Chasm Novels & Stories

Chapter 63: The Ghost in the Water ​Ang dambuhalang itim na submarine ay parang isang sinaunang halimaw na nagising mula sa isang mahabang pagkakatulog. Ang tubig na umaagos mula sa makapal nitong bakal na katawan ay lumikha ng mga higanteng alon na marahas na humampas sa semento ng pantalan. Nayanig ang buong underground facility kasabay ng isang nakakabinging ugong ng makina na pumunit sa buong paligid.

Vernice Pagmulat ko ng mata, ramdam ko agad ang bigat. Hindi dahil sa kakulangan ng tulog, kundi dahil may bagay na dahan-dahang kumakain sa loob ko — isang himagsikan ng pag-aalinlangan at takot. Tumango ako sa sarili ko, kinuha ang sapin ng unan, at dahan-dahang bumangon. Bago pa man ako magbihis, narinig ko ang paghinga ni Chaos mula sa kabilang bahagi ng kama. Nakatagilid siya, tahimik, at para bang sinusukat ang bawat hinga niya kung gaano ako kahinahon. Hindi ko siya tinignan. Takot ako na kung titingnan ko ang mukha niya, maaakala niyang papatulan ko ang damdamin ko at magmumukha akong mahina.

KABANATA 21: NEW Ang sumunod na nangyari ay hindi sadyang dumaan sila tunnel hindi pamilyar ang daan sobrang dilim at walang ka ilaw ilaw sa paligid tanging ilaw lang ay ang liwanag galing sa sasakyan. Pinigilan ni Kimmy na makita ang nakakatakot at madilim na kanilang dinaraanan, nanatiling mulat ang mata ni Charina at binale wala ang kanyang nasa isip.

Lumapit siya muli, halos idikit ang labi sa tainga ni Cressida, at sa boses na halos paos, bumulong: “And when I chain you, Cressida… when I make you mine without escape… you’ll scream. You’ll beg. And when you finally break—when every ounce of resistance is gone—your voice won’t even have the strength to cry out anymore. All that will be left… are the sounds of surrender.”

Hanggang sa Malapit nang mawala sa paningin niya ang payat na pigura ni Cassie, biglang humakbang si Troy at hinabol ito. Kakatapak lang niya nang may isa pang payat at mahina na pigura ang bumangga sa kanyang mga bisig sa tamang oras. "Troy" Mahinang umiyak si Chloe sa sakit, ang kanyang mga kilay na parang malayong mga bundok ay mahigpit na nakakunot, na parang nakaranas siya ng pinakamalupit na pagpapahirap sa mundo.

Kung bakit kasi hindi nya napigilan ang galit, isama pang umiyak sya sa harapan ni Gavin. "Damn"

Ang Pamana ng Isang Ama Ang loob ng Xylos mothership ay naging isang arena ng kamatayan. Ang mga Xy-Chimeras ay gumalaw nang may bilis at bagsik na hindi pa nila nakikita. Ang bawat isa ay may talino ng isang Xylos at ang walang-awang lakas ng isang Chimera. Ang putok ng mga baril at ang sigaw ng mga nasusugatan ay umalingawngaw sa mga metal na pasilyo.

"H-hello! Hello Bev? Nasaan ka? Nag-aalala kami sa'yo dito kung bakit basta ka nalang tumakas dala ang chopper ng pinsan m—" "Help me Pauleen. Hindi ko na alam kung nasaang lugar ito. Oh God! Maraming...maraming mga hayop na hindi ko alam kung ano ang tamang pantukoy. Hindi pa man siguro ako nakakalayo. I think nasa bangin ako. Tubig na ang nasa ibaba..." "Hey! Bakit nawala?" "Sorry Xander. Mahirap yatang makahanap ng signal sa lokasyon niya ngayon. Basta nasa bangin daw siya. At tubig na ang nasa ibaba..."

Nawala agad si Caesar. Masyado itong makapangyarihan. Ni hindi nagkaroon ng pagkakataon si Caesar na makipaglaban. Sa sumunod na sandali, ang Chaos Bead ay hindi pa rin nasisiyahan. Kusa itong kumawala mula sa mind palace ni Alex papunta sa ilog ng dugo. Isang malaking puyo ng tubig ang nabuo sa ilog ng dugo. “Glurg-glurg... blob-blob...”

[The Abyss of Betrayal] Ang tunog ng pagguho ay tila huling hininga ng isang naghihingalong higante. Ang chalet na naging kanlungan nina Kristoff at Paola sa loob ng ilang oras ay nilamon ng isang sinkhole na sadyang pinasabog mula sa ilalim. Ang lahat ay tila bumagal—ang paglipad ng mga pira-pirasong kahoy, ang pagbagsak ng niyebe, at ang sigaw ni Paola na unti-unting nilulunod ng dagundong ng lupa.