Novel & Cerita Chaos In A Sentence

Between chaos or peace Its either she will hug the darkness, or she will refuse it. Sa malalim na gabi nang may pinakamalalim na klima, mangyayari ang hindi inaasahan, at ito’y hindi pa naitatala sa bawat librong nakasulat, mangyayari ang hindi inaasahan. Sapagkat ito’y kailangang mangyari, at ito’y kailangang maganap. M.J | MissGorJuice

Ang kanyang musika ay naging isang pakikipag-usap sa kanyang ama, isang huling pag-uusap kung saan ang mga salita ay mga harmonya. Sa ibaba, ang mga Chaos Manifestations ay hindi na mga halimaw. Sila ay naging mga ulap ng kumikinang na enerhiya, na dahan-dahang hinihigop pabalik sa naghihilom na lamat. Naintindihan ni Eizen. Hindi sila mga kaaway na kailangang talunin. Sila ay mga nawawalang bahagi ng uniberso na kailangang ibalik sa kanilang tahanan.

Sa sobrang pamimilipit niya ng sakit ay kinalmot niya ito dahilan para magalit ito at sikmuraan siya. "Iinumin ko ang dugo mo hanggang gusto ko dahil ito ang parusa mo sa ginawa mong pagpasok sa sistema ko! Sisiguraduhin ko na hindi mo makakalimutan ang gabing ito, Lana! Aangkinin ko ang lahat sa 'yo!" galit na sabi ni Chaos.

"Kaya hinahabol rin nila ako." "Hindi ko pa rin maintindihan, diretsuhin mo na lang ako." Nawawalan ng pasensyang sambit nito. Yiel opened her mouth to speak, pero gulantang itong napalingon sa pinto ganoon rin si Chaos nang sunod-sunod na may kumatok muli sa kanyang pinto. Ano na naman ba? Pagrereklamo ni Chaos sa kanyang isipan.

Kung hindi, nabasag na sana siya ng kapangyarihan. "Nasa Chaos na tayo," Paliwanag ni Hadad, "Ang Chaos ay walang hangganan, kahit papaano sa ngayon. Hindi mahanap ng kapangyarihan ng alinmang universe ang hangganan ng Chaos. Sa walang hanggan na Chaos na ito, isinilang ang labindalawang universe. Labintatlo na ngayon, kasama na ang kakapanganak pa lang.”

Mga laruan. At kung anu-ano pa na parang kalahati ng mall binili namin. Pagkasakay namin sa sasakyan ay hindi pa rin nawawala excitement niya. “David!” tawag niya habang nakaupo sa tabi ko. “Ready ka na?” “For what?” “Sa chaos.” Napasingkit Ang mata ko. “…anong klaseng chaos?” Ngumisi siya. “Mga batang hyper.”

Naiintindihan ko naman iyon dahil si Chaos ang itinuturing na tatay ng anak ko, marahil ay iniisip nilang sinisira ko ang kinabukasan ng anak nila. "You okay?" Naagaw ni Chaos ang atensyon ko nang magsalita siya sa harapan ko. Pilit akong ngumiti at saka tumango. "Mukhang busy ka," puna ko sabay tingin sa patong-patong na papeles sa gilid ng lamesa niya. He sighed. "Oo nga, eh. Medyo natambakan this past few days," aniya. I hummed and awkwardly tapped my fingers on his desk. "Ahmm. Chaos?" I uttered, a little bit nervous.

Tahimik ang silid. Unti-unting pumapasok ang ideya. “Kung gusto nating mauna…” dagdag niya, “…kailangan nating maging unpredictable.” “Delikado iyon,” sabi ng isang investigator. “Oo,” sagot ni Samuel. “Pero iyon lang ang paraan para makalusot.” Lumapit siya sa board. At doon, isinulat niya ang isang salita: “CHAOS.”

Nawala agad si Caesar. Masyado itong makapangyarihan. Ni hindi nagkaroon ng pagkakataon si Caesar na makipaglaban. Sa sumunod na sandali, ang Chaos Bead ay hindi pa rin nasisiyahan. Kusa itong kumawala mula sa mind palace ni Alex papunta sa ilog ng dugo. Isang malaking puyo ng tubig ang nabuo sa ilog ng dugo. “Glurg-glurg... blob-blob...”

LEV Chaos like no other claimed the place. Kahit saan ako tumingin, dugo, apoy at karahasan ang sumasalubong sa akin. Tinutupok ng apoy ang kaliwang bahagi ng sky bar habang sa gitna'y may ilang katawan ang nakahandusay. Baliktad ang mga lamesa't kanya-kanyang kubli ang mga kasamahan ko.