata na-develop nang maayos ang utak noong pinagbubuntis ninyo.”

Iyon ang kaniyang trabaho, ang magsagip ng buhay hanggang sa abot ng kaniyang makakaya. Ngunit dalawang oras na sila sa loob at hanggang ngayon ay hindi pa rin nila maalis ang lahat ng pregnancy tissue sa bahay-bata ng pasyente. Sa sitwasyon ng pasyente, halatang intentional ang miscarriage nito lalo pa't may kakaibang substance na nagdulot sa pagkatunaw ng ibang tissue sa bahay-bata nito. What she did is already life-threatening.

Nanlaki ang mata ni Rodney at balisang tumingin sa doktor. "Ang pasyente... ay nagkaroon ng miscarriage," nauutal na sabi ng doktor. “Miscarriage?” Natigilan si Rodney. “Anong kalokohan ang sinasabi mo? Paano siya nabuntis?" "Totoo iyon. Nabuntis siya halos kalahating buwan na ang nakalipas. Gayunpaman, ang kanyang pagkalaglag ay malamang na sanhi ng pagiging nasa maruming tubig ng napakatagal. Bukod sa labis na pagkawala ng dugo, pagkakaroon ng trauma at hindi pagpapadala sa kanya sa ospital sa oras, ito ay nagkaroon ng malaking pinsala sa kanyang katawan. Natatakot ako na baka mahirapan siyang mabuntis sa hinaharap."

Maaari rin itong abutin ng mahabang panahon bago ito muling makalakad nang maayos. Ang matinding pwersang natamo ni Sierra mula sa aksidenteng naging sanhi rin ng miscarriage nito ay nangangahulugan na mas mahihirapan ang katawan ng dalaga na muling mabuntis sa lalong madaling panahon.

Hindi niya kakayaning marinig ulit ang parehong balita. “Go, ahead doc. Say what you wanted to say.” Ngumiti ang doktor. “I don't get why you're having that face, Miss Specter.” “I’m ready to hear the worst,” sabat nito. “That you're pregnant?” Biglang nahinto si Rachel. “But they told me I had a miscarriage. They said the baby didn't survive the accident.” Napatango na lamang ang doktor. “Technically, that's true.”

Diretso niyang sinabi sa kanila na tawagan si Marco. Pagdating ni Marco sa ospital, tapos na ang emergency resuscitation. Lumapit ang attending physician at seryosong ipinaliwanag ang sitwasyon. “Lagpas tatlong buwan nang buntis si Ms. Kaori. Ngunit pagdating niya rito… wala na kaming na-detect na fetal heartbeat.” Bahagyang nagulat si Marco. “Pero hindi ba dati na rin siyang na-confine rito? Hindi ba niya iyon napansin noon?”

Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy. “Base sa kondisyon ng matres niya, pinaghihinalaan naming nagkaroon na siya ng maramihang abortion noon. Sobrang nipis ng endometrial lining niya at hindi rin maayos ang cervix. Sa madaling salita, sa pisikal niyang kalagayan, hindi aksidente ang miscarriage na ito kundi hindi talaga ito maiiwasan.” Multiple abortion. Malalim na kumunot ang noo ni Caleb.

Hindi pa man ako nakakapag react ay muling tumikhim ang doctor kaya tumutok ang tingin ko sa kaniya. "I know this is not the right time to tell you this, but it's better for you to know everything. You had a miscarriage, Celeste. Nabugbog masyado ang katawan mo dahil sa nangyari kaya hindi kinaya ng baby mo. I'm so sorry." Something exploded inside of me when I heard that. Sa isang iglap ay bigla akong nakaramdam. Sa isang iglap ay bigla kong naalala ang lahat ng nangyari sa akin.

Muli niyang tinext ang kaibigan at sinabihan na malapit na nilang simulan ang inihanda nilang palabas. “Five years ago,” panimula ni Sam, “I had a miscarriage.” Napasinghap ang lahat dahil sa narinig. Nagkatinginan ang mga pamilya nila hindi makapaniwala, “I was devastated during those times. I almost wanted to end my life. Hindi namin ito sinabi sa lahat kahit pa sa mga magulang namin because it was not a simple miscarriage. It was planned. May isang taong gustong sumira ng pamilya ko nung mga panahong iyon.” Napalunok si Sandra nang magtama ang paningin nila ni Samarah.

Tiningnan ko siyang muli at nakita ko ang pagtaas ng dalawang kilay nito. “Mrs. Noble I’m talking to you.” dagdag niya at napalunok laway ako bago muna sumagot. “Y—yes, I have.” tanging sagot ko sabay yuko. “No wonder! I want you to know something, pregnancy after miscarriage is not good, this is much stressful. The sadness, and anxiety you experienced before is still occurs right now. It isn’t a lie but I see it into you, you are still confusing, and paranoid. Can you handle your situation?” doctor explained and I suddenly touch my chest.