Caught My Attention Novels & Stories

Hnatak niya na si John papuntang AVR. Makalipas ang ilang oras ay sampung babae at sampung lalaki nalang ang natira sa audition. Kasama pa sina Jane at John sa mga pagpipilian. “Okay, and the last girl that would qualify for the next step is..” Nagngitian ang magkasintahan. “Mary Kaye Alemania!” Nawala ang ngiti sa mukha ni Jane. Malungkot na bumalik siya sa upuan at sinalubong ang boyfriend na papunta naman sa stage.

Hindi nakikinig sa tamang katwiran. Pagkaalis ni Autumn, muli kong itinoon ang buo kong attention sa mga papeles na nakalatag sa harapan ko. Hangang sa narinig ko ang mahinang katok sa pintuan ng aking opisina. Nag-angat ako ng tingin bago ako nagsalita

"Hmph. First, syempre kinilig ako biruin mo iyon nakita ko nang malapitan si Atlas Wood na madalas ko lang nakikita sa telebisyon." Kinilig ka diyan?! Yawa ka, Colette. Hayst! "Mas pogi pala talaga siya sa personal. Second, hindi ko inaasahan na makikita siya doon pero agad na napukaw nang atensyon ko ang kanyang mga mata. His electrifying eyes catch my attention. I like those eyes na mapangakit pero wild yung mga tingin." Pagpapatuloy ko.

Habang pinagpapatuloy ko ang panggagamot sa kanya ay bigla akong nakaramdam ng ilang nang bigla niyang ituon sa 'kin ang buong atensyon niya at hindi maiwas-iwas ang tingin nito na para akong tinutunaw. Hindi ko na lang sana papansinin pero nagulat ako nang bigla niyang hawakan ang kamay ko.Nahinto ako sa 'king ginagawa at biglang sumalubong ang dalawa kong kilay. Nagulantang ako nang bigla niyang inilapit ang kanyang mukha sa 'kin habang direkta pa ring nakatuon ang kanyang paningin sa 'kin. Nanigas ako mula sa pagkakaupo at walang ibang magawa kung 'di ang mag-abang kung ano ba ang sunod niyang gagawin.

At dahil do’n lalo akong naintriga. Tulad ng sabi ko kanina, madalang lang na may babaeng nakakaagaw sa atensyon ko at isa na ang ganito. Mas napupukaw ang atensyon ko sa babaeng hindi ako pinapansin kaysa sa babaeng nagpapansin sa ‘kin. There’s something about the quiet indifference, the lack of effort to impress, that piques my curiosity.

Tinutok ko ang atensiyon sa ginagawa. We're here in library. Maaga pa kasi kaya hindi pa ako umuuwi. My whole attention is in my assignments until my phone rang. Napatingin naman sa akin ang lahat including the librarian. Nakita ko na ang sama sama ng tingin niya sa akin. Kaya dali-dali kong kinuha ang aking phone at tinignan kung sino ang tumawag. It's my Mom. Why would she call me anyway?

Mukhang hindi naman ako napansin ni Cristianna kaya nagtago lang ako sa isang shelf, pasimpleng nanonood sa kanila. Dahil medyo may kalayuan ang pwesto ko, hindi klaro sa pandinig ko ang pinag-uusapan nila. But there was one word that registered into my mind, the only thing I heard, making me freeze in my tracks. Date.

Parang nabunutan ako ng tinik nang maramdaman ko ang init na dulot ng kanyang yakap. Narinig ko ang pagsinghap ng ilan sa nanonood nang yakapin ko sya pabalik. Agad akong tinamaan ng hiya nang mapagtantong nasa amin ang atensyon ng lahat, dahilan kung bakit isinubsob ko ang aking buong mukha sa malapad nyang dibdib.

“I am not good at talking with other people.” “Then do your best.” Hindi ako makalusot. At ilang minuto lang ang lumilipas ay dumating na nga ang kinatatakutan ko! “Attention, please.” My eyes darted at the person who tried to get our attention. Si Madam Maricar lang pala.

I called out her name, but she didn't look at me. But no! I'm really sure that it was her who I saw. Kaya hindi ako huminto sa pagtakbo at sinundan siya. At lahat ng mga tao na nasa harapan ko ay parang nawala, dahil ang atensyon ko at nakatutok lamang sa likuran ng babaeng inakala ko ay nakalimutan ko na. TO BE CONTINUED...