Novel & Cerita Cause You Were Never Mine

Binigyan diin ko pa yung 'ex'. Tumawa ulit ito. " ex doesnt mean a change of feeling. You are still mine." Sagot nito kaya ang kaliwang kamay ko naman ay halos dumugo sa sobrang higpit ng pagpipigil ko. " i was never been yours." I gritted my teeth. Pero tinawanan nya lang ako.

Pumikit ako ng mariin! Pakiramdam ko mali ang ginawa ko. Pakiramdam ko mali ang paglihim ko sa kaniya tungkol sa anak ko. Pakiramdam ko mali pero kase masisisi niya ba ako kong naunahan kaagad ako ng takot. Hindi niya kailanman sinigurado na mahal niya ako. Hindi niya kailanman sinabe sa akin na mahal niya ako. He never loved me!

Pero ngayon, matapos kong marinig ang lahat ng sinabi niya kanina, na paulit-ulit niya akong pipiliin sa kahit na anong sitwasyon, pakiramdam ko ay nagbago ang lahat. Lumunok ako at mas tumindi lang ang pagsakit ng lalamunan ko. "Y-you're not mine, Sebastian. I feel like you're not really mine and you're just a made-up thing in my mind..." Suminghap ako nang maramdaman ko ang pagbagsak ng mga luha ko.

Lumapit siya rito ng tuluyan ng mahubad ang suot nitong t-shirt bago bumulong. "You're mine... ayaw ko rin ng may kahati! Dahil kung hindi, kakalimutan ko ang isang pursyento ng pagiging mabait ko... Baka mapatay ko kayo ng letseng babae mo!" *****

Walang pagdadalawang-isip. Lumapit siya sa maliit na mesa na nakadikit sa pagitan ng mga rehas namin at dahan-dahang nilapag ang singsing. Ang tunog ng mamahaling diyamante na tumama sa malamig na bakal ay tila naging hudyat ng tuluyang pagkawasak ng kaluluwa ko. “I’m done, Niro. Mabulok ka rito sa kulungan kasama ng katangahan mo. I never loved you. And I never will.”

Kung maiwan ko man kayo sana nasa maayos kayo na kalagayan. Ginawa ko ang letter na ito dahil, dito masasabi ko ang matagal ko na gusto sabihin sayo. Je t'aime Triana. I don't deserve you but god knows how happy I am that you have been mine. Your my totga always remember love.

I cherish you everyday I will never stop loving you For the rest of my life you are always mine You don't have to think twice because I am yours I will love you always From the depths of my soul you have the control in my heart I've waited so long to say this to you If you're asking if I cherish you nor do I love you this much my answer is always I do

Napapikit ako at napayakap lang sa kaniya. “Ayaw kong mabuhay ng masaya na kasama ka, kung alam ko lang na bitbit mo ang sakit sa buong buhay mo dahil sa akin. Ayaw kong maging selfish para lang makasama ka. Kaya naiintindihan ko ang kagustuhan mo… kaya pinapalaya na kita.” Naiiyak kong sabi. “Hindi na kita pipilitin Noah, malaya ka na… thank you for always being there for me. Thank you for teaching me things na hindi ko pa alam. Thank you kasi minulat mo ako sa mundong puno ng saya at the same time sakit. Thank you for letting me love you… but it’s time to let you go… I’m two years late… dapat dati pa… pero kumapit kayo kaso ayaw ko ng masaktan ka Noah.”

Wala ni isa sa mga bagay na nasa kwartong ito ang katumbas ng init ng balat niya. “You’re mine, Chloe,” bulong ko habang dahan-dahang ipinapadaan ang mga kamay ko sa kanyang hita, at itinataas ang laylayan ng kanyang palda. “My father doesn’t own you. Sophia doesn’t own me. This… this is the only truth we have.”

At sa sandaling iyon, alam ko… kahit burahin man ang lahat ng alaala, kahit magsimula man kami sa wala… Siya ay akin. At ako ay kanya. Forever mine.