Cause You Were Never Mine Mga Nobela at Kwento

Pinagpipilitan pa nga niyang never siya mai-inlove dito. Kaya wala siyang karapatang kiligin. Wala. As in wala! Bawal siyang kiligin, bawal siyang ma-inlove. Pero, hello? Duh! Never talaga ako mai-inlove kahit pa mag-tumbling ka pa dyan, pakialam ko ba sayo kahit pa sabihan mo kong maganda. Wala akong pakialam! Kiber ko sayong damuho ka, pagmamaktol ng utak niya.

kasabay ang pag ka bigla ko. "Hindi kita hahayaan na mapunta ka sa iba, dahil your mine!"

At kahit isang segundo ay hindi iyon nawala sa isipan ko, may pagkakataon na umaalingawngaw ito sa aking pandinig, animo'y nandito pa rin ang aking ama at paulit-ulit iyong sinasabi. Nakaupo ako sa sala, nakayuko, at tahimik na humihikbi. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula… o kung paano ko haharapin ang katotohanan. “I could never love you… because you’re adopted.”

Okay, pagbibigyan ko siya, as he doesn't remember anything about me, pero hindi ako tatayo lang dito na hayaang tuluyang mawala ang memorya niya tungkol saaming dalawa. Nawala na siya saakin ng halos apat na taon, at ngayong nakita ko na ulit siya, anong tingin niya, papakawalan ko ulit siya? No. "You're forever tied with me, Thaddeus." I muttered under my breath as I walked away from him. My words were meant to be a final declaration, a promise that no matter what happened, he would always be a part of my life, and I wasn’t going to let him walk away from what we had.

Pakiramdam ko mabibiyak na ang aking ulo sa sobrang pag-iisip. Ang saya talagang makipaglaro sa akin nang tadhana. Hinayaan lamang nitong talikuran ako nang taong nangakong hindi ako iiwan. He never just leave but he abandoned me. Maybe I'm destined to be alone. It's destiny's way to let me know that I don't deserve to be loved. My destiny is to be left, played and taken for granted.

Tinalikuran na ako ulit at hindi na ako nilingon. “I said you own me… My body. My heart and mind. Even my soul, you already own it, meu roxo.”

Don't blame yourself it is my choice, hayaan mong dugtungan pa ng puso ko ang iyong buhay. Don't be sad when I am gone, I am now part of you giving life and keep me always by your side, I am thankful to meet a person like you, I thought my life is boring but when I met you, you bring out all the colours inside of me. For all the struggles we have passed, for all the happy moments we created from all the pain you gave to me, I will remember it, I will be happy if you are happy too, don't cry I am always be with you.

Hindi ako agad nakasagot. Tinitigan ko lang siya. Parang hindi ako makapaniwala na nandito siya. Na totoo siya. Na dumating siya. Para sa akin. “Bakit ka dumating?” mahina kong tanong. Saglit siyang natahimik. At sa unang pagkakataon— nawala ang pagiging malamig niya. “Because you’re mine,” sagot niya. Parehong salita.

"Hinding-hindi ko hahayaan na may kumuha sa 'yo muli. You are mine now. Forever." Pumikit ako, ninanamnam ang init ng yakap niya. Tama… simula sa qraw na ito, kaniya na ako… at walang makakapagbago n’un.

Napasinghap ako, parang sinampal ako sa bigat at kalupitan ng tono niya. "Let me make this very clear," dugtong pa niya, ang bawat salita ay parang patalim na tumatagos sa akin. "Nothing will ever happen between us. Because I do not love you. And I will never, ever love you—not in a million years. You are nothing to me but a name on a paper."