Cause You Were Never Mine の小説・ストーリー

Mga matang para bang alam ang isang bagay na matagal ko nang nakalimutan. Maiksi lang ang halik na ibinigay ko rito. Ngunit kumirot ang dibdib ko, may munting apoy na sumiklab na matagal ko nang hindi nadarama. At agad ko itong pinatay sa loob. Mapanganib ang damdaming iyon. Love is not in my vocabulary. I don't believe in love. Para sa akin ay sagabal lang ang pagmamahal. Hindi ko puwedeng hayaang mangibabaw iyon. “From now on, you’re mine,” bulong ko rito.

sabi ko, ang aking tinig ay nanginginig dahil sa takot at pagkalito. Ang mga alaala ng nakaraan ay biglang bumalik sa aking isipan ang mga panahong kami ay magkasama, ang kanyang pagmamay-ari na minsan ay aking inakalang pagmamahal, ngunit naging sanhi ng aking pagtakas. "I don't belong to you anymore. I never did." "You don't belong to me anymore?" umulit niya, ang kanyang tinig ay mas mabigat kaysa dati, habang dahan-dahang lumapit hanggang sa nasa harap na siya ni Dariel.

“Because you’re mine.” Tumigil ang mundo ko. Hindi iyon katulad ng dati. Hindi iyon claim. Hindi iyon dominance. Kundi— katotohanan. Napaatras ako ng isang hakbang. “Hindi ako—” “You are,” putol niya agad. Mas malakas. Mas desperado. Tahimik. Pero ang hangin— parang sasabog. “Hindi ako bagay na pagmamay-ari mo,” sabi ko.

saad ko dito bago pinatay ang call Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin, hindi ko maiwasang mapangiti ng mapakla. I thought you were different from everyone dark, I gave you everything. Everything kahit wala ng matira sakin because i thought u were different from everyone but you failed me. Now, I will let you see what kind of person you intend to hurt, what kind of person you intend to play with. I will never be your playtoy anymore Dark Inozarde, I will never be one of them again.

Napasinghap ako ng maramdaman yung kamay nya sa braso ko na dahan dahang pumupunta sa leeg ko. Inilapit nya yung mukha nya sakin..gustuhin ko mang umatras ay wala na akong nagawa kundi ang pumikit habang dinadama yung mararahas na haplos nya saking katawan... "Your mine..remember that" he link my earlobe..kinilabutan ako sa ginawa nya.. "Im not yours..so stop owning me..because it won't happen~" he cut me..

nakangiti niyang bulong "And you will always be mine for the rest of my life Abby"

Naiiyak ako dahil sobrang saya ko, ngunit nagtataka din. "Because you're my star, Mimi. Your light gave me the happiness that I never felt before."

mabilis niya itong itinulak. "ayan hahalik halik ka naman tapos ano friends lang pala tayo.. lalo mo lang akong pinapahirapan! pano kita makakalimutan agad nan kung ang sarap sarap mo humalik!" "at sino namang may sabi sa'yo na gustong kong kalimutan mo ko? hell no! hindi ako papayag because from today you are MINE!" diin pa nito sa salitang mine.

"You were never there when I fall, when I'm at my worse and when I need you the most. You're the first person who turned your back at me. Just what the hell did I ever did to you for you to treat me like this? Kasi sa tingin ko, wala naman e." "... Ang tanging ginawa ko lang siguro ay ang manlimos ng pagmamahal sa inyo. Na sana kahit kunti, mahalin niyo rin ako gaya ng pagmamahal niyo kay ate Ciara. That you'll look at me like a parent would do. But you never did and I'm so done with it."

Napatingin ako kay Roma nang tumugtog ang susunod na kanta — Friend of Mine na rendition ng MYMP. There's a purpose why I had it saved in my playlist for years now. It was because it reminded me so much of him. The lyrics were the words my heart was speaking that no one can hear but me. I love him... I still love him, but how can I tell him that if after all these years it was still Prince that he kept looking, and that I was still a mere friend to him?