Contentedly Novels & Stories

Doon kaya ako matulog sa condo niya mamaya? Enjoy reading po! 🫶🏻🩵🌹

Lahat yata ng hihilingin niyang kainin ay niluluto sa kanya ng magaling, mabait at mahusay na kusinera ng mansion. “Kumusta na nga pala ang paglilipat n’yo sa apartment?” Maya–maya ay tanong niya kay Joy na ngayon ay kampanteng nakaupo sa harapan niya. Kaparis niya ay kumakain din ito ng turon.

dagdag ani pa ni grace kay celeste. concern na nakatingin silang lahat sa kaibigan. celeste chuckle at them. "guys, i an fine. totally fine, there's nothing you should worry about." tugon nito na hindi naman sila kombinsido. "i swear, i am fine. na-realize ko lang kasi na i am contented with life already. i am financially stable, i have you guys, i don't need men to satisfy me and i am happy. i don't need anything or anyone anymore, as long as you guys are happy then im settled already. kaya ko nasabi na i think i won't live longer because if anytime God will take me, i am ready. i fulfilled my duty here on earth and i had fun." sinsero nitong paliwanag sakanila.

########## #ToBeContinue #HappyReading #HappyMonday #GodBlessEveryOne Xoxo ☺️❤️

Nang makontento ay naupo ako muli upang mas masuri pa mabuti ang aking kahubdan sa harap ng salamat. I am now a marked and sated woman.Nalawayan at nalasahan na ang sarap ng p********k.I have never been settled all my life after that tragedy, the bloodshed death of my parents.Hence, now, I can say, I feel so serene and contentment overflow my being now.

Hindi ba maayos ang set up nila na lahat ng utos nito ay sinusunod niya? “For three months ay susunod ka sa gusto ko and pagkatapos nun ay pwede ka ng umalis sa bahay na ito. Ako na mismo ang makikiusap sa Mommy ko na paalisin kana.” seryosong wika nito habang nakatingin sa mga mata niya. Hindi niya maiwasang mag- isip sa mga oras na iyon tungkol sa sinasabi nito, ngunit kung three months lang naman ay bakit hindi. Tutal naman ay napakabilis na ng araw na lumipas.

"I love you so much Mr. Santillian." More that decades being with him. Masasabi kong wala ng pangarap ang natupad namin ang mas hihigit pa sa nararanasan ngayon. FULL OF LOVE... CONTENTED... SATISFIED... HAPPY...

Sweet Han’s Kitchen – Back Room Ang huni ng oven at masayang amoy ng cinnamon at vanilla ay bumabalot sa maliit na kusina. Si Fortuna, ngayon ay halos siyam na buwang buntis, ay nakatayo sa tabi ng isang stainless table, maingat na nilalagyan ng cream ang isang tray ng chocolate cupcakes. Nakasuot siya ng apron at ang kanyang buhok ay nakapusod. Sa kabila ng kabigatan ng tiyan at kirot ng likod, hindi siya mapakali kapag hindi siya gumagalaw. “Naku, baby,” mahina niyang bulong habang hinihimas ang tiyan. “Saglit na lang. Tatapusin ko lang ‘to. Gusto ko sanang maayos ang lahat bago ka dumating.”

anito at tinalikuran na siya kaya napakuyom na lamang siya ng kamao. Padabog na umakyat siya ng hagdan at kumuha ng damit na dadalhin. Spaghetti strap for bed, a white bikini kung ganahan siyang mag-swimming mamaya. At isang pares ng damit na gagamitin niya bukas pag-uwi. “Stop being so grumpy, Karisma. I want you to treat everyone well,” sabi ng mommy niya habang magkatabi sila sa kotse.

Kahit 'yong tamang nakakaalwa lang sa buhay. Hindi na kasi uso sa akin ngayon ang sinasabi nilang contentment is the true happiness. Mas mainam pa rin 'yong secure ka at panatag sa buhay dahil alam mong kaya mo na. Na sa oras ng kagipitan ay may mabubunot ka. Hindi naman masamang maging kontento, katunayan nga ay 'yon dapat talaga ang ginagawa natin. Pero hindi rin masama ang mangarap. Ang maghangad nang higit pa sa sapat. Basta ba wala kang inaapakang tao at wala kang naaargabyado ay okay lang. "Ma..." Humugot ako nang malalim na paghinga saka siya muling kinausap kahit na alam ko naman na hindi siya sasagot dahil natutulog pa siya.