Cheerfully 소설 & 이야기

“Go, Grey!” “Kaya mo ‘yan!” “Mga gago talaga haha” napapangiti ako sa cheer kuno nina Kuya Sean at Dominic. Nailing na lang at nagtaas ng gitnang daliri sa kanila. Narinig ko naman ang pagtawa nila. Nagpatuloy ako sa pagtakbo papunta doon sa kinalulugaran ng dangerous weaver.

Umiba ang expression sa mukha niya ng marinig ang sagot ng babae. "I'm glad na alam niyong he is belong to me"naghiyawan ang mga tao sa loob at kinilig lalong lalo na ang mga kaibigan ni Ken. " Wooh!! Ang cheesy mo bro" sigaw ni Jeff bago uminom ng juice. " Ahemm.. parang ang init ngayon summer season na ba" nakangiting sabi ni Greg. Binatukan siya ni Zyros na nakaupo sa tabi niya.

teary eyed pang katwiran niya kaya napailing ako. "Oh! Oh! Oh! Birthday mo, bawal drama! Magsasaya lang tayo! Happy birthday bakla! Cheers!" cheer up ko sabay taas ng mug ko. "O siya! Cheers! Para sa happiness ko." "Para sa happiness na deserve mo!" nakangiting sabi ko at ibinangga ang baso ko sa kanya.

biglang sigaw ko just to cheer him up. "Ang daya naman, Lyl, i-cheer mo rin kaming naghihirap oh! Si Raze lang ba?" si Razen na tumigil sandali sa pagtatanim. "Nakakapanghina ng loob na walang nagche-cheer din sa amin." "Oo nga, Lylia! Dapat pala nagdala rin tayo ng taga cheer natin!" sangayon ni Rufo kay Razen.

tukoy n'ya sa baso n'yang nakataas habang ang mga kaibigan n'ya ay nakatingin sakanya. Narinig n'ya ang malakas na buntong hininga ni Celeste. "Cheers!" she said trying to lift her voice up but Kaylee can still sense the sadness from it but she just let it go. She smiled when her friends toast with her and drink with her.

she smiled . And once more the room lightened up, kaya gustong gusto sya ng Don dahil meron lagi itong baong rainbow kasunod nya . She is always as cheerful as what she used to be kahit noong bata palang ito. She have those kindness and light in her heart na mababanaag mismo sa mukha nya. " now its my turn to say Thanks, You always make this old man happy" magaan na wika ng don.

Shariya giggled and exclaimed, "Yes!" And just as that, the day unfolded like a dream, a series of joyful moments strung together like pearls on a silken thread. Hope's energy was infectious, her laughter echoing through the bustling streets, her enthusiasm contagious. Shariya, ever the lively child, bounced between us, her infectious energy a constant source of amusement. We were a family, a makeshift unit bound by affection and shared experiences.

Nang-aasar lang ako, pero tuwang-tuwa ako sa reaction ngayon ni Chia na halos mamula na sa inis. "Cheers!" Nadz chimed in. "Para sa tagumpay ng kumpanya!"

“One – two – three!” “Happy!!!” - end -

smiling. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>