Caught My Attention Novels & Stories

Ang tamad. I coughed to get his attention. Naglalaro pa rin sya. Releasing another cough, he still didn't notice my presence. The anger I was holding back appeared. I clench and unclench my hand. With that, I coughed again, this time it was louder than some customers glanced at me. Ignoring their curious eyes, I focused on the person in front of me. Instantly, his body jerked and his phone almost fell. But I was shocked to see his face. Nagkamali ako, babae pala ito.

Pero pilit na pinakalma ko pa rin ang sarili. Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ko nang sa wakas ay tumigil na ko sa harap ng pinto nito. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung ano ba ang ginagawa ko rito. Samantalang wala naman akong mapapala rito. Napalunok ako nang tumuon ang atensyon ko sa eye sensor security system sa tabi nito. Wala naman sigurong mawawala kung susubukan ko?

Pinipilit ko pa ding mag-concentrate sa panunuod pero parang hindi ata naa-absorb ng utak ko itong palabas na 'to. Ni-hindi ko nga alam ang title nito dahil si Justin lahat ang pumili. "HELLO, EVERYONE!" Para naman akong nanigas sa kinauupuan ko dahil sa narinig na boses. Agad akong napatingin sa bagong bisitang kararating lamang. Parang libo-libong kabayo ang nasa dibdib ko ng magtama ang mga mata naming dalawa. Sumilay sa labi nito ang isang ngiti, ngiting paborito kong tingnan noon.

malamig niyang sabi. Pero kahit narinig ko iyon, hindi ko siya tinapunan ng tingin. Nag-focus ako sa notebook ko, tila walang pakialam sa presensya niya. Alam kong ramdam niya ang pagbabago ko. Dati, hindi ko matiis na hindi siya pansinin. Ngayon, kahit pilit niyang kunin ang atensyon ko, wala na siyang makukuha mula sa akin.

Narinig kong sigaw nang mga kabataan sa 'di kalayuan. "Miss, pakisagot!" Pagpupumilit muli ng mga ito. Tila doon ako nakaramdam ng pag-aalala dahil sa pagdagsa ng mga tao sa paligid. They shouted at me. The anger and their eagerness to hurt ang siyang napakaba sa'kin ng husto. Then suddenly, someone caught my attention. Walang pasabi nitong hinawi ang mga tao. He look straight into my eyes. And right now at this very moment I feel secure and I know... I'm now out of danger.

“Woah? You're still hungry? We can drop—” “Huwag mo na pansinin 'yon. Saka na kapag pauwi na tayo. Saan ba kasi tayo pupunta?” I asked. Hmm, humanda ka mamaya gummy bears. Hindi pwedeng makauwi ako nang wala kayo. “To my world, Hon.” That was just a four word sentence. A four word sentence that made my heart skip a beat. Nilingon ko ito. Lahat ng atensyon ko ay binaling ko sa kanya. Seryoso itong nakatingin sa kalsada sa unahan.

At hindi ko maiwasang mahuli ang mga pasiring nilang tingin sa akin and if I know I am their topic. Well, I thanked them for giving attention to me, kahit hindi naman ako nagpapapansin sa kanila. Pero dahil inaabala ko ang sarili ko sa mga ginagawa ay hindi ko na lang sila pinagtuunan ng pansin. I suddenly felt a head ache, so I chose to drink water from my hydroflask. Pagkatapos ay binalik ko nang muli ang attention sa laptop, checking emails.

I was ready to see what it was about. ****** “You’re impossible, Eleazar,” she said, her eyes sparkling, clearly amused by whatever comment I had made. Kahit hindi naman iyon nakakatawa, hindi ko talaga maintindihan kung bakit may mga babae na katulad niya. Always desperate for someone's attention. I let a small smile tug at my lips, caught up in the familiar rhythm of her charm, when something at the edge of my vision got my attention. A movement near the exit. A figure… a presence that made the world tilt, just slightly, in a way I hadn’t felt in years.

There's something special in his eyes that captures my attention. Para bang ang mahal ng ngiti nito, maging ang atensyon ay ang hirap pukawin, hindi man lang ako pinansin. Pinagdikit ko ang mga labi at bumalik sa kama, hindi na hinawing muli ang mga tela. I saw him on my peripheral vision, weighing his mood wether to talk to me. Nang mapansing lilingon siya rito ay nagkunwari akong nakapikit.

HIndi ko na mapigilan ang mapahagulhol ng iyak na siyang dahilan kaya naagaw ko ang attention nila Sabay-sabay pa silang napatingin sa akin at ang mapansin nila ang presensya ko, napansin ko ang pagkagulat sa kanilang mga mata. "Jillian?" wika ni Mommy. Mabilis itong tumayo at halos patakbong lumapit sa akin Ako naman, luhaan ang mga matang nakatitig dito at hindi na ako umiwas pa nang bigla na lang ako nitong yakapin